Zbiorniki Rogoźnik - Historia wersji

Praktykant: /* Znaczenie zbiornika */

2023-05-04T09:18:24Z

Znaczenie zbiornika

← poprzednia wersja		Wersja z 11:18, 4 maj 2023
Linia 94:		Linia 94:

	==Znaczenie zbiornika==		==Znaczenie zbiornika==
			[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]

	Sztuczne zbiorniki wodne tworzące kaskadę w dolinie Jaworznika od samego początku swojego funkcjonowania miały spełniać głównie funkcje społeczno-gospodarcze. Zagłębienia terenu będące pozostałością powierzchniowej eksploatacji piasków na cele podsadzkowe, pozwoliły na ich rekultywację w kierunku wodnym. Dzięki temu w tej części województwa śląskiego powstała grupa sztucznych jezior. Zasilane są relatywnie czystymi wodami potoku Jaworznik, tworząc tym samym rozległe powierzchnie wodne, które mogą być wykorzystywane jako kąpieliska. Równocześnie z pracami rekultywacyjnymi prowadzono na tych terenach budowę ośrodków wypoczynkowych oraz wielu obiektów tzw. bazy towarzyszącej, np. w postaci kawiarni, lokali gastronomicznych, amfiteatru, itp. W ciągu kilkudziesięciu lat ich funkcjonowania, po początkowym okresie intensywnego rozwoju i świetności, nastąpił czas zastoju i powolnego upadku związany z przemianami społeczno-gospodarczymi lat 90. XX wieku. Brak należytego nadzoru oraz kontroli sprawił, że wiele obiektów uległo dewastacji. W ostatnich latach obserwuje się proces powolnej rewitalizacji, której efekty są już widoczne. Dotyczy to chociażby odbudowy i remontu amfiteatru, który na nowo stał się miejscem koncertów i spotkań o podobnym charakterze.		Sztuczne zbiorniki wodne tworzące kaskadę w dolinie Jaworznika od samego początku swojego funkcjonowania miały spełniać głównie funkcje społeczno-gospodarcze. Zagłębienia terenu będące pozostałością powierzchniowej eksploatacji piasków na cele podsadzkowe, pozwoliły na ich rekultywację w kierunku wodnym. Dzięki temu w tej części województwa śląskiego powstała grupa sztucznych jezior. Zasilane są relatywnie czystymi wodami potoku Jaworznik, tworząc tym samym rozległe powierzchnie wodne, które mogą być wykorzystywane jako kąpieliska. Równocześnie z pracami rekultywacyjnymi prowadzono na tych terenach budowę ośrodków wypoczynkowych oraz wielu obiektów tzw. bazy towarzyszącej, np. w postaci kawiarni, lokali gastronomicznych, amfiteatru, itp. W ciągu kilkudziesięciu lat ich funkcjonowania, po początkowym okresie intensywnego rozwoju i świetności, nastąpił czas zastoju i powolnego upadku związany z przemianami społeczno-gospodarczymi lat 90. XX wieku. Brak należytego nadzoru oraz kontroli sprawił, że wiele obiektów uległo dewastacji. W ostatnich latach obserwuje się proces powolnej rewitalizacji, której efekty są już widoczne. Dotyczy to chociażby odbudowy i remontu amfiteatru, który na nowo stał się miejscem koncertów i spotkań o podobnym charakterze.

Praktykant: /* Procesy brzegowe i osady denne */

2023-05-04T09:18:11Z

Procesy brzegowe i osady denne

← poprzednia wersja		Wersja z 11:18, 4 maj 2023
Linia 84:		Linia 84:
	==Procesy brzegowe i osady denne==		==Procesy brzegowe i osady denne==
	[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]		[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]
	~~[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]~~

	Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.		Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.

Praktykant o 09:17, 4 maj 2023

2023-05-04T09:17:43Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:17, 4 maj 2023
Linia 10:		Linia 10:

	[[Plik:Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem....jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem w najgłębszym profilu pionowym zbiornika Rogoźnik II<ref>M. Rzętała: Bilans wodny oraz dynamika zmian wybranych zanieczyszczeń zbiornika Dzierżno Duże w warunkach silnej antropopresji, Katowice 2000, s. 138-139.</ref>.]]		[[Plik:Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem....jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem w najgłębszym profilu pionowym zbiornika Rogoźnik II<ref>M. Rzętała: Bilans wodny oraz dynamika zmian wybranych zanieczyszczeń zbiornika Dzierżno Duże w warunkach silnej antropopresji, Katowice 2000, s. 138-139.</ref>.]]

	~~[[Plik:Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I - część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I – część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I - część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I – część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).]]~~
	[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]
	~~[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]~~

	Zbiorniki utworzone na potoku [[Jaworznik]] tworzą kaskadę trzech sztucznych jezior Rogoźnik I (Jezioro Dolne), Rogoźnik II (Jezioro Górne) oraz Rogoźnik III (rys. 1, fot. 1). Ich geneza związana jest z eksploatacją czwartorzędowych piasków, które wykorzystywane były głównie w celach podsadzkowych w [[Kopalnie węgla w województwie śląskim\|górnośląskich kopalniach węgla kamiennego]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe R. Machowski, M. Rzętała: Wody powierzchniowe, [w:] „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2014, t. 1.]</ref>. Po zakończeniu eksploatacji utworzone niecki zostały zalane wodami potoku, dzięki czemu powstał charakterystyczny układ kilku zróżnicowanych pod względem powierzchni i pojemności sztucznych jezior. Zbiorniki znajdują się w środkowym odcinku potoku Jaworznik, który znajduje się w środkowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]].		Zbiorniki utworzone na potoku [[Jaworznik]] tworzą kaskadę trzech sztucznych jezior Rogoźnik I (Jezioro Dolne), Rogoźnik II (Jezioro Górne) oraz Rogoźnik III (rys. 1, fot. 1). Ich geneza związana jest z eksploatacją czwartorzędowych piasków, które wykorzystywane były głównie w celach podsadzkowych w [[Kopalnie węgla w województwie śląskim\|górnośląskich kopalniach węgla kamiennego]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe R. Machowski, M. Rzętała: Wody powierzchniowe, [w:] „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2014, t. 1.]</ref>. Po zakończeniu eksploatacji utworzone niecki zostały zalane wodami potoku, dzięki czemu powstał charakterystyczny układ kilku zróżnicowanych pod względem powierzchni i pojemności sztucznych jezior. Zbiorniki znajdują się w środkowym odcinku potoku Jaworznik, który znajduje się w środkowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]].
Linia 26:		Linia 18:

	==Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna==		==Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna==
			[[Plik:Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I - część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I – część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I - część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I – część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).]]

	Obszar Wyżyny Śląskiej powszechnie utożsamiany jest z eksploatacją węgla kamiennego metodami głębinowymi. Pozyskiwanie w ten sposób surowców mineralnych na wielką skalę pociąga za sobą powstawanie w głębi górotworu licznych podziemnych pustek po wyeksploatowanym złożu. W przeszłości do ich zabezpieczania często wykorzystywano luźne piaski czwartorzędowe. Powierzchnie pokryte grubymi formacjami piaszczystymi obficie występują także na Wyżynie Śląskiej. Dlatego też w celu ograniczenia kosztów transportu piasków z odległych terenów, podejmowano decyzję o eksploatacji lokalnych złóż czwartorzędowych osadów na cele podsadzkowe w górnośląskich kopalniach. Ocenia się, że powierzchnia wyeksploatowanych pól piaskowych wynosi na tym terenie ok. 50 km<sup>2</sup>. Tym samym tereny Wyżyny Śląskiej stały się jednym z obszarów o największej koncentracji piaskowni w Europie<ref> A. Czylok: Wyrobiska po eksploatacji piasku na Wyżynie Śląskiej i ich roślinność, [w:] Partyka J. (red.): Zróżnicowanie i przemiany środowiska przyrodniczo-kulturowego Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Tom 1. Przyroda, Ojców 2004. s. 205-212.</ref>. W przeszłości większość z nich podlegała różnorodnym pracom rekultywacyjnym<ref> O. Rahmonov, A. Szymczyk: Relations between vegetation and soil in initial succession phases in post sand excavations, [w:] “Ekológia [Bratislava]” 2010, nr 29 (4), s. 412-429.</ref>.		Obszar Wyżyny Śląskiej powszechnie utożsamiany jest z eksploatacją węgla kamiennego metodami głębinowymi. Pozyskiwanie w ten sposób surowców mineralnych na wielką skalę pociąga za sobą powstawanie w głębi górotworu licznych podziemnych pustek po wyeksploatowanym złożu. W przeszłości do ich zabezpieczania często wykorzystywano luźne piaski czwartorzędowe. Powierzchnie pokryte grubymi formacjami piaszczystymi obficie występują także na Wyżynie Śląskiej. Dlatego też w celu ograniczenia kosztów transportu piasków z odległych terenów, podejmowano decyzję o eksploatacji lokalnych złóż czwartorzędowych osadów na cele podsadzkowe w górnośląskich kopalniach. Ocenia się, że powierzchnia wyeksploatowanych pól piaskowych wynosi na tym terenie ok. 50 km<sup>2</sup>. Tym samym tereny Wyżyny Śląskiej stały się jednym z obszarów o największej koncentracji piaskowni w Europie<ref> A. Czylok: Wyrobiska po eksploatacji piasku na Wyżynie Śląskiej i ich roślinność, [w:] Partyka J. (red.): Zróżnicowanie i przemiany środowiska przyrodniczo-kulturowego Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Tom 1. Przyroda, Ojców 2004. s. 205-212.</ref>. W przeszłości większość z nich podlegała różnorodnym pracom rekultywacyjnym<ref> O. Rahmonov, A. Szymczyk: Relations between vegetation and soil in initial succession phases in post sand excavations, [w:] “Ekológia [Bratislava]” 2010, nr 29 (4), s. 412-429.</ref>.
Linia 86:		Linia 83:

	==Procesy brzegowe i osady denne==		==Procesy brzegowe i osady denne==
			[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]

	Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.		Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.

Praktykant: Utworzono nową stronę "Kategoria:Geografia Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny Kategoria:Tom 10 (2023) Autorzy: Dr Robert Machowski, Prof. dr hab. Mariusz Rzętała ::..."

2023-05-04T09:16:04Z

Utworzono nową stronę "Kategoria:Geografia Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny Kategoria:Tom 10 (2023) Autorzy: Dr Robert Machowski, Prof. dr hab. Mariusz Rzętała ::..."

Podgląd zmian

← poprzednia wersja		Wersja z 11:17, 4 maj 2023
Linia 10:		Linia 10:

	[[Plik:Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem....jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem w najgłębszym profilu pionowym zbiornika Rogoźnik II<ref>M. Rzętała: Bilans wodny oraz dynamika zmian wybranych zanieczyszczeń zbiornika Dzierżno Duże w warunkach silnej antropopresji, Katowice 2000, s. 138-139.</ref>.]]		[[Plik:Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem....jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 3. Zmiany nasycenia wody tlenem w najgłębszym profilu pionowym zbiornika Rogoźnik II<ref>M. Rzętała: Bilans wodny oraz dynamika zmian wybranych zanieczyszczeń zbiornika Dzierżno Duże w warunkach silnej antropopresji, Katowice 2000, s. 138-139.</ref>.]]

	~~[[Plik:Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I - część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I – część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).]]~~
	~~[[Plik:Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I - część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I – część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).]]~~
	[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]
	~~[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]~~

	Zbiorniki utworzone na potoku [[Jaworznik]] tworzą kaskadę trzech sztucznych jezior Rogoźnik I (Jezioro Dolne), Rogoźnik II (Jezioro Górne) oraz Rogoźnik III (rys. 1, fot. 1). Ich geneza związana jest z eksploatacją czwartorzędowych piasków, które wykorzystywane były głównie w celach podsadzkowych w [[Kopalnie węgla w województwie śląskim\|górnośląskich kopalniach węgla kamiennego]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe R. Machowski, M. Rzętała: Wody powierzchniowe, [w:] „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2014, t. 1.]</ref>. Po zakończeniu eksploatacji utworzone niecki zostały zalane wodami potoku, dzięki czemu powstał charakterystyczny układ kilku zróżnicowanych pod względem powierzchni i pojemności sztucznych jezior. Zbiorniki znajdują się w środkowym odcinku potoku Jaworznik, który znajduje się w środkowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]].		Zbiorniki utworzone na potoku [[Jaworznik]] tworzą kaskadę trzech sztucznych jezior Rogoźnik I (Jezioro Dolne), Rogoźnik II (Jezioro Górne) oraz Rogoźnik III (rys. 1, fot. 1). Ich geneza związana jest z eksploatacją czwartorzędowych piasków, które wykorzystywane były głównie w celach podsadzkowych w [[Kopalnie węgla w województwie śląskim\|górnośląskich kopalniach węgla kamiennego]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe R. Machowski, M. Rzętała: Wody powierzchniowe, [w:] „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2014, t. 1.]</ref>. Po zakończeniu eksploatacji utworzone niecki zostały zalane wodami potoku, dzięki czemu powstał charakterystyczny układ kilku zróżnicowanych pod względem powierzchni i pojemności sztucznych jezior. Zbiorniki znajdują się w środkowym odcinku potoku Jaworznik, który znajduje się w środkowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]].
Linia 26:		Linia 18:

	==Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna==		==Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna==
			[[Plik:Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zbiorniki Rogoźnik (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Nad zbiornikiem Rogoźnik III (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 3. Zbiornik Rogoźnik II (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I - część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 4. Zbiornik Rogoźnik I – część północno-wschodnia (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I - część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 5. Zbiornik Rogoźnik I – część południowo-zachodnia (fot. M. Rzętała).]]

	Obszar Wyżyny Śląskiej powszechnie utożsamiany jest z eksploatacją węgla kamiennego metodami głębinowymi. Pozyskiwanie w ten sposób surowców mineralnych na wielką skalę pociąga za sobą powstawanie w głębi górotworu licznych podziemnych pustek po wyeksploatowanym złożu. W przeszłości do ich zabezpieczania często wykorzystywano luźne piaski czwartorzędowe. Powierzchnie pokryte grubymi formacjami piaszczystymi obficie występują także na Wyżynie Śląskiej. Dlatego też w celu ograniczenia kosztów transportu piasków z odległych terenów, podejmowano decyzję o eksploatacji lokalnych złóż czwartorzędowych osadów na cele podsadzkowe w górnośląskich kopalniach. Ocenia się, że powierzchnia wyeksploatowanych pól piaskowych wynosi na tym terenie ok. 50 km<sup>2</sup>. Tym samym tereny Wyżyny Śląskiej stały się jednym z obszarów o największej koncentracji piaskowni w Europie<ref> A. Czylok: Wyrobiska po eksploatacji piasku na Wyżynie Śląskiej i ich roślinność, [w:] Partyka J. (red.): Zróżnicowanie i przemiany środowiska przyrodniczo-kulturowego Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Tom 1. Przyroda, Ojców 2004. s. 205-212.</ref>. W przeszłości większość z nich podlegała różnorodnym pracom rekultywacyjnym<ref> O. Rahmonov, A. Szymczyk: Relations between vegetation and soil in initial succession phases in post sand excavations, [w:] “Ekológia [Bratislava]” 2010, nr 29 (4), s. 412-429.</ref>.		Obszar Wyżyny Śląskiej powszechnie utożsamiany jest z eksploatacją węgla kamiennego metodami głębinowymi. Pozyskiwanie w ten sposób surowców mineralnych na wielką skalę pociąga za sobą powstawanie w głębi górotworu licznych podziemnych pustek po wyeksploatowanym złożu. W przeszłości do ich zabezpieczania często wykorzystywano luźne piaski czwartorzędowe. Powierzchnie pokryte grubymi formacjami piaszczystymi obficie występują także na Wyżynie Śląskiej. Dlatego też w celu ograniczenia kosztów transportu piasków z odległych terenów, podejmowano decyzję o eksploatacji lokalnych złóż czwartorzędowych osadów na cele podsadzkowe w górnośląskich kopalniach. Ocenia się, że powierzchnia wyeksploatowanych pól piaskowych wynosi na tym terenie ok. 50 km<sup>2</sup>. Tym samym tereny Wyżyny Śląskiej stały się jednym z obszarów o największej koncentracji piaskowni w Europie<ref> A. Czylok: Wyrobiska po eksploatacji piasku na Wyżynie Śląskiej i ich roślinność, [w:] Partyka J. (red.): Zróżnicowanie i przemiany środowiska przyrodniczo-kulturowego Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Tom 1. Przyroda, Ojców 2004. s. 205-212.</ref>. W przeszłości większość z nich podlegała różnorodnym pracom rekultywacyjnym<ref> O. Rahmonov, A. Szymczyk: Relations between vegetation and soil in initial succession phases in post sand excavations, [w:] “Ekológia [Bratislava]” 2010, nr 29 (4), s. 412-429.</ref>.
Linia 86:		Linia 83:

	==Procesy brzegowe i osady denne==		==Procesy brzegowe i osady denne==
			[[Plik:Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 6. Potok Jaworznik między zbiornikiem Rogoźnik II i Rogoźnik I (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 7. Nad zbiornikiem Rogoźnik I (fot. W. Pawełczyk).]]

	Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.		Procesy brzegowe najogólniej można zdefiniować jako przemiany geomorfologiczne strefy brzegowej zachodzące pod wpływem oddziaływania wód stojących. Na intensywność oraz zasięg obserwowanych zmian wpływa wiele czynników, z których (w przypadku zbiorników kaskady Jaworznika) największe znaczenie odgrywa: litologii podłoża, w którym zostały wypreparowane misy jezior; ukształtowania i ekspozycja brzegu w nawiązaniu do dominujących kierunków wiatrów; a także głębokość i wielkość zbiorników, decydujące o wysokości falowania<ref> M. A. Rzętała: Wybrane przemiany geomorfologiczne mis zbiorników wodnych i ocena zanieczyszczeń osadów zbiornikowych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie regionu górnośląsko-zagłębiowskiego), Katowice 2014, s. 27-50.</ref>. Zbiorniki znajdujące się w kaskadzie potoku Jaworznik od chwili swojego powstania podlegały całokształtowi procesów naturalnych, które wpływały na modelowanie ich strefy brzegowej. Oczywiście pewne znaczenie w tym zakresie należy przypisać celowym działaniom człowieka. Na etapie przygotowania niecek do zalania zarówno dno, jak i brzegi przyszłych jezior zostały w odpowiedni sposób ukształtowane. Po napełnieniu zbiorników początkowo dominował proces abrazji, charakterystyczny dla pierwszego stadium rozwoju brzegów zbiorników będących na etapie młodocianego rozwoju. Po pewnym czasie (dla każdego zbiornika jest to indywidualny okres) następuje wyrównywanie linii brzegowej, co jest charakterystyczne dla kolejnego etapu – tzw. stadium abrazyjno-akumulacyjnego rozwoju brzegów. W tym czasie brzegi nadal są niszczone, jednak obserwuje się przejawy transportu materiału pochodzącego z abrazji brzegu, a następnie jego akumulacji w postaci różnorodnych form, np. kos, mierzei, wałów, cypli czy ławic. W strefie brzegowej zaczyna pojawiać się także roślinność, która zasadniczo powoduje stabilizację podłoża. W następnym etapie ewolucji strefy brzegowej zaczynają dominować procesy akumulacyjne, przejawiające się w postaci wielokierunkowej alokacji osadów litoralnych. Po nim następuje wyróżnia się ostatni (czwarty) etap, tzw. biogeniczny, kiedy to obserwuje się intensywny przyrost masy roślinnej w konsekwencji procesów sedymentacyjnych i sedentacyjnych w nadwodnej i podwodnej części strefy litoralnej<ref> M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiorniki zlokalizowane w dolinie Jaworznika generalnie można zaklasyfikować do ostatniego etapu ewolucji strefy brzegowej. Prawie na całej długości ich linię brzegową pokrywa roślinność, najczęściej o cechach zbiorowisk szuwarowych<ref> A. Szymczyk: Maty glonowe jako ważny czynnik w formowaniu zespołów szczątków karpologicznych w płytkich zbiornikach wodnych (badania wstępne), [w:] „Acta Geographica Silesiana” 2014, nr 17, s. 85-95.</ref>. Jedynie na niewielkich odcinkach brzegów zbiorników Rogoźnik I i II w ich północno-zachodnim sektorze zlokalizowane są strefy utożsamiane z plażami. Strefa brzegowa z luźnymi, odkrytymi piaskami, przeznaczona do rekreacyjnego wykorzystania, rozciąga się na odcinku około 120 m w przypadku Rogoźnika I oraz nieco ponad 80 m w odniesieniu do Rogoźnika II. Jednocześnie na tych odcinkach może dochodzić do przejawów abrazji luźnych osadów piaszczystych.