Zbiornik Wapienica - Historia wersji

Praktykant o 08:11, 23 lut 2022

2022-02-23T08:11:39Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:11, 23 lut 2022
Linia 126:		Linia 126:

	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	[https://inzynieria.com/wodkan/wiadomosci/50177,zbiornik-w-dolinie-wapienicy-60-ciezarowek-urobku-dziennie Madej Ł: Zbiornik w Dolinie Wapienicy: 60 ciężarówek urobku dziennie.]		[https://inzynieria.com/wodkan/wiadomosci/50177,zbiornik-w-dolinie-wapienicy-60-ciezarowek-urobku-dziennie Madej Ł: Zbiornik w Dolinie Wapienicy: 60 ciężarówek urobku dziennie.]

	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy Machowski R., Rzętała M.: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy Machowski R., Rzętała M.: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]

	[http://www.katowice.wios.gov.pl/monitoring/informacje/stan2016/wody_pow/zbiorniki.pdf Państwowy Monitoring Środowiska, Wyniki badań wód powierzchniowych - zbiorniki wodne, 2016 rok]		[http://www.katowice.wios.gov.pl/monitoring/informacje/stan2016/wody_pow/zbiorniki.pdf Państwowy Monitoring Środowiska, Wyniki badań wód powierzchniowych - zbiorniki wodne, 2016 rok]

	==Zobacz też==		==Zobacz też==

	[[Dorzecze Wisły]]		[[Dorzecze Wisły]]

	[[Górnośląskie Pojezierze Antropogeniczne]]		[[Górnośląskie Pojezierze Antropogeniczne]]

	[[Wody podziemne]]		[[Wody podziemne]]

	[[Wody powierzchniowe]]		[[Wody powierzchniowe]]

	[[Zbiornik Iłownicy]]		[[Zbiornik Iłownicy]]

Praktykant: /* Procesy brzegowe i osady denne */

2022-02-23T08:10:52Z

Procesy brzegowe i osady denne

← poprzednia wersja		Wersja z 10:10, 23 lut 2022
Linia 84:		Linia 84:

	==Procesy brzegowe i osady denne==		==Procesy brzegowe i osady denne==
			[[Plik:Fot. 2. Zbiornik Wapienica (fot. W. Pawełczyk).jpg\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Zbiornik Wapienica (fot. W. Pawełczyk).]]

	Powstanie sztucznego zbiornika wodnego inicjuje rozwój (z różną intensywnością) procesów brzegowych, które następnie prowadzą do powstania określonych form<ref> R. Machowski, M. A. Rzętała, M. Rzętała: Procesy i formy brzegowe w obrębie jeziora poeksploatacyjnego w początkowym okresie funkcjonowania na przykładzie zbiornika Kuźnica Warężyńska, w: „Kształtowanie środowiska geograficznego i ochrona przyrody na obszarach uprzemysłowionych i zurbanizowanych” 2006, t. 37, s. 29-36.</ref>. Wspomniana intensywność oraz zasięg oddziaływania tego typu procesów morfologicznych zachodzących w strefie kontaktu wód limnicznych z lądem warunkowany jest przez kilka zasadniczych czynników. Z najważniejszych wymienia się: ukształtowanie i ekspozycję wybrzeży, głębokość i wielkość zbiornika, falowanie, litologię, roślinność, pokrywę lodową oraz zasilanie powierzchniowe. Bardzo ważną, jeśli nie najważniejszą, rolę w tej kwestii odgrywa działalność ludzka, przejawiająca się m. in. w postaci celowych zabiegów technicznych prowadzących do skutecznego utrwalenia brzegów zbiornika, co w istotny sposób ogranicza, a nawet całkowicie hamuje modelowanie przez wody limniczne strefy brzegowej<ref> M.A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiornik Wapienica zaliczany jest do małych obiektów, który dodatkowo zlokalizowany jest w osłoniętej, głębokiej śródgórskiej dolinie rzecznej. Jej dno wyścielają mułki, piaski i żwiry rzeczne. W obrębie tego typu luźnych osadów zachodzą na niewielką skalę procesy brzegowe. Ich przejawy najbardziej widoczne są w rzeźbie w strefie cofkowej oraz na wschodnim, płaskim brzegu jeziora. W czasie niskich stanów wody na odkrytych powierzchniach pojawiają się tzw. mikroterasy. Są to formy o abrazyjno-akumulacyjnej genezie. Powstają na mało nachylonych powierzchniach w wyniku oddziaływania na brzeg wód o zmiennym horyzoncie zalegania. Brzeg po zachodniej stronie zbiornika ma charakter klifowy. Budują go piaskowce i zlepieńce gruboławicowe oraz piaskowce cienkoławicowe i łupki<ref> Szczegółowa mapa geologiczna Polski (bez utworów czwartorzędowych w skali 1:50 000, arkusz Bielsko-Biała, Warszawa 1966. </ref>. Brzeg w tej części jeziora został odpowiednio umocniony przed niepożądanym oddziaływaniem wód limnicznych. Dlatego też zasadniczo nie obserwuje się na tym odcinku przejawów procesów brzegowych. W tej części doliny rozwijają się z większą intensyfikacją procesy stokowe. W czasie wysokich stanów wody (powyżej umocnionej strefy) obserwuje się miejscami podmywanie brzegu prowadzące do destabilizacji systemu korzeniowego drzew, które następnie przewracają się w kierunku jeziora.		Powstanie sztucznego zbiornika wodnego inicjuje rozwój (z różną intensywnością) procesów brzegowych, które następnie prowadzą do powstania określonych form<ref> R. Machowski, M. A. Rzętała, M. Rzętała: Procesy i formy brzegowe w obrębie jeziora poeksploatacyjnego w początkowym okresie funkcjonowania na przykładzie zbiornika Kuźnica Warężyńska, w: „Kształtowanie środowiska geograficznego i ochrona przyrody na obszarach uprzemysłowionych i zurbanizowanych” 2006, t. 37, s. 29-36.</ref>. Wspomniana intensywność oraz zasięg oddziaływania tego typu procesów morfologicznych zachodzących w strefie kontaktu wód limnicznych z lądem warunkowany jest przez kilka zasadniczych czynników. Z najważniejszych wymienia się: ukształtowanie i ekspozycję wybrzeży, głębokość i wielkość zbiornika, falowanie, litologię, roślinność, pokrywę lodową oraz zasilanie powierzchniowe. Bardzo ważną, jeśli nie najważniejszą, rolę w tej kwestii odgrywa działalność ludzka, przejawiająca się m. in. w postaci celowych zabiegów technicznych prowadzących do skutecznego utrwalenia brzegów zbiornika, co w istotny sposób ogranicza, a nawet całkowicie hamuje modelowanie przez wody limniczne strefy brzegowej<ref> M.A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>. Zbiornik Wapienica zaliczany jest do małych obiektów, który dodatkowo zlokalizowany jest w osłoniętej, głębokiej śródgórskiej dolinie rzecznej. Jej dno wyścielają mułki, piaski i żwiry rzeczne. W obrębie tego typu luźnych osadów zachodzą na niewielką skalę procesy brzegowe. Ich przejawy najbardziej widoczne są w rzeźbie w strefie cofkowej oraz na wschodnim, płaskim brzegu jeziora. W czasie niskich stanów wody na odkrytych powierzchniach pojawiają się tzw. mikroterasy. Są to formy o abrazyjno-akumulacyjnej genezie. Powstają na mało nachylonych powierzchniach w wyniku oddziaływania na brzeg wód o zmiennym horyzoncie zalegania. Brzeg po zachodniej stronie zbiornika ma charakter klifowy. Budują go piaskowce i zlepieńce gruboławicowe oraz piaskowce cienkoławicowe i łupki<ref> Szczegółowa mapa geologiczna Polski (bez utworów czwartorzędowych w skali 1:50 000, arkusz Bielsko-Biała, Warszawa 1966. </ref>. Brzeg w tej części jeziora został odpowiednio umocniony przed niepożądanym oddziaływaniem wód limnicznych. Dlatego też zasadniczo nie obserwuje się na tym odcinku przejawów procesów brzegowych. W tej części doliny rozwijają się z większą intensyfikacją procesy stokowe. W czasie wysokich stanów wody (powyżej umocnionej strefy) obserwuje się miejscami podmywanie brzegu prowadzące do destabilizacji systemu korzeniowego drzew, które następnie przewracają się w kierunku jeziora.

	Zdecydowanie większe znaczenie w modelowaniu misy zbiornika należy przypisać procesom, które powodują przemiany w morfologii jego dna. Zasadnicze znaczenie w tym zakresie odgrywa dostawa różnoziarnistego rumoszu skalnego, który formuje warstwę osadów dennych. Powszechnie proces ten utożsamiany jest z tzw. zamulaniem zbiornika, który wpływa na jego żywotność. Zachodzi on z różną intensyfikacją rozłożoną w czasie<ref> K. Tobolski: Osady denne, w: A. Choiński (red.): Zarys limnologii fizycznej Polski, Poznań 1995, s. 181-205.</ref>. Zakłada się, że w przypadku sztucznych jezior zaporowych zbiornik staje się bezużyteczny po utracie 80% swojej pierwotnej objętości. Wartość ta jest cechą indywidualną każdego zbiornika i może kształtować się w zakresie od kilku do prawie 100%<ref>A. Łajczak: Studium nad zamulaniem wybranych zbiorników zaporowych w dorzeczu Wisły, w: „Monografie Komitetu Gospodarki Wodnej Polskiej Akademii Nauk” 1995, z. 8, s. 105.</ref>. Analiza tempa zamulania zbiornika wodnego pozwala w przybliżeniu oszacować okres jego żywotności, która dla zbiornika Wapienica obliczona za pomocą formuły Gonczarowa została określona na 341 lat<ref> M. Miazga: Charakterystyka limnologiczna zbiornika Wapienica, Sosnowiec 2012 [maszynopis], s. 93.</ref>. W obrebie zbiornika Wapienica z uwagi na jego niewielkie możliwości retencyjne obserwuje się niekorzystne przejawy jego zamulania. Dlatego też w 2017 r. rozpoczeto usuwanie osadów dennych. Prace objęły około 30% dna, do głębokości 6 m. Oszacowano, że w trakcie tych działań wybranych zostało około 250 tys. m<sup>3</sup> osadów dennych<ref> https://inzynieria.com/wodkan/wiadomosci/50177,zbiornik-w-dolinie-wapienicy-60-ciezarowek-urobku-dziennie </ref>.		Zdecydowanie większe znaczenie w modelowaniu misy zbiornika należy przypisać procesom, które powodują przemiany w morfologii jego dna. Zasadnicze znaczenie w tym zakresie odgrywa dostawa różnoziarnistego rumoszu skalnego, który formuje warstwę osadów dennych. Powszechnie proces ten utożsamiany jest z tzw. zamulaniem zbiornika, który wpływa na jego żywotność. Zachodzi on z różną intensyfikacją rozłożoną w czasie<ref> K. Tobolski: Osady denne, w: A. Choiński (red.): Zarys limnologii fizycznej Polski, Poznań 1995, s. 181-205.</ref>. Zakłada się, że w przypadku sztucznych jezior zaporowych zbiornik staje się bezużyteczny po utracie 80% swojej pierwotnej objętości. Wartość ta jest cechą indywidualną każdego zbiornika i może kształtować się w zakresie od kilku do prawie 100%<ref>A. Łajczak: Studium nad zamulaniem wybranych zbiorników zaporowych w dorzeczu Wisły, w: „Monografie Komitetu Gospodarki Wodnej Polskiej Akademii Nauk” 1995, z. 8, s. 105.</ref>. Analiza tempa zamulania zbiornika wodnego pozwala w przybliżeniu oszacować okres jego żywotności, która dla zbiornika Wapienica obliczona za pomocą formuły Gonczarowa została określona na 341 lat<ref> M. Miazga: Charakterystyka limnologiczna zbiornika Wapienica, Sosnowiec 2012 [maszynopis], s. 93.</ref>. W obrebie zbiornika Wapienica z uwagi na jego niewielkie możliwości retencyjne obserwuje się niekorzystne przejawy jego zamulania. Dlatego też w 2017 r. rozpoczeto usuwanie osadów dennych. Prace objęły około 30% dna, do głębokości 6 m. Oszacowano, że w trakcie tych działań wybranych zostało około 250 tys. m<sup>3</sup> osadów dennych<ref> https://inzynieria.com/wodkan/wiadomosci/50177,zbiornik-w-dolinie-wapienicy-60-ciezarowek-urobku-dziennie </ref>.

	==Znaczenie zbiornika==		==Znaczenie zbiornika==

Praktykant: /* Cechy wód jeziornych */

2022-02-23T08:08:42Z

Cechy wód jeziornych

← poprzednia wersja		Wersja z 10:08, 23 lut 2022
Linia 53:		Linia 53:

	==Cechy wód jeziornych==		==Cechy wód jeziornych==
			[[Plik:Fot. 1. Zapora zbiornika Wapienica (fot. W. Pawełczyk).jpg\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zapora zbiornika Wapienica (fot. W. Pawełczyk).]]

	===Wahania stanów wody i retencja jeziorna===		===Wahania stanów wody i retencja jeziorna===
Linia 70:		Linia 71:
	W przypadku zbiornika Wapienica największe znaczenie w kształtowaniu właściwości fizyko-chemicznych jego wód odgrywają naturalne uwarunkowania zlewniowe. Strefa zasilania jeziora pozbawiona jest właściwie antropopresji. Teren ten ma charakter naturalnej zlewni górskiej, a do jedynych przejawów antropopresji można zaliczyć właściwie tylko dopływ zanieczyszczeń na drodze suchej i mokrej depozycji z atmosfery. Takie uwarunkowania zlewniowe decydują o dosyć dobrej jakości wody w zbiorniku<ref> Tamże.</ref>.		W przypadku zbiornika Wapienica największe znaczenie w kształtowaniu właściwości fizyko-chemicznych jego wód odgrywają naturalne uwarunkowania zlewniowe. Strefa zasilania jeziora pozbawiona jest właściwie antropopresji. Teren ten ma charakter naturalnej zlewni górskiej, a do jedynych przejawów antropopresji można zaliczyć właściwie tylko dopływ zanieczyszczeń na drodze suchej i mokrej depozycji z atmosfery. Takie uwarunkowania zlewniowe decydują o dosyć dobrej jakości wody w zbiorniku<ref> Tamże.</ref>.

	Jakość wód zbiornika oceniana jest w oparciu o wyniki uzyskane na podstawie badań wody w rejonie zapory w ramach monitoringu jednolitych części wód powierzchniowych chronionych ze względu na zaopatrzenie ludności w wodę do spożycia, które wykonują pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [[Katowice\|Katowicach]]<ref> http://www.katowice.wios.gov.pl/monitoring/informacje/stan2016/wody_pow/zbiorniki.pdf </ref>. W ramach tych działań uwzględnia się kilkadziesiąt wskaźników podzielonych na kilka grup parametrów tj. stan fizyczny, warunki tlenowe i zanieczyszczenia organiczne, zasolenie, zakwaszenie, substancje biogenne, specyficzne zanieczyszczenia syntetyczne i niesyntetyczne, substancje priorytetowe oraz inne substancje zanieczyszczające. Na podstawie uzyskanych wyników badań w 2016 roku stwierdzono następujące wybrane wartości parametrów jakościowych wody<ref> Tamże.</ref>: temperatura wody – 3,6-16,3°C, zawiesina ogólna – <4,0-12 mg/l, tlen rozpuszczony – 5,9-13,9 mg O<sub>2</sub>/l, BZT<sub>5</sub> – 0,6-2,1 mg O<sub>2<.sub>/l, nasycenie wód tlenem – 59,1-107,3%, ChZT¬¬-Cr – <3,0-9,4 mg O<sub>2</sub>/l, przewodność w 20°C – 59-73 μS/cm, siarczany – 8,0-12,3 mg SO<sub>4</sub>/l, chlorki – 1,75-5,5 mg Cl/l, odczyn wody – 6,7-7,6 pH, azot Kjeldahla – <0,2-0,3 mg N/l, fosforany – <0,05-0,05 mg PO<sub>4</sub>/l, arsen – <0,01 mg As/l, bar – 0,013-0,018 mg Ba/l, cynk – 0,01-0,035 mg Zn/l, miedź – <0,005-0,012 mg Cu/l, kadm i jego związki – <0,02-0,03 μg/l, ołów i jego związki – <0,5-2,9 μg/l, rtęć i jej związki – <0,004-0,07 μg/l, nikiel i jego związki – <1,0-1,2 μg/l, benzo(a)piren – <0,00017– 0,013 μg/l, żelazo rozpuszczone – <0,02-0,02 mg Fe/l, mangan – <0,02-0,045 mg Mn/l, amoniak całkowity – <0,26-0,31 NH<sub>4</sub>/l.		Jakość wód zbiornika oceniana jest w oparciu o wyniki uzyskane na podstawie badań wody w rejonie zapory w ramach monitoringu jednolitych części wód powierzchniowych chronionych ze względu na zaopatrzenie ludności w wodę do spożycia, które wykonują pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [[Katowice\|Katowicach]]<ref> http://www.katowice.wios.gov.pl/monitoring/informacje/stan2016/wody_pow/zbiorniki.pdf </ref>. W ramach tych działań uwzględnia się kilkadziesiąt wskaźników podzielonych na kilka grup parametrów tj. stan fizyczny, warunki tlenowe i zanieczyszczenia organiczne, zasolenie, zakwaszenie, substancje biogenne, specyficzne zanieczyszczenia syntetyczne i niesyntetyczne, substancje priorytetowe oraz inne substancje zanieczyszczające. Na podstawie uzyskanych wyników badań w 2016 roku stwierdzono następujące wybrane wartości parametrów jakościowych wody<ref> Tamże.</ref>: temperatura wody – 3,6-16,3°C, zawiesina ogólna – <4,0-12 mg/l, tlen rozpuszczony – 5,9-13,9 mg O<sub>2</sub>/l, BZT<sub>5</sub> – 0,6-2,1 mg O<sub>2</sub>/l, nasycenie wód tlenem – 59,1-107,3%, ChZT¬¬-Cr – <3,0-9,4 mg O<sub>2</sub>/l, przewodność w 20°C – 59-73 μS/cm, siarczany – 8,0-12,3 mg SO<sub>4</sub>/l, chlorki – 1,75-5,5 mg Cl/l, odczyn wody – 6,7-7,6 pH, azot Kjeldahla – <0,2-0,3 mg N/l, fosforany – <0,05-0,05 mg PO<sub>4</sub>/l, arsen – <0,01 mg As/l, bar – 0,013-0,018 mg Ba/l, cynk – 0,01-0,035 mg Zn/l, miedź – <0,005-0,012 mg Cu/l, kadm i jego związki – <0,02-0,03 μg/l, ołów i jego związki – <0,5-2,9 μg/l, rtęć i jej związki – <0,004-0,07 μg/l, nikiel i jego związki – <1,0-1,2 μg/l, benzo(a)piren – <0,00017– 0,013 μg/l, żelazo rozpuszczone – <0,02-0,02 mg Fe/l, mangan – <0,02-0,045 mg Mn/l, amoniak całkowity – <0,26-0,31 NH<sub>4</sub>/l.

	Niezależnie od monitoringu realizowanego przez WIOŚ w Katowicach, badania jakości wody w obrębie zbiornika prowadzone są od wielu lat przez przedsiębiorstwo wodociągowe w związku z wykorzystaniem jego wód do produkcji wody przeznaczonej do spożycia. W ramach badań uwzględniane są szczegółowe pomiary i oznaczenia odnoszące się do właściwości fizyko-chemicznych oraz składu chemicznego wody np. odczynu wody, przewodności elektrycznej, chlorków, siarczanów, czy też substancji świadczących o poziomie żyzności wód.		Niezależnie od monitoringu realizowanego przez WIOŚ w Katowicach, badania jakości wody w obrębie zbiornika prowadzone są od wielu lat przez przedsiębiorstwo wodociągowe w związku z wykorzystaniem jego wód do produkcji wody przeznaczonej do spożycia. W ramach badań uwzględniane są szczegółowe pomiary i oznaczenia odnoszące się do właściwości fizyko-chemicznych oraz składu chemicznego wody np. odczynu wody, przewodności elektrycznej, chlorków, siarczanów, czy też substancji świadczących o poziomie żyzności wód.

Praktykant o 08:06, 23 lut 2022

2022-02-23T08:06:41Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:06, 23 lut 2022
Linia 5:		Linia 5:
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]
	[[Plik:Rys. 1 Wapienica.jpg\|~~300px~~\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Wapienica: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory, 4 – granice jednostek administracyjnych, 5 – ważniejsze szczyty.]]		[[Plik:Rys. 1 Wapienica.jpg\|330px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Wapienica: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory, 4 – granice jednostek administracyjnych, 5 – ważniejsze szczyty.]]

	Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.		Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.

Praktykant o 08:06, 23 lut 2022

2022-02-23T08:06:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:06, 23 lut 2022
Linia 5:		Linia 5:
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]
	[[Plik:Rys. 1 Wapienica.jpg\|~~500px~~\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Wapienica: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory, 4 – granice jednostek administracyjnych, 5 – ważniejsze szczyty.]]		[[Plik:Rys. 1 Wapienica.jpg\|300px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Wapienica: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory, 4 – granice jednostek administracyjnych, 5 – ważniejsze szczyty.]]

	Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.		Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.

Praktykant o 08:06, 23 lut 2022

2022-02-23T08:06:05Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:06, 23 lut 2022
Linia 5:		Linia 5:
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 8 (2021)\|TOM: 8 (2021)]]
			[[Plik:Rys. 1 Wapienica.jpg\|500px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Wapienica: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory, 4 – granice jednostek administracyjnych, 5 – ważniejsze szczyty.]]

	Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.		Zbiornik Wapienica, który znany jest również pod nazwą Jezioro Wielka Łąka położony jest w południowej części [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Został utworzony w latach 1929-1933 poprzez spiętrzenie wód potoków Barbara i Błatnia, które łączą się w jego strefie cofkowej. Potok Błatnia uważany jest za odcinek źródłowy Potoku Wapienica. Nazwa ta przypisana jest dla cieku poniżej zbiornika. Wapienica uchodzi do [[Iłownica\|Iłownicy]], która jest prawobrzeżnym dopływem [[Wisła\|Wisły]]<ref>[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Zlewnia_I%C5%82ownicy R. Machowski, M. Rzętała: Zlewnia Iłownicy, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2017, t. 4]</ref>. Zbiornik jest jednym z najstarszych zaporowych jezior nie tylko na terenie województwa, ale i całego kraju. Jego budowa rozpoczęła się w 1929 r, a do użytku został oddany w 1933 r., w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego<ref>P. Kenig: Wodociągi i kanalizacja Bielska-Białej do 1991 roku, w: Wodociągi i kanalizacja w Bielsku-Białej. W 110 rocznicę uruchomienia wodociągu w Bielsku (1895-2005), Bielsko-Biała 2005, s. 191.</ref>.

Praktykant: Utworzono nową stronę "Kategoria:Geografia Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny Kategoria:Tom 8 (2021) Autorzy: Dr Robert Machowski, Prof. dr hab. Mariusz Rzętała :::..."

2022-02-23T08:03:33Z

Utworzono nową stronę "Kategoria:Geografia Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny Kategoria:Tom 8 (2021) Autorzy: Dr Robert Machowski, Prof. dr hab. Mariusz Rzętała :::..."

Podgląd zmian