Zbiornik Łąka - Historia wersji

Praktykant o 11:52, 11 lut 2022

2022-02-11T11:52:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:52, 11 lut 2022
Linia 2:		Linia 2:
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 7 (2020)]]		[[Kategoria:Tom 7 (2020)]]
	Autorzy: [[Dr Robert Machowski]],[[~~Prof UŚ~~ dr hab. Mariusz Rzętała]]		Autorzy: [[dr Robert Machowski]],[[prof. dr hab. Mariusz Rzętała]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 7 (2020)\|TOM: 7 (2020)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 7 (2020)\|TOM: 7 (2020)]]

Praktykant o 08:19, 26 sty 2021

2021-01-26T08:19:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:19, 26 sty 2021
Linia 1:		Linia 1:
	Autorzy: [[dr Robert Machowski]], [[~~prof.~~ dr hab. Mariusz Rzętała]]		[[Kategoria:Geografia]]
			[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
			[[Kategoria:Tom 7 (2020)]]
			Autorzy: [[Dr Robert Machowski]],[[Prof UŚ dr hab. Mariusz Rzętała]]
			::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
			:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 7 (2020)\|TOM: 7 (2020)]]

	[[Plik:Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka.jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory czołowe, 4 – ważniejsze drogi, 5 – granice jednostek administracyjnych, 6 – ważniejsze urządzenia hydrotechniczne.]]		[[Plik:Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka.jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory czołowe, 4 – ważniejsze drogi, 5 – granice jednostek administracyjnych, 6 – ważniejsze urządzenia hydrotechniczne.]]

Praktykant o 13:38, 6 sty 2021

2021-01-06T13:38:23Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:38, 6 sty 2021
Linia 1:		Linia 1:
	Autorzy: [[dr Robert Machowski]], [[prof. dr hab. Mariusz Rzętała]]		Autorzy: [[dr Robert Machowski]], [[prof. dr hab. Mariusz Rzętała]]

			[[Plik:Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka.jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Rys. 1. Lokalizacja zbiornika Łąka: 1 – zbiorniki wodne, 2 – cieki powierzchniowe, 3 – zapory czołowe, 4 – ważniejsze drogi, 5 – granice jednostek administracyjnych, 6 – ważniejsze urządzenia hydrotechniczne.]]
			[[Plik:Fot. 1. Zbiornik Łąka na Pszczynce w oddali zbiornik Goczałkowice (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 1. Zbiornik Łąka na Pszczynce – w oddali zbiornik Goczałkowice (fot. M. Rzętała).]]
	Zbiornik Łąka jest jednym z młodszych zaporowych zbiorników wodnych, które znajdują się na terenie [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Przesłanką do jego budowy były potrzeby wodne przemysłu, zwłaszcza kopalni węgla kamiennego, które znajdują się na terenie [[Rybnicki Okręg Węglowy\|Rybnickiego Okręgu Węglowego]]<ref>T. Gabryś, T. Wysocki: Niektóre problemy budowy i eksploatacji zbiornika Łąka, w: „Gospodarka wodna” 1987, z. 4, s. 95-96.</ref>. Obiekt został wybudowany na rzece [[Pszczynka]] i oddany do użytkowania pod koniec 1985 r. Znajduje się na terenie gminy [[Pszczyna]], a jego zapora zlokalizowana jest około kilometr na zachód od granic administracyjnych miasta Pszczyny. Sztuczne jezioro Łąka zasilane jest głównie wodami Pszczynki, a od południa i północy bezpośrednio do misy zbiornika uchodzą jedynie pojedyncze, niewielkie cieki. W strefie cofkowej zbiornika przebiega lokalna droga łącząca Brzeźce z Wisłą Wielką, stanowiąca jednocześnie zachodnie ograniczenie zbiornika. W sąsiedztwie zbiornika Łąka, od jego południowej strony w odległości nieco ponad 2 km, znajduje się [[Zbiornik Goczałkowicki\|zbiornik Goczałkowice]] – największe w województwie śląskim sztuczne jezioro, utworzone na [[Wisła\|Wiśle]] (fot. 1). Poza wspomnianym miastem w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika znajdują się takie wsie jak: od północy są to [[Poręba]] i Brzeźce, od zachodu Mizerów i Studzionka, natomiast na południe od zbiornika zlokalizowane są Wisła Wielka i Łąka. Ponadto na terenie zlewni zbiornika dominują głównie niewielkie miejscowości, wśród których wyróżnić można: Osiny, [[Suszec]], Kryry, [[Pawłowice]] oraz północną część terenów miejskich [[Jastrzębie-Zdrój\|Jastrzębia Zdroju]], gdzie zlokalizowane są źródła Pszczynki.		Zbiornik Łąka jest jednym z młodszych zaporowych zbiorników wodnych, które znajdują się na terenie [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Przesłanką do jego budowy były potrzeby wodne przemysłu, zwłaszcza kopalni węgla kamiennego, które znajdują się na terenie [[Rybnicki Okręg Węglowy\|Rybnickiego Okręgu Węglowego]]<ref>T. Gabryś, T. Wysocki: Niektóre problemy budowy i eksploatacji zbiornika Łąka, w: „Gospodarka wodna” 1987, z. 4, s. 95-96.</ref>. Obiekt został wybudowany na rzece [[Pszczynka]] i oddany do użytkowania pod koniec 1985 r. Znajduje się na terenie gminy [[Pszczyna]], a jego zapora zlokalizowana jest około kilometr na zachód od granic administracyjnych miasta Pszczyny. Sztuczne jezioro Łąka zasilane jest głównie wodami Pszczynki, a od południa i północy bezpośrednio do misy zbiornika uchodzą jedynie pojedyncze, niewielkie cieki. W strefie cofkowej zbiornika przebiega lokalna droga łącząca Brzeźce z Wisłą Wielką, stanowiąca jednocześnie zachodnie ograniczenie zbiornika. W sąsiedztwie zbiornika Łąka, od jego południowej strony w odległości nieco ponad 2 km, znajduje się [[Zbiornik Goczałkowicki\|zbiornik Goczałkowice]] – największe w województwie śląskim sztuczne jezioro, utworzone na [[Wisła\|Wiśle]] (fot. 1). Poza wspomnianym miastem w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika znajdują się takie wsie jak: od północy są to [[Poręba]] i Brzeźce, od zachodu Mizerów i Studzionka, natomiast na południe od zbiornika zlokalizowane są Wisła Wielka i Łąka. Ponadto na terenie zlewni zbiornika dominują głównie niewielkie miejscowości, wśród których wyróżnić można: Osiny, [[Suszec]], Kryry, [[Pawłowice]] oraz północną część terenów miejskich [[Jastrzębie-Zdrój\|Jastrzębia Zdroju]], gdzie zlokalizowane są źródła Pszczynki.

Linia 15:		Linia 17:
	Układ izobat misy zbiornika jest charakterystyczny dla dolinnych zbiorników zaporowych. Najpłytsze sektory znajdują się w strefie cofkowej a najgłębiej jest w sąsiedztwie zapory. Maksymalne głębokości osiągają nieco ponad 5 m, a średnia oceniana jest na 2,6 m<ref> J. Klepacz: Zbiornik wodny Łąka na Pszczynce, w: „Gospodarka Wodna” 1987, z. 4, s. 90-94.</ref>. W morfologii dnia zbiornika wyraźnie zaznacza się układ dawnego koryta Pszczynki. Początkowo (w strefie cofki) przebiega blisko północnego brzegu jeziora, a następnie w miejscu rozszerzenia misy znajduje się już zasadniczo pośrodku zbiornika. Przebieg koryta rzeki w zasięgu zbiornika odzwierciedla dawny układ głównej osi doliny. Ponadto urozmaiceniem dna zbiornika jest wyraźne wypłycenie w postaci podłużnego, poprzerywanego wału, który znajduje się na północ od południowej zatoki jeziora<ref>Zbiornik wodny Łąka – mapa batymetryczna w skali 1:10 000, Warszawa 2008.</ref>. Po analizie archiwalnych map, sprzed zalania doliny, można stwierdzić, że jest to naturalna forma terenu, która współcześnie odzwierciedla się na planie batymetrycznym jeziora.		Układ izobat misy zbiornika jest charakterystyczny dla dolinnych zbiorników zaporowych. Najpłytsze sektory znajdują się w strefie cofkowej a najgłębiej jest w sąsiedztwie zapory. Maksymalne głębokości osiągają nieco ponad 5 m, a średnia oceniana jest na 2,6 m<ref> J. Klepacz: Zbiornik wodny Łąka na Pszczynce, w: „Gospodarka Wodna” 1987, z. 4, s. 90-94.</ref>. W morfologii dnia zbiornika wyraźnie zaznacza się układ dawnego koryta Pszczynki. Początkowo (w strefie cofki) przebiega blisko północnego brzegu jeziora, a następnie w miejscu rozszerzenia misy znajduje się już zasadniczo pośrodku zbiornika. Przebieg koryta rzeki w zasięgu zbiornika odzwierciedla dawny układ głównej osi doliny. Ponadto urozmaiceniem dna zbiornika jest wyraźne wypłycenie w postaci podłużnego, poprzerywanego wału, który znajduje się na północ od południowej zatoki jeziora<ref>Zbiornik wodny Łąka – mapa batymetryczna w skali 1:10 000, Warszawa 2008.</ref>. Po analizie archiwalnych map, sprzed zalania doliny, można stwierdzić, że jest to naturalna forma terenu, która współcześnie odzwierciedla się na planie batymetrycznym jeziora.

			[[Plik:Fot. 2. Przyzaporowa część zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).JPG\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 2. Przyzaporowa część zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).]]
	Zbiornik Łąka posiada zaporę czołową o długości około 1125 m, która przegradza w poprzek dolinę Pszczynki (fot. 2). Budowla ma charakter ziemny a jej uszczelnienie od strony odwodnej stanowią żelbetowe płyty. Od strony odpowietrznej skarpa zapory porośnięta jest trawą. Wewnątrz korpusu zapory znajdują się filtry przechwytujące wodę, która przecieka z misy zbiornika. Wysokość zapory wynosi jedynie około 6 m, a jej szerokość w koronie osiąga 9 m. Objętość nasypu wynosi około 208 tys. m<sup>3</sup>, a nachylenie skarpy zapory wynosi 1:3<ref>M. Opołka: Wpływ zbiornika Łąka na środowisko geograficzne, Sosnowiec 1989, s. 94 [mps].</ref>. W koronie zapory znajduje się asfaltowa jezdnia, która obecnie ma charakter drogi wewnętrznej. Ruch kołowy dozwolony jest jedynie dla służb utrzymania zbiornika. Wjazd na zaporę dla większych pojazdów z obydwu stron blokują wmurowane na stałe stalowe słupki, natomiast mniejsze pojazdy mogą wjeżdżać na zaporę po uruchomieniu przesuwnej bramki blokującej w normlanych sytuacjach wjazd na obiekt. Po zmroku obowiązuje całkowity zakaz poruszania się po koronie zapory zbiornika.		Zbiornik Łąka posiada zaporę czołową o długości około 1125 m, która przegradza w poprzek dolinę Pszczynki (fot. 2). Budowla ma charakter ziemny a jej uszczelnienie od strony odwodnej stanowią żelbetowe płyty. Od strony odpowietrznej skarpa zapory porośnięta jest trawą. Wewnątrz korpusu zapory znajdują się filtry przechwytujące wodę, która przecieka z misy zbiornika. Wysokość zapory wynosi jedynie około 6 m, a jej szerokość w koronie osiąga 9 m. Objętość nasypu wynosi około 208 tys. m<sup>3</sup>, a nachylenie skarpy zapory wynosi 1:3<ref>M. Opołka: Wpływ zbiornika Łąka na środowisko geograficzne, Sosnowiec 1989, s. 94 [mps].</ref>. W koronie zapory znajduje się asfaltowa jezdnia, która obecnie ma charakter drogi wewnętrznej. Ruch kołowy dozwolony jest jedynie dla służb utrzymania zbiornika. Wjazd na zaporę dla większych pojazdów z obydwu stron blokują wmurowane na stałe stalowe słupki, natomiast mniejsze pojazdy mogą wjeżdżać na zaporę po uruchomieniu przesuwnej bramki blokującej w normlanych sytuacjach wjazd na obiekt. Po zmroku obowiązuje całkowity zakaz poruszania się po koronie zapory zbiornika.

Linia 24:		Linia 27:
	Zbiornik Łąka został połączony z Jeziorem Goczałkowickim. Przepływ wody odbywał się na długości około 2 km ze zbiornika w Goczałkowicach do Jeziora Łąka. W celu przerzutu wody pomiędzy obiektami wybudowano połączenie zbudowane z kanałów i rurociągów. Zasadniczą część inwestycji stanowi przerzut lewarowy składający się z dwóch rurociągów o średnicy 1200 mm, których długość wynosi około 870 m. Maksymalna wydajność połączenia wynosi 4 m<sup>3</sup>/s. Przerzuty wody pomiędzy zbiornikami miały poprawić prowadzoną na zbiorniku Łąka gospodarkę wodną<ref>M. Opołka: Wpływ zbiornika Łąka na środowisko geograficzne, Sosnowiec 1989, s. 94 [mps].</ref>.		Zbiornik Łąka został połączony z Jeziorem Goczałkowickim. Przepływ wody odbywał się na długości około 2 km ze zbiornika w Goczałkowicach do Jeziora Łąka. W celu przerzutu wody pomiędzy obiektami wybudowano połączenie zbudowane z kanałów i rurociągów. Zasadniczą część inwestycji stanowi przerzut lewarowy składający się z dwóch rurociągów o średnicy 1200 mm, których długość wynosi około 870 m. Maksymalna wydajność połączenia wynosi 4 m<sup>3</sup>/s. Przerzuty wody pomiędzy zbiornikami miały poprawić prowadzoną na zbiorniku Łąka gospodarkę wodną<ref>M. Opołka: Wpływ zbiornika Łąka na środowisko geograficzne, Sosnowiec 1989, s. 94 [mps].</ref>.

			[[Plik:Fot. 3. Zbiornik Łąka na Pszczynce - akwen główny (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 3. Zbiornik Łąka na Pszczynce – akwen główny (fot. M. Rzętała).]]
			[[Plik:Fot. 4. Zbiorniki w strefie cofkowej zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 4. Zbiorniki w strefie cofkowej zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).]]
	W bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika Łąka (fot. 3), tuż za obwałowaniami strefy cofkowej, wybudowano przepompownię wraz ze zbiornikiem wyrównawczym (fot. 4). Obiekty usytuowane są przy drodze relacji Brzeźce – Wisła Wielka. Zabudowa hydrotechniczna umożliwia zbieranie wód pochodzących z odwadniania terenów depresyjnych zawala. Pojemność zbiornika wynosi około 15,5 tys. m<sup>3</sup>, a odpływ wody z jego misy możliwy jest za pomocą 6 pomp o łącznej maksymalnej wydajności wynoszącej blisko 4,8 m<sup>3</sup>/s<ref>Tamże.</ref>.		W bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika Łąka (fot. 3), tuż za obwałowaniami strefy cofkowej, wybudowano przepompownię wraz ze zbiornikiem wyrównawczym (fot. 4). Obiekty usytuowane są przy drodze relacji Brzeźce – Wisła Wielka. Zabudowa hydrotechniczna umożliwia zbieranie wód pochodzących z odwadniania terenów depresyjnych zawala. Pojemność zbiornika wynosi około 15,5 tys. m<sup>3</sup>, a odpływ wody z jego misy możliwy jest za pomocą 6 pomp o łącznej maksymalnej wydajności wynoszącej blisko 4,8 m<sup>3</sup>/s<ref>Tamże.</ref>.

Linia 92:		Linia 97:
	Intensywność i zasięg procesów modelujących rzeźbę powierzchni w strefie litoralnej wpływa na powstanie określonych typów brzegów. W przypadku zbiornika Łąka duże znaczenie w tym zakresie odgrywają wahania stanów wody. Dotyczy to zwłaszcza tych fragmentów brzegów, które znajdują się w strefie wyznaczonej przez zasięg ekstremalnych stanów wody. Jednak najbardziej dynamiczne zmiany morfologiczne kształtowane przebiegiem procesów brzegowych dotyczą sąsiedztwa strefy stanów średnich. W związku z tym zakres wahań stanów wody znajduje proste przełożenie na wielkość powierzchni rzeczywistej uzależnionej od kąta nachylenia powierzchni topograficznej, tzn. im większy zakres wahań stanów wody przy mniejszym jej nachyleniu, tym większa powierzchnia eksponowana na czynne oddziaływanie środowiska wodnego<ref>M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>.		Intensywność i zasięg procesów modelujących rzeźbę powierzchni w strefie litoralnej wpływa na powstanie określonych typów brzegów. W przypadku zbiornika Łąka duże znaczenie w tym zakresie odgrywają wahania stanów wody. Dotyczy to zwłaszcza tych fragmentów brzegów, które znajdują się w strefie wyznaczonej przez zasięg ekstremalnych stanów wody. Jednak najbardziej dynamiczne zmiany morfologiczne kształtowane przebiegiem procesów brzegowych dotyczą sąsiedztwa strefy stanów średnich. W związku z tym zakres wahań stanów wody znajduje proste przełożenie na wielkość powierzchni rzeczywistej uzależnionej od kąta nachylenia powierzchni topograficznej, tzn. im większy zakres wahań stanów wody przy mniejszym jej nachyleniu, tym większa powierzchnia eksponowana na czynne oddziaływanie środowiska wodnego<ref>M. A. Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży), Katowice 2003, s. 147.</ref>.

			[[Plik:Fot. 5. Jedna z nielicznych zatok zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).jpg\|\|400px\|thumb\|right\|Fot. 5. Jedna z nielicznych zatok zbiornika Łąka na Pszczynce (fot. M. Rzętała).]]
	Zbiornik Łąka został zlokalizowany w obrębie szerokiego i płaskiego dna doliny, która w okresie przed jego utworzeniem charakteryzowała się występowaniem sieci rowów melioracyjnych oraz kompleksów zbiorników groblowych. Współczesny zasięg zbiornika na większości jego linii brzegowej wyznacza dawna krawędź podstawy stoku, przebiegająca zasadniczo na wysokości około 250 m n.p.m. Usytuowanie zbiornika w takiej dolinie przekłada się na stosunkowo małe urozmaicenie jego linii brzegowej, w której równocześnie dominują brzegi płaskie (fot. 5). Po północnej stronie zbiornika, w jego środkowej części znajduje się tylko jedna nieco większa zatoka. Natomiast na południu linia brzegowa jest urozmaicona trzema zatokami. Dwie nieco większe zlokalizowane są w środkowej części brzegu, a ostatnia, znacznie mniejsza, znajduje się w strefie położonej nieco na zachód. Zabudowa hydrotechniczna w postaci zapory czołowej stanowi praktycznie na całej długości brzeg wschodni. Natomiast brzeg zachodni w części stanowi obwałowanie, po którym przebiega trasa Brzeźce – Wisła Wielka, a w części jest to podmokła strefa cofkowa zbiornika.		Zbiornik Łąka został zlokalizowany w obrębie szerokiego i płaskiego dna doliny, która w okresie przed jego utworzeniem charakteryzowała się występowaniem sieci rowów melioracyjnych oraz kompleksów zbiorników groblowych. Współczesny zasięg zbiornika na większości jego linii brzegowej wyznacza dawna krawędź podstawy stoku, przebiegająca zasadniczo na wysokości około 250 m n.p.m. Usytuowanie zbiornika w takiej dolinie przekłada się na stosunkowo małe urozmaicenie jego linii brzegowej, w której równocześnie dominują brzegi płaskie (fot. 5). Po północnej stronie zbiornika, w jego środkowej części znajduje się tylko jedna nieco większa zatoka. Natomiast na południu linia brzegowa jest urozmaicona trzema zatokami. Dwie nieco większe zlokalizowane są w środkowej części brzegu, a ostatnia, znacznie mniejsza, znajduje się w strefie położonej nieco na zachód. Zabudowa hydrotechniczna w postaci zapory czołowej stanowi praktycznie na całej długości brzeg wschodni. Natomiast brzeg zachodni w części stanowi obwałowanie, po którym przebiega trasa Brzeźce – Wisła Wielka, a w części jest to podmokła strefa cofkowa zbiornika.

Praktykant: /* Zobacz też */

2021-01-06T13:29:01Z

Zobacz też

← poprzednia wersja		Wersja z 15:29, 6 sty 2021
Linia 144:		Linia 144:

	==Zobacz też==		==Zobacz też==
			[[Dorzecze Wisły]]

			[[Górnośląskie Pojezierze Antropogeniczne]]

	[[Pszczynka]]		[[Pszczynka]]

	~~[[Dorzecze Wisły]]~~

	[[Wody powierzchniowe]]		[[Wody powierzchniowe]]

	[[Wody podziemne]]		[[Wody podziemne]]

	~~[[Górnośląskie Pojezierze Antropogeniczne]]~~

Praktykant: /* Zobacz też */

2021-01-06T13:28:22Z

Zobacz też

← poprzednia wersja		Wersja z 15:28, 6 sty 2021
Linia 144:		Linia 144:

	==Zobacz też==		==Zobacz też==
	[[~~Zlewnia Pszczynki~~]]		[[Pszczynka]]

	[[Dorzecze Wisły]]		[[Dorzecze Wisły]]

Praktykant o 13:27, 6 sty 2021

2021-01-06T13:27:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:27, 6 sty 2021
Linia 1:		Linia 1:
	Autorzy: [[dr Robert Machowski], [[prof. dr hab. Mariusz Rzętała]]		Autorzy: [[dr Robert Machowski]], [[prof. dr hab. Mariusz Rzętała]]

	Zbiornik Łąka jest jednym z młodszych zaporowych zbiorników wodnych, które znajdują się na terenie [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Przesłanką do jego budowy były potrzeby wodne przemysłu, zwłaszcza kopalni węgla kamiennego, które znajdują się na terenie [[Rybnicki Okręg Węglowy\|Rybnickiego Okręgu Węglowego]]<ref>T. Gabryś, T. Wysocki: Niektóre problemy budowy i eksploatacji zbiornika Łąka, w: „Gospodarka wodna” 1987, z. 4, s. 95-96.</ref>. Obiekt został wybudowany na rzece [[Pszczynka]] i oddany do użytkowania pod koniec 1985 r. Znajduje się na terenie gminy [[Pszczyna]], a jego zapora zlokalizowana jest około kilometr na zachód od granic administracyjnych miasta Pszczyny. Sztuczne jezioro Łąka zasilane jest głównie wodami Pszczynki, a od południa i północy bezpośrednio do misy zbiornika uchodzą jedynie pojedyncze, niewielkie cieki. W strefie cofkowej zbiornika przebiega lokalna droga łącząca Brzeźce z Wisłą Wielką, stanowiąca jednocześnie zachodnie ograniczenie zbiornika. W sąsiedztwie zbiornika Łąka, od jego południowej strony w odległości nieco ponad 2 km, znajduje się [[Zbiornik Goczałkowicki\|zbiornik Goczałkowice]] – największe w województwie śląskim sztuczne jezioro, utworzone na [[Wisła\|Wiśle]] (fot. 1). Poza wspomnianym miastem w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika znajdują się takie wsie jak: od północy są to [[Poręba]] i Brzeźce, od zachodu Mizerów i Studzionka, natomiast na południe od zbiornika zlokalizowane są Wisła Wielka i Łąka. Ponadto na terenie zlewni zbiornika dominują głównie niewielkie miejscowości, wśród których wyróżnić można: Osiny, [[Suszec]], Kryry, [[Pawłowice]] oraz północną część terenów miejskich [[Jastrzębie-Zdrój\|Jastrzębia Zdroju]], gdzie zlokalizowane są źródła Pszczynki.		Zbiornik Łąka jest jednym z młodszych zaporowych zbiorników wodnych, które znajdują się na terenie [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] (rys. 1). Przesłanką do jego budowy były potrzeby wodne przemysłu, zwłaszcza kopalni węgla kamiennego, które znajdują się na terenie [[Rybnicki Okręg Węglowy\|Rybnickiego Okręgu Węglowego]]<ref>T. Gabryś, T. Wysocki: Niektóre problemy budowy i eksploatacji zbiornika Łąka, w: „Gospodarka wodna” 1987, z. 4, s. 95-96.</ref>. Obiekt został wybudowany na rzece [[Pszczynka]] i oddany do użytkowania pod koniec 1985 r. Znajduje się na terenie gminy [[Pszczyna]], a jego zapora zlokalizowana jest około kilometr na zachód od granic administracyjnych miasta Pszczyny. Sztuczne jezioro Łąka zasilane jest głównie wodami Pszczynki, a od południa i północy bezpośrednio do misy zbiornika uchodzą jedynie pojedyncze, niewielkie cieki. W strefie cofkowej zbiornika przebiega lokalna droga łącząca Brzeźce z Wisłą Wielką, stanowiąca jednocześnie zachodnie ograniczenie zbiornika. W sąsiedztwie zbiornika Łąka, od jego południowej strony w odległości nieco ponad 2 km, znajduje się [[Zbiornik Goczałkowicki\|zbiornik Goczałkowice]] – największe w województwie śląskim sztuczne jezioro, utworzone na [[Wisła\|Wiśle]] (fot. 1). Poza wspomnianym miastem w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika znajdują się takie wsie jak: od północy są to [[Poręba]] i Brzeźce, od zachodu Mizerów i Studzionka, natomiast na południe od zbiornika zlokalizowane są Wisła Wielka i Łąka. Ponadto na terenie zlewni zbiornika dominują głównie niewielkie miejscowości, wśród których wyróżnić można: Osiny, [[Suszec]], Kryry, [[Pawłowice]] oraz północną część terenów miejskich [[Jastrzębie-Zdrój\|Jastrzębia Zdroju]], gdzie zlokalizowane są źródła Pszczynki.
Linia 76:		Linia 76:
	\| HCO<sub>3</sub><sup>-</sup>\|\|[mg/dm<sup>3</sup>]\|\| 152,2		\| HCO<sub>3</sub><sup>-</sup>\|\|[mg/dm<sup>3</sup>]\|\| 152,2
	\|}		\|}
	Tabela 1. Wybrane parametry fizyczne i chemiczne wód limnicznych zbiornika Łąka w latach 1998-2007<ref>M. Rzętała: Funkcjonowanie zbiorników wodnych oraz przebieg procesów limnicznych w warunkach zróżnicowanej antropopresji na przykładzie regionu górnośląskiego, Katowice 2008, s. 171.</ref>.		'''Tabela 1. Wybrane parametry fizyczne i chemiczne wód limnicznych zbiornika Łąka w latach 1998-2007'''<ref>M. Rzętała: Funkcjonowanie zbiorników wodnych oraz przebieg procesów limnicznych w warunkach zróżnicowanej antropopresji na przykładzie regionu górnośląskiego, Katowice 2008, s. 171.</ref>.

	==Procesy brzegowe i osady denne==		==Procesy brzegowe i osady denne==
Linia 132:		Linia 132:
	<references/>		<references/>

	~~ŹRÓDŁA DOSTĘPNE ELEKTRONICZNIE~~		==Źródła on-line==
	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Dorzecze_Wis%C5%82y Machowski R., Rzętała M.: Dorzecze Wisły, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2015, t. 2.]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Dorzecze_Wis%C5%82y Machowski R., Rzętała M.: Dorzecze Wisły, w: „Encyklopedia Województwa Śląskiego” 2015, t. 2.]

Praktykant o 13:25, 6 sty 2021

2021-01-06T13:25:24Z

Podgląd zmian

Praktykant: Utworzono nową stronę "Zbiornik Łąka SPIS TREŚCI: 1. Wstęp 2. Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna 3. Cechy wód jeziornych 3.1. Wahania stanów wody 3.2. Właściwości fizyko-..."

2021-01-05T13:35:53Z

Utworzono nową stronę "Zbiornik Łąka SPIS TREŚCI: 1. Wstęp 2. Geneza, morfometria i zabudowa hydrotechniczna 3. Cechy wód jeziornych 3.1. Wahania stanów wody 3.2. Właściwości fizyko-..."

Podgląd zmian