Tradycyjny region społeczno-gospodarczy - Historia wersji

Garbaczm o 12:55, 9 mar 2016

2016-03-09T12:55:30Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:55, 9 mar 2016
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Geografia]]		[[Kategoria:Geografia]]
			[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
			[[Kategoria:Tom 1 (2014)]]
	Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Runge]]		Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Runge]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

Garbaczm o 12:23, 22 wrz 2015

2015-09-22T12:23:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:23, 22 wrz 2015
Linia 33:		Linia 33:
	==Tradycyjny region społeczno-gospodarczy sensu stricte oraz sensu largo==		==Tradycyjny region społeczno-gospodarczy sensu stricte oraz sensu largo==

	Przynależność danego obszaru do kategorii tradycyjnych regionów społeczno-gospodarczych pozwala przypisać jego genezę do określonego etapu rozwoju kapitalizmu, bądź do określonego cyklu w myśl koncepcji N.D. Kondratiewa. Wskazywanie zatem na genezę jest rozpatrywaniem w węższym ujęciu (sensu stricte).		Przynależność danego obszaru do kategorii tradycyjnych regionów społeczno-gospodarczych pozwala przypisać jego genezę do określonego etapu rozwoju kapitalizmu, bądź do określonego cyklu w myśl koncepcji N. D. Kondratiewa. Wskazywanie zatem na genezę jest rozpatrywaniem w węższym ujęciu (sensu stricte).

	Tradycyjny region społeczno-ekonomiczny może być także traktowany w szerszym ujęciu (sensu largo), co oznacza zwracanie uwagi na jego cechy funkcjonalno-przestrzenne. Aby porównać oba ujęcia (węższe i szersze), wystarczy zestawić tradycyjne regiony Europy obok siebie. Jeśli przedmiotem badania są: Zagłębie Ruhry, Górny Śląsk i aglomeracja ostrawsko-karwińska, to pomimo tej samej genezy, poziom rozwoju oraz jego cechy są w nich w znacznym stopniu zróżnicowane. Proces modernizacji gospodarki, dostosowania jej do nowoczesnych wymagań rynku światowego najszybciej przebiegał po II wojnie światowej w Zagłębiu Ruhry, zaś relatywnie najpóźniej rozpoczął się w ośrodkach przemysłowych konurbacji katowickiej. Wraz z transformacją ustrojową 1989 r. rozpoczęto proces restrukturyzacji nie tylko górnictwa węglowego, ale także innych branż.(Klasik, 1993; Tkocz, 2005). Dla porównania proces ograniczania działalności i zamykania kopalń węgla kamiennego w centrum aglomeracji ostrawsko-karwińskiej rozpoczął się już w latach 70. XX w.		Tradycyjny region społeczno-ekonomiczny może być także traktowany w szerszym ujęciu (sensu largo), co oznacza zwracanie uwagi na jego cechy funkcjonalno-przestrzenne. Aby porównać oba ujęcia (węższe i szersze), wystarczy zestawić tradycyjne regiony Europy obok siebie. Jeśli przedmiotem badania są: Zagłębie Ruhry, Górny Śląsk i aglomeracja ostrawsko-karwińska, to pomimo tej samej genezy, poziom rozwoju oraz jego cechy są w nich w znacznym stopniu zróżnicowane. Proces modernizacji gospodarki, dostosowania jej do nowoczesnych wymagań rynku światowego najszybciej przebiegał po II wojnie światowej w Zagłębiu Ruhry, zaś relatywnie najpóźniej rozpoczął się w ośrodkach przemysłowych [[Konurbacja katowicka\|konurbacji katowickiej]]. Wraz z transformacją ustrojową 1989 roku, rozpoczęto proces restrukturyzacji nie tylko górnictwa węglowego, ale także innych branż.(Klasik, 1993; Tkocz, 2005). Dla porównania proces ograniczania działalności i zamykania kopalń węgla kamiennego w centrum aglomeracji ostrawsko-karwińskiej rozpoczął się już w latach 70. XX w.

	W ujęciu modelowym możemy mieć do czynienia z w miarę systematyczną modernizacją struktury gospodarczej prowadzącą do unowocześniania regionu tradycyjnego, który jest tradycyjny tylko z uwagi na swoją genezę, a nie stan współczesny, bądź też z narastaniem problemowości (Kuciński, 1990). Owa problemowość stanowi na ogół konsekwencję:		W ujęciu modelowym możemy mieć do czynienia z w miarę systematyczną modernizacją struktury gospodarczej prowadzącą do unowocześniania regionu tradycyjnego, który jest tradycyjny tylko z uwagi na swoją genezę, a nie stan współczesny, bądź też z narastaniem problemowości (Kuciński, 1990). Owa problemowość stanowi na ogół konsekwencję:

Garbaczm o 12:19, 22 wrz 2015

2015-09-22T12:19:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:19, 22 wrz 2015
Linia 20:		Linia 20:
	Zdaniem N. D. Kondratiewa (1925) w przemianach społeczno-gospodarczych świata dają się zauważyć pewne prawidłowości, występujące w postaci cykli koniunkturalnych. Średnio co 50 lat pojawiają się nowe technologie rewolucjonizujące nie tylko gospodarkę, ale także życie społeczne człowieka. Inicjatorem każdego cyklu jest nowa technologia wywołująca nową działalność ekonomiczną, a zarazem nowe potrzeby społeczne. Zdaniem autora, historycznie pierwszy cykl rozpoczyna maszyna parowa, która przyczyniła się do intensyfikacji wydobycia węgla kamiennego i mechanizacji produkcji włókienniczej. Umownie cykl ten rozpoczął się w 1793 roku, osiągając swoje apogeum w 1815 roku, zaś jego schyłek to rok 1849. W drugim cyklu głównymi innowacjami były: rozwój kolejnictwa, nowa technologia wytopu stali i ekspansja hutnictwa. Cykl ten został zainicjowany w roku 1849, osiągając maksimum rozwoju w roku 1875, natomiast schyłek przypadł na 1896 rok. W trzecim cyklu rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny oraz chemia. Umownie przyjmuje się, iż początek zmian w tym cyklu to rok 1896, punkt kulminacyjny to rok 1920, zaś koniec cyklu przypadł na rok 1938. Następcy N. D. Kondratiewa wskazali na wystąpienie kolejnych cykli w latach powojennych. I tak, czwarty cykl ujawnił się w połowie XX wieku, cechując się zastąpieniem w skali światowej podstawowego dotąd surowca energetycznego jakim był węgiel kamienny, ropą naftową i gazem ziemnym. Jednocześnie do końca lat 70. XX wieku widoczny był proces umasowienia produkcji przemysłowej, rozwoju wielkich korporacji gospodarczych o znaczeniu globalnym, ekspansji petrochemii i formowania podwalin informatyki. Pojawienie się w roku 1982, pierwszego mikroprocesora firmy IBM jest zdaniem wielu początkiem kolejnego, piątego cyklu gospodarczego opartego głównie na informatyce, nowoczesnej elektronice, globalnej telekomunikacji. Wzrost powiązań w skali światowej powoduje ujawnianie się różnego typu konsekwencji globalizacji.		Zdaniem N. D. Kondratiewa (1925) w przemianach społeczno-gospodarczych świata dają się zauważyć pewne prawidłowości, występujące w postaci cykli koniunkturalnych. Średnio co 50 lat pojawiają się nowe technologie rewolucjonizujące nie tylko gospodarkę, ale także życie społeczne człowieka. Inicjatorem każdego cyklu jest nowa technologia wywołująca nową działalność ekonomiczną, a zarazem nowe potrzeby społeczne. Zdaniem autora, historycznie pierwszy cykl rozpoczyna maszyna parowa, która przyczyniła się do intensyfikacji wydobycia węgla kamiennego i mechanizacji produkcji włókienniczej. Umownie cykl ten rozpoczął się w 1793 roku, osiągając swoje apogeum w 1815 roku, zaś jego schyłek to rok 1849. W drugim cyklu głównymi innowacjami były: rozwój kolejnictwa, nowa technologia wytopu stali i ekspansja hutnictwa. Cykl ten został zainicjowany w roku 1849, osiągając maksimum rozwoju w roku 1875, natomiast schyłek przypadł na 1896 rok. W trzecim cyklu rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny oraz chemia. Umownie przyjmuje się, iż początek zmian w tym cyklu to rok 1896, punkt kulminacyjny to rok 1920, zaś koniec cyklu przypadł na rok 1938. Następcy N. D. Kondratiewa wskazali na wystąpienie kolejnych cykli w latach powojennych. I tak, czwarty cykl ujawnił się w połowie XX wieku, cechując się zastąpieniem w skali światowej podstawowego dotąd surowca energetycznego jakim był węgiel kamienny, ropą naftową i gazem ziemnym. Jednocześnie do końca lat 70. XX wieku widoczny był proces umasowienia produkcji przemysłowej, rozwoju wielkich korporacji gospodarczych o znaczeniu globalnym, ekspansji petrochemii i formowania podwalin informatyki. Pojawienie się w roku 1982, pierwszego mikroprocesora firmy IBM jest zdaniem wielu początkiem kolejnego, piątego cyklu gospodarczego opartego głównie na informatyce, nowoczesnej elektronice, globalnej telekomunikacji. Wzrost powiązań w skali światowej powoduje ujawnianie się różnego typu konsekwencji globalizacji.

	Z uwagi na fakt, iż koncepcja N. D. Kondratiewa zakładała odradzanie się gospodarki w kolejnych cyklach wraz z postępem technologicznym, była ona tym samym doktrynalnie niewygodna we właśnie nowo powstałym w 1922 r. Związku Radzieckim. Jej rozpowszechnienie nastąpiło natomiast w krajach zachodnich.		Z uwagi na fakt, iż koncepcja N. D. Kondratiewa zakładała odradzanie się gospodarki w kolejnych cyklach wraz z postępem technologicznym, była ona tym samym doktrynalnie niewygodna we właśnie nowo powstałym w 1922 roku, Związku Radzieckim. Jej rozpowszechnienie nastąpiło natomiast w krajach zachodnich.

	Obok długookresowych cykli gospodarczych w literaturze wskazuje się także na występowanie cykli średnioterminowych (9-11 letnich) oraz krótkoterminowych (około 40 miesięcznych). Niezależnie od cykli ogólnogospodarczych występują także cykle określonych produktów przemysłowych (innowacja, wzrost produkcji, standaryzacja, substytucja), cykle surowcowe, czy tez cykle regionalne.		Obok długookresowych cykli gospodarczych w literaturze wskazuje się także na występowanie cykli średnioterminowych (9-11 letnich) oraz krótkoterminowych (około 40 miesięcznych). Niezależnie od cykli ogólnogospodarczych występują także cykle określonych produktów przemysłowych (innowacja, wzrost produkcji, standaryzacja, substytucja), cykle surowcowe, czy tez cykle regionalne.

	W przypadku Górnego Śląska historycznie pojawiające się wynalazki umożliwiały dynamiczny rozwój kolejno:		W przypadku [[Górny Śląsk\|Górnego Śląska]] historycznie pojawiające się wynalazki umożliwiały dynamiczny rozwój kolejno:
	* górnictwa ołowiu – dzięki zastosowaniu po raz pierwszy w 1788 r. maszyny parowej do odwadniania kopalń ołowiu w Strzybnicy koło Tarnowskich Gór;		* górnictwa ołowiu – dzięki zastosowaniu po raz pierwszy w 1788 roku, maszyny parowej do odwadniania kopalń ołowiu w [[Strzybnica\|Strzybnicy]] koło [[Tarnowskie Góry\|Tarnowskich Gór]];
	* koksownictwa – dzięki wybudowaniu w 1796 r. pierwszego na kontynencie europejskim wielkiego pieca hutniczego opartego na koksie;		* koksownictwa – dzięki wybudowaniu w 1796 r. pierwszego na kontynencie europejskim wielkiego pieca hutniczego opartego na koksie;
	* hutnictwie cynku – w 1792 r. po raz pierwszy na świecie dokonano wytopu cynku w hucie szkła w Mysłowicach.		* hutnictwie cynku – w 1792 roku, po raz pierwszy na świecie dokonano wytopu cynku w hucie szkła w [[Mysłowice\|Mysłowicach]].

	Działania te inicjowały zarówno kolejne cykle przemysłowe rzutując jednocześnie na kształtowanie się cykli węglowych, jak i ogólnogospodarczy cykl przemian całego Górnego Śląska (Pukowska-Mitka, 2002).		Działania te inicjowały zarówno kolejne cykle przemysłowe rzutując jednocześnie na kształtowanie się cykli węglowych, jak i ogólnogospodarczy cykl przemian całego Górnego Śląska (Pukowska-Mitka, 2002).
Linia 54:		Linia 54:


	===Bibliografia===		==Bibliografia==

	#Klasik A., Mechanizmy kształtujące tradycyjny region przemysłowy, "Studia Nad Ekonomiką Regionu" 1987, t. 16, wyd ŚIN, s. 7-37.		#Klasik A., Mechanizmy kształtujące tradycyjny region przemysłowy, "Studia Nad Ekonomiką Regionu" 1987, t. 16, wyd ŚIN, s. 7-37.

Garbaczm o 12:12, 22 wrz 2015

2015-09-22T12:12:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:12, 22 wrz 2015
Linia 18:		Linia 18:
	==Koncepcja cykli gospodarczych Nikołaja D. Kondratiewa (1925)==		==Koncepcja cykli gospodarczych Nikołaja D. Kondratiewa (1925)==

	Zdaniem N. D. Kondratiewa (1925) w przemianach społeczno-gospodarczych świata dają się zauważyć pewne prawidłowości, występujące w postaci cykli koniunkturalnych. Średnio co 50 lat pojawiają się nowe technologie rewolucjonizujące nie tylko gospodarkę, ale także życie społeczne człowieka. Inicjatorem każdego cyklu jest nowa technologia wywołująca nową działalność ekonomiczną, a zarazem nowe potrzeby społeczne. Zdaniem ~~Autora~~ historycznie pierwszy cykl rozpoczyna maszyna parowa, która przyczyniła się do intensyfikacji wydobycia węgla kamiennego i mechanizacji produkcji włókienniczej. Umownie cykl ten rozpoczął się w 1793 r., osiągając swoje apogeum w 1815 r., zaś jego schyłek to 1849 r. W drugim cyklu głównymi innowacjami były: rozwój kolejnictwa, nowa technologia wytopu stali i ekspansja hutnictwa. Cykl ten został zainicjowany w 1849 r., osiągając maksimum rozwoju w 1875 r., natomiast schyłek przypadł na 1896 r. W trzecim cyklu rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny oraz chemia. Umownie przyjmuje się, iż początek zmian w tym cyklu to 1896 r, punkt kulminacyjny to 1920 r, zaś koniec cyklu przypadł na 1938 r. Następcy N. D. Kondratiewa wskazali na wystąpienie kolejnych cykli w latach powojennych. I tak, czwarty cykl ujawnił się w połowie XX wieku, cechując się zastąpieniem w skali światowej podstawowego dotąd surowca energetycznego jakim był węgiel kamienny ropą naftową i gazem ziemnym. Jednocześnie do końca lat 70. XX wieku widoczny był proces umasowienia produkcji przemysłowej, rozwoju wielkich korporacji gospodarczych o znaczeniu globalnym, ekspansji petrochemii i formowania podwalin informatyki. Pojawienie się w 1982 r. pierwszego mikroprocesora ~~formy~~ IBM jest zdaniem wielu początkiem kolejnego, piątego cyklu gospodarczego opartego głównie na informatyce, nowoczesnej elektronice, globalnej telekomunikacji. Wzrost powiązań w skali światowej powoduje ujawnianie się różnego typu konsekwencji globalizacji.		Zdaniem N. D. Kondratiewa (1925) w przemianach społeczno-gospodarczych świata dają się zauważyć pewne prawidłowości, występujące w postaci cykli koniunkturalnych. Średnio co 50 lat pojawiają się nowe technologie rewolucjonizujące nie tylko gospodarkę, ale także życie społeczne człowieka. Inicjatorem każdego cyklu jest nowa technologia wywołująca nową działalność ekonomiczną, a zarazem nowe potrzeby społeczne. Zdaniem autora, historycznie pierwszy cykl rozpoczyna maszyna parowa, która przyczyniła się do intensyfikacji wydobycia węgla kamiennego i mechanizacji produkcji włókienniczej. Umownie cykl ten rozpoczął się w 1793 roku, osiągając swoje apogeum w 1815 roku, zaś jego schyłek to rok 1849. W drugim cyklu głównymi innowacjami były: rozwój kolejnictwa, nowa technologia wytopu stali i ekspansja hutnictwa. Cykl ten został zainicjowany w roku 1849, osiągając maksimum rozwoju w roku 1875, natomiast schyłek przypadł na 1896 rok. W trzecim cyklu rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny oraz chemia. Umownie przyjmuje się, iż początek zmian w tym cyklu to rok 1896, punkt kulminacyjny to rok 1920, zaś koniec cyklu przypadł na rok 1938. Następcy N. D. Kondratiewa wskazali na wystąpienie kolejnych cykli w latach powojennych. I tak, czwarty cykl ujawnił się w połowie XX wieku, cechując się zastąpieniem w skali światowej podstawowego dotąd surowca energetycznego jakim był węgiel kamienny, ropą naftową i gazem ziemnym. Jednocześnie do końca lat 70. XX wieku widoczny był proces umasowienia produkcji przemysłowej, rozwoju wielkich korporacji gospodarczych o znaczeniu globalnym, ekspansji petrochemii i formowania podwalin informatyki. Pojawienie się w roku 1982, pierwszego mikroprocesora firmy IBM jest zdaniem wielu początkiem kolejnego, piątego cyklu gospodarczego opartego głównie na informatyce, nowoczesnej elektronice, globalnej telekomunikacji. Wzrost powiązań w skali światowej powoduje ujawnianie się różnego typu konsekwencji globalizacji.

	Z uwagi na fakt, iż koncepcja N. D. Kondratiewa zakładała odradzanie się gospodarki w kolejnych cyklach wraz z postępem technologicznym, była ona tym samym doktrynalnie niewygodna we właśnie nowo powstałym w 1922 r. Związku Radzieckim. Jej rozpowszechnienie nastąpiło natomiast w krajach zachodnich.		Z uwagi na fakt, iż koncepcja N. D. Kondratiewa zakładała odradzanie się gospodarki w kolejnych cyklach wraz z postępem technologicznym, była ona tym samym doktrynalnie niewygodna we właśnie nowo powstałym w 1922 r. Związku Radzieckim. Jej rozpowszechnienie nastąpiło natomiast w krajach zachodnich.

Garbaczm: /* Bibliografia */

2015-09-18T12:35:20Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 14:35, 18 wrz 2015
Linia 56:		Linia 56:
	===Bibliografia===		===Bibliografia===

	#Klasik A, Mechanizmy kształtujące tradycyjny region przemysłowy, Studia Nad Ekonomiką Regionu, ~~Śląski Instytut Naukowy, Katowice,~~ t. 16, s. 7-37~~, 1987~~.		#Klasik A., Mechanizmy kształtujące tradycyjny region przemysłowy, "Studia Nad Ekonomiką Regionu" 1987, t. 16, wyd ŚIN, s. 7-37.
	#Klasik A, Restrukturyzacja gospodarcza Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego – założenia wstępne, [w:~~] Red. A. Klasik, Z. Mikołajewicz,~~ Społeczno-gospodarcze i przestrzenne problemy Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego i Śląska Opolskiego, Biuletyn KPZK PAN~~, Warszawa~~, z. 162, s. 9-24~~, 1993~~.		#Klasik A., Restrukturyzacja gospodarcza Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego – założenia wstępne, w: Społeczno-gospodarcze i przestrzenne problemy Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego i Śląska Opolskiego, red. A. Klasik, Z. Mikołajewicz, "Biuletyn KPZK PAN" 1993, z. 162, s. 9-24.
	#Kłosowski F, Runge J, Prokop R, Cechy struktury przestrzenno-funkcjonalnej województwa katowickiego i ostrawsko-karwińskiego okręgu przemysłowego, Czasopismo Geograficzne, ~~Wrocław,~~ z. 3-4, s. 345-364.		#Kłosowski F., Runge J., Prokop R., Cechy struktury przestrzenno-funkcjonalnej województwa katowickiego i ostrawsko-karwińskiego okręgu przemysłowego, "Czasopismo Geograficzne", z. 3-4, s. 345-364.
	#Kondratiew N.D, Bolszyje cikły koniunktury – cikły koniunktury, Mysl~~, Moskwa~~, t. I, 1925.		#Kondratiew N. D., Bolszyje cikły koniunktury – cikły koniunktury, Mysl, t. 1, Moskwa 1925.
	#Kuciński K, Podstawy teorii regionu, PWN, Warszawa, 1990.		#Kuciński K., Podstawy teorii regionu, wyd. PWN, Warszawa 1990.
	#Pukowska-Mitka M, Cykle węglowe w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym, Prace Naukowe UŚ~~, Katowice~~, nr 2061~~, 2002~~.		#Pukowska-Mitka M., Cykle węglowe w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym, "Prace Naukowe UŚ" 2002, nr 2061.
	#Runge J, Struktura rynku pracy regionu tradycyjnego i jego otoczenia na przykładzie województwa śląskiego, Prace Naukowe UŚ~~, Katowice~~, nr 1592~~, 1996~~.		#Runge J., Struktura rynku pracy regionu tradycyjnego i jego otoczenia na przykładzie województwa śląskiego, "Prace Naukowe UŚ" 1996, nr 1592.
	#Tkocz M, Restrukturyzacja przemysłu regionu tradycyjnego, Prace Naukowe UŚ~~, Katowice~~, nr 1998~~, 2005~~.		#Tkocz M., Restrukturyzacja przemysłu regionu tradycyjnego, "Prace Naukowe UŚ" 2005, nr 1998.

Garbaczm o 13:03, 17 lut 2015

2015-02-17T13:03:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:03, 17 lut 2015
Linia 2:		Linia 2:
	Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Runge]]		Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Runge]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
	::::::::::::::::::::::::: TOM: 1 (2014)		::::::::::::::::::::::::: [[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 1 (2014)\|TOM: 1 (2014)]]

Garbaczm o 13:12, 22 sty 2015

2015-01-22T13:12:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:12, 22 sty 2015
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Geografia]]		[[Kategoria:Geografia]]
			Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Runge]]
			::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
			::::::::::::::::::::::::: TOM: 1 (2014)


Linia 49:		Linia 52:


	~~Autor:[[prof. dr hab. Jerzy Runge]]~~

	===Bibliografia===		===Bibliografia===

Milka o 09:16, 5 gru 2014

2014-12-05T09:16:03Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:16, 5 gru 2014
Linia 49:		Linia 49:


	Autor:[[prof~~. zw~~. dr hab. Jerzy Runge]]		Autor:[[prof. dr hab. Jerzy Runge]]

	===Bibliografia===		===Bibliografia===

Milka o 13:39, 24 sty 2014

2014-01-24T13:39:53Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:39, 24 sty 2014
Linia 1:		Linia 1:
	~~[[Kategoria:Nauki o ziemi]]~~ [[Kategoria:Geografia ~~społeczno-ekonomiczna~~]]		[[Kategoria:Geografia]]


	Region to najogólniej obszar wykazujący możliwie wiele cech wspólnych, różniących go od otoczenia. W zależności od kryterium rodzajowego można wydzielić regiony fizyczno-geograficzne, ludnościowe, gospodarcze, społeczno-ekonomiczne, administracyjne, czy też historyczne.		Region to najogólniej obszar wykazujący możliwie wiele cech wspólnych, różniących go od otoczenia. W zależności od kryterium rodzajowego można wydzielić regiony fizyczno-geograficzne, ludnościowe, gospodarcze, społeczno-ekonomiczne, administracyjne, czy też historyczne.

Ania: /* Tradycyjny region społeczno-gospodarczy sensu stricte oraz sensu largo */

2013-12-04T10:27:19Z

Tradycyjny region społeczno-gospodarczy sensu stricte oraz sensu largo

← poprzednia wersja		Wersja z 12:27, 4 gru 2013
Linia 34:		Linia 34:

	W ujęciu modelowym możemy mieć do czynienia z w miarę systematyczną modernizacją struktury gospodarczej prowadzącą do unowocześniania regionu tradycyjnego, który jest tradycyjny tylko z uwagi na swoją genezę, a nie stan współczesny, bądź też z narastaniem problemowości (Kuciński, 1990). Owa problemowość stanowi na ogół konsekwencję:		W ujęciu modelowym możemy mieć do czynienia z w miarę systematyczną modernizacją struktury gospodarczej prowadzącą do unowocześniania regionu tradycyjnego, który jest tradycyjny tylko z uwagi na swoją genezę, a nie stan współczesny, bądź też z narastaniem problemowości (Kuciński, 1990). Owa problemowość stanowi na ogół konsekwencję:
	- utraty znaczenia przez podstawowy sektor gospodarki w regionie,		* utraty znaczenia przez podstawowy sektor gospodarki w regionie,
	- zbyt wolne tempo restrukturyzacji,		* zbyt wolne tempo restrukturyzacji,
	- przekroczenie optymalnej wielkości koncentracji produkcji, co wpływa niekorzystnie na środowisko geograficzne,		* przekroczenie optymalnej wielkości koncentracji produkcji, co wpływa niekorzystnie na środowisko geograficzne,
	- niedostosowanie infrastruktury do zmieniającego się sposobu wytwarzania i skali potrzeb w zakresie rynku pracy,		* niedostosowanie infrastruktury do zmieniającego się sposobu wytwarzania i skali potrzeb w zakresie rynku pracy,
	- dekapitalizacji majatku trwałego, zwłaszcza w zakresie infrastruktury.		* dekapitalizacji majatku trwałego, zwłaszcza w zakresie infrastruktury.

	Pochodną problemów gospodarczych są określone konsekwencje demograficzno-społeczne (Klasik, 1987; Runge, 1996), w tym:		Pochodną problemów gospodarczych są określone konsekwencje demograficzno-społeczne (Klasik, 1987; Runge, 1996), w tym:
	- przekroczenie optymalnego pułapu zaludnienia i zatrudnienia,		* przekroczenie optymalnego pułapu zaludnienia i zatrudnienia,
	- niski udział pracujących w usługach przy jednoczesnych przerostach zatrudnienia w przemyśle,		* niski udział pracujących w usługach przy jednoczesnych przerostach zatrudnienia w przemyśle,
	- trwała nierównowaga między podażą własnych zasobów pracy a zapotrzebowaniem gospodarki.		* trwała nierównowaga między podażą własnych zasobów pracy a zapotrzebowaniem gospodarki.

	Długotrwałe utrzymywanie się niekorzystnych tendencji społeczno-gospodarczych może doprowadzić do sytuacji, iż dany region przybiera formę strukturalnie niedostosowanego, wymagającego znaczących zewnętrznych środków finansowych, jak i kompleksowego programu naprawczego na jego restrukturyzację.		Długotrwałe utrzymywanie się niekorzystnych tendencji społeczno-gospodarczych może doprowadzić do sytuacji, iż dany region przybiera formę strukturalnie niedostosowanego, wymagającego znaczących zewnętrznych środków finansowych, jak i kompleksowego programu naprawczego na jego restrukturyzację.