Topoklimat województwa śląskiego - Historia wersji

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-03T09:51:45Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 11:51, 3 sie 2017
Linia 113:		Linia 113:
	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ ~~Klimat_~~(typy,~~_rozmieszczenie~~)]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ Klimat(typy,rozmieszczenie)]

	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ Wody powierzchniowe]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ Wody powierzchniowe]

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-03T09:51:30Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 11:51, 3 sie 2017
Linia 113:		Linia 113:
	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Klimat_(typy,_rozmieszczenie)]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ Klimat_(typy,_rozmieszczenie)]

	[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/~~Wody_powierzchniowe~~]		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/ Wody powierzchniowe]

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-03T09:51:11Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 11:51, 3 sie 2017
Linia 113:		Linia 113:
	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Klimat_(typy,_rozmieszczenie)		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Klimat_(typy,_rozmieszczenie)]

	http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe		[http://ibrbs.pl/mediawiki/index.php/Wody_powierzchniowe]

Praktykant: /* Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28 */

2017-08-03T06:50:14Z

Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28

← poprzednia wersja		Wersja z 08:50, 3 sie 2017
Linia 29:		Linia 29:
	===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===		===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===

	[[Plik:błędowska_satelita.png\|~~400px~~\|thumb\|right\|Zdjęcie satelitarne Pustyni Błędowskiej z 1968 roku]]		[[Plik:błędowska_satelita.png\|600px\|thumb\|right\|Zdjęcie satelitarne Pustyni Błędowskiej z 1968 roku]]
	W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:		W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:

Praktykant o 06:49, 3 sie 2017

2017-08-03T06:49:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:49, 3 sie 2017
Linia 6:		Linia 6:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	[[Plik:Mapa_02.jpg\|~~500px~~\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]		[[Plik:Mapa_02.jpg\|700px\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]

	Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.		Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.

Praktykant: /* Charakterystyka topoklimatyczna */

2017-08-03T06:49:11Z

Charakterystyka topoklimatyczna

← poprzednia wersja		Wersja z 08:49, 3 sie 2017
Linia 13:		Linia 13:

	==Charakterystyka topoklimatyczna==		==Charakterystyka topoklimatyczna==
	[[Plik:topoklimat.jpg\|~~700px~~\|thumb\|left\|right\|Topoklimat województwa śląskiego]]		[[Plik:topoklimat.jpg\|800px\|thumb\|left\|right\|Topoklimat województwa śląskiego]]

	===Topoklimaty niezalesionych form wypukłych<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===		===Topoklimaty niezalesionych form wypukłych<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===

Praktykant: /* Charakterystyka topoklimatyczna */

2017-08-03T06:48:37Z

Charakterystyka topoklimatyczna

← poprzednia wersja		Wersja z 08:48, 3 sie 2017
Linia 13:		Linia 13:

	==Charakterystyka topoklimatyczna==		==Charakterystyka topoklimatyczna==
	[[Plik:topoklimat.jpg\|~~500px~~\|thumb\|left\|right\|Topoklimat województwa śląskiego]]		[[Plik:topoklimat.jpg\|700px\|thumb\|left\|right\|Topoklimat województwa śląskiego]]

	===Topoklimaty niezalesionych form wypukłych<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===		===Topoklimaty niezalesionych form wypukłych<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===

Praktykant: /* Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28 */

2017-08-03T06:08:36Z

Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28

← poprzednia wersja		Wersja z 08:08, 3 sie 2017
Linia 29:		Linia 29:
	===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===		===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===

	[[Plik:błędowska_satelita.png\|~~300px~~\|thumb\|right\|Zdjęcie satelitarne Pustyni Błędowskiej z 1968 roku]]		[[Plik:błędowska_satelita.png\|400px\|thumb\|right\|Zdjęcie satelitarne Pustyni Błędowskiej z 1968 roku]]
	W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:		W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:

Praktykant o 06:08, 3 sie 2017

2017-08-03T06:08:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:08, 3 sie 2017
Linia 6:		Linia 6:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	[[Plik:Mapa_02.jpg\|~~300px~~\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]		[[Plik:Mapa_02.jpg\|500px\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]

	Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.		Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.

Praktykant: /* Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28 */

2017-08-03T06:06:02Z

Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolinJ. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28

← poprzednia wersja		Wersja z 08:06, 3 sie 2017
Linia 28:		Linia 28:

	===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===		===Topoklimaty form płaskich, wyniesionych ponad dna dolin<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref>===

			[[Plik:błędowska_satelita.png\|300px\|thumb\|right\|Zdjęcie satelitarne Pustyni Błędowskiej z 1968 roku]]
	W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:		W typie tym mieści się powierzchnia czynna niezalesionych obszarów płaskich, obejmująca również płaskie wierzchowiny. Czynnikiem różnicującym ją jest sama gleba – jej właściwości cieplne i wilgotnościowe, wynikające ze składu mechanicznego, porowatości i spoistości. W zależności od przewodnictwa cieplnego wyróżnia się tu następujące podtypy:

← poprzednia wersja		Wersja z 08:49, 3 sie 2017
Linia 6:		Linia 6:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	[[Plik:Mapa_02.jpg\|~~500px~~\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]		[[Plik:Mapa_02.jpg\|700px\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]

	Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.		Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:08, 3 sie 2017
Linia 6:		Linia 6:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	[[Plik:Mapa_02.jpg\|~~300px~~\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]		[[Plik:Mapa_02.jpg\|500px\|thumb\|right\|Województwo śląskie – podział na regiony fizycznogeograficzne]]

	Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.		Charakterystyka topoklimatyczna [[Województwo śląskie\|województwa śląskiego]] opracowana została w oparciu o wytyczne zawarte w instrukcji do sporządzania map topoklimatycznych (z późniejszymi modyfikacjami)<ref>J. Paszyński, Metody sporządzania map topoklimatycznych, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 13-28</ref><ref>J. Paszyński, K. Miara, J. Skoczek, Wymiana energii między atmosferą a podłożem jako podstawa kartowania topoklimatycznego, Warszawa 1999, s.121</ref>. Podstawą wydzielenia poszczególnych topoklimatów jest określenie czynników mających decydujący wpływ na strukturę bilansu cieplnego rozpatrywanego obszaru. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii odgrywa wymiana ciepła między powierzchnią graniczną a atmosferą wskutek turbulencji. Ten składnik bilansu cieplnego warunkuje występowanie przymrozków natury lokalnej o charakterze radiacyjnym lub radiacyjno-adwekcyjnym. Pod pojęciem topoklimatu rozumie się klimat miejsca lub małej przestrzeni<ref>C.W. Thornwhaite, Introduction to arid zone climatology, Canberra 1958, s. 15-22</ref>. Zgodnie z tą definicją topoklimat związany jest z geograficznymi jednostkami taksonomicznymi najniższego rzędu, które stanowią pewną całość, lecz nie mogą funkcjonować samodzielnie. Przykładem może być dno doliny, stok, wierzchowina. Klimat lokalny kształtowany jest przez warunki fizycznogeograficzne danego miejsca oraz czynniki, od których te warunki są uzależnione. Jego właściwości zaznaczają się w warstwie powietrza najczęściej o miąższości kilkudziesięciu metrów. Każdy fragment większej formy o odpowiedniej ekspozycji, nachyleniu, typie gleb, zawartości wilgoci oraz pokryciu posiada swój własny klimat miejscowy. Topoklimat wyrażony jest przez bilans cieplny, którego poszczególne składniki, a w zasadzie wartości składników, pozwalają na przypisanie danego fragmentu powierzchni czynnej do odpowiedniego typu i podtypu topoklimatu<ref>Kamiński A., Radosz J., Topoklimat Wyżyny Śląskiej – Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec 2003, s. 66-71</ref>. W hierarchii klimatologicznej topoklimat zajmuje miejsce między mezoklimatem, który charakterystyczny jest dla niezbyt dużego regionu, a mikroklimatem, odnoszącym się najczęściej do zjawisk zachodzących w warstwie powietrza do 2 m nad gruntem.