Ruch Autonomii Śląska - Historia wersji

Garbaczm: UWAGA! Usunięcie treści (strona pozostała pusta)!

2016-04-12T08:38:26Z

UWAGA! Usunięcie treści (strona pozostała pusta)!

← poprzednia wersja		Wersja z 10:38, 12 kwi 2016
Linia 1:		Linia 1:

	~~Autor: [[Anna Muś]]~~
	~~::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO~~
	~~::::::::::::::::::::::::: [[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 1 (2014)\|TOM: 1 (2014)]]~~

Ania: UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „ Autor: Anna Muś ::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO ::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WO...”

2015-08-03T07:27:05Z

UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „ Autor: Anna Muś ::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO ::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WO...”

Podgląd zmian

Garbaczm o 11:43, 21 maj 2015

2015-05-21T11:43:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:43, 21 maj 2015
Linia 48:		Linia 48:
	==Przeszłość. Kontekst historyczny==		==Przeszłość. Kontekst historyczny==

	Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: [[Powiat katowicki\|katowicki]], [[Powiat lubliniecki\|lubliniecki]], [[Powiat pszczyński\|pszczyński]], {[Powiat tarnogórski\|tarnogórski]], [[Powiat rudzki\|rudzki]], [[Powiat rybnicki\|rybnicki]], [[Powiat świętochłowicki\|świętochłowicki]], [[Powiat bielski\|bielski]] i [[Powiat cieszyński\|cieszyński]] oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski (Konwencja Genewska z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.		Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: [[Powiat katowicki\|katowicki]], [[Powiat lubliniecki\|lubliniecki]], [[Powiat pszczyński\|pszczyński]], {[Powiat tarnogórski\|tarnogórski]], [[Powiat rudzki\|rudzki]], [[Powiat rybnicki\|rybnicki]], [[Powiat świętochłowicki\|świętochłowicki]], [[Powiat bielski\|bielski]] i [[Powiat cieszyński\|cieszyński]] oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski ([[Polsko-Niemiecka Konwencja Górnośląska\|Konwencja Genewska]] z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.
	Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na [[Sejm Śląski]] wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.		Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na [[Sejm Śląski]] wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.
	Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.		Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.

Garbaczm: /* Przyszłość. Inspiracja europejska */

2015-05-20T11:58:28Z

Przyszłość. Inspiracja europejska

← poprzednia wersja		Wersja z 13:58, 20 maj 2015
Linia 62:		Linia 62:
	</ref> przedstawia zasady i cele przyświecające organizacji. Bardzo duże znaczenie dla zrzeszonych tam małych partii regionalnych ma siła polityczna, którą zyskują, działając razem oraz możliwość reprezentowania swoich interesów na forum europejskim. Ponadto ochrona odrębności kulturowych, ruch dążący do powrotu do lokalnych tradycji, a także konsekwentne wyrażanie na arenie międzynarodowej prawa do samostanowienia grup etnicznych i narodów są bazą programową Sojuszu. Zasady te przyświecają EFA od ponad 30 lat, w tym okresie wzrósł znacznie jego potencjał polityczny. Długoterminowym celem jest stworzenie Europy regionów, współpracujących ze sobą w ramach organizacji, jaką jest Unia Europejska, na demokratycznych zasadach i z poszanowaniem prawa głosu każdej, nawet najmniejszej wspólnoty. Europa, o której marzą członkowie EFA to Europa Ludzi.		</ref> przedstawia zasady i cele przyświecające organizacji. Bardzo duże znaczenie dla zrzeszonych tam małych partii regionalnych ma siła polityczna, którą zyskują, działając razem oraz możliwość reprezentowania swoich interesów na forum europejskim. Ponadto ochrona odrębności kulturowych, ruch dążący do powrotu do lokalnych tradycji, a także konsekwentne wyrażanie na arenie międzynarodowej prawa do samostanowienia grup etnicznych i narodów są bazą programową Sojuszu. Zasady te przyświecają EFA od ponad 30 lat, w tym okresie wzrósł znacznie jego potencjał polityczny. Długoterminowym celem jest stworzenie Europy regionów, współpracujących ze sobą w ramach organizacji, jaką jest Unia Europejska, na demokratycznych zasadach i z poszanowaniem prawa głosu każdej, nawet najmniejszej wspólnoty. Europa, o której marzą członkowie EFA to Europa Ludzi.
	Cele partii Zieloni/ Wolny Sojusz Europejski (The Greens/EFA) związane są z podwójnym charakterem ugrupowania: z jednej strony pojawiają się proekologiczne deklaracje związane z ochroną środowiska naturalnego i polepszeniem jakości życia, z drugiej strony pogłębienie demokratyzacji poprzez decentralizację oraz zbudowanie Europy wolnych ludzi zorganizowanych zgodnie z zasadą subsydiarności. Partia postuluje także rozszerzenie procedur demokratycznych i ducha demokratyzmu na działalność samej Unii Europejskiej i jej instytucji. Nadrzędnym celem pozostaje jednak ochrona różnorodności Europy i jej bogactwa kulturowo-przyrodniczego<ref>Oficjalna strona internetowa partii Zieloni/ Wolny Sojusz Europejski: http://www.greens-efa.eu/efa/54- presentation.html, dostęp: 20.04.2015.</ref>.		Cele partii Zieloni/ Wolny Sojusz Europejski (The Greens/EFA) związane są z podwójnym charakterem ugrupowania: z jednej strony pojawiają się proekologiczne deklaracje związane z ochroną środowiska naturalnego i polepszeniem jakości życia, z drugiej strony pogłębienie demokratyzacji poprzez decentralizację oraz zbudowanie Europy wolnych ludzi zorganizowanych zgodnie z zasadą subsydiarności. Partia postuluje także rozszerzenie procedur demokratycznych i ducha demokratyzmu na działalność samej Unii Europejskiej i jej instytucji. Nadrzędnym celem pozostaje jednak ochrona różnorodności Europy i jej bogactwa kulturowo-przyrodniczego<ref>Oficjalna strona internetowa partii Zieloni/ Wolny Sojusz Europejski: http://www.greens-efa.eu/efa/54- presentation.html, dostęp: 20.04.2015.</ref>.
	Ruch Autonomii Śląska od początku swojej działalności wpisuje się w ruch europejskich regionów, dążący do autonomii, prawa do samostanowienia i prawa do kultywowania swoich tradycji. Na mapie Europy jest jedną z 40 partii regionalnych działających w 17 krajach członkowskich UE, pokazuje to doskonale skalę zjawiska nieobcego także śląskiej scenie politycznej. Inspiracja manifestem Wolnego Sojuszu Europejskiego jest także wyraźnie zarysowana w programie działalności RAŚ i wskazuje na długą drogę, jaką to stowarzyszenie musiało przejść, aby stać się partnerem politycznym dla partii regionalnych o znaczeniu europejskim.		Ruch Autonomii Śląska od początku swojej działalności wpisuje się w ruch europejskich regionów, dążący do autonomii, prawa do samostanowienia i prawa do kultywowania swoich tradycji. Na mapie Europy jest jedną z 40 partii regionalnych działających w 17 krajach członkowskich UE, pokazuje to doskonale skalę zjawiska nieobcego także śląskiej scenie politycznej. Inspiracja manifestem Wolnego Sojuszu Europejskiego jest także wyraźnie zarysowana w programie działalności RAŚ i wskazuje na długą drogę, jaką to stowarzyszenie musiało przejść, aby stać się partnerem politycznym dla partii regionalnych o znaczeniu europejskim.

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Garbaczm: /* Przeszłość. Kontekst historyczny */

2015-05-20T11:57:08Z

Przeszłość. Kontekst historyczny

← poprzednia wersja		Wersja z 13:57, 20 maj 2015
Linia 52:		Linia 52:
	Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.		Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.
	W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.		W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.
	Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został [[Skarb Śląskiego]], którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci ~~tergety~~, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Według Konstantego Wolnego, pozwalało to na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.		Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został [[Skarb Śląskiego]], którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci kwoty, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Według Konstantego Wolnego, pozwalało to na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.
	Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz Ustawa Konstytucyjna znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.		Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz Ustawa Konstytucyjna znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.

Garbaczm: /* Przeszłość. Kontekst historyczny */

2015-05-20T11:54:16Z

Przeszłość. Kontekst historyczny

← poprzednia wersja		Wersja z 13:54, 20 maj 2015
Linia 52:		Linia 52:
	Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.		Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.
	W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.		W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.
	Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został [[Skarb Śląskiego]], którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. ~~Co, wg.~~ Konstantego Wolnego, pozwalało na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.		Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został [[Skarb Śląskiego]], którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Według Konstantego Wolnego, pozwalało to na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.
	Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz Ustawa Konstytucyjna znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.		Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz Ustawa Konstytucyjna znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.

Garbaczm: /* Przeszłość. Kontekst historyczny */

2015-05-20T11:52:04Z

Przeszłość. Kontekst historyczny

← poprzednia wersja		Wersja z 13:52, 20 maj 2015
Linia 49:		Linia 49:

	Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: [[Powiat katowicki\|katowicki]], [[Powiat lubliniecki\|lubliniecki]], [[Powiat pszczyński\|pszczyński]], {[Powiat tarnogórski\|tarnogórski]], [[Powiat rudzki\|rudzki]], [[Powiat rybnicki\|rybnicki]], [[Powiat świętochłowicki\|świętochłowicki]], [[Powiat bielski\|bielski]] i [[Powiat cieszyński\|cieszyński]] oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski (Konwencja Genewska z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.		Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: [[Powiat katowicki\|katowicki]], [[Powiat lubliniecki\|lubliniecki]], [[Powiat pszczyński\|pszczyński]], {[Powiat tarnogórski\|tarnogórski]], [[Powiat rudzki\|rudzki]], [[Powiat rybnicki\|rybnicki]], [[Powiat świętochłowicki\|świętochłowicki]], [[Powiat bielski\|bielski]] i [[Powiat cieszyński\|cieszyński]] oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski (Konwencja Genewska z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.
	Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na Sejm Śląski wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.		Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na [[Sejm Śląski]] wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.
	Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.		Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.
	W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.		W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.
	Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został Skarb Śląskiego, którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Co, wg. Konstantego Wolnego, pozwalało na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.		Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został [[Skarb Śląskiego]], którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Co, wg. Konstantego Wolnego, pozwalało na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.
	Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz ~~niezgodne z prawem, jednakże skuteczne zniesiona w roku 1945 Ustawą Konstytucyjną~~ znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.		Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz Ustawa Konstytucyjna znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.

	==Przyszłość. Inspiracja europejska==		==Przyszłość. Inspiracja europejska==

Garbaczm: /* Przeszłość. Kontekst historyczny */

2015-05-20T11:48:51Z

Przeszłość. Kontekst historyczny

← poprzednia wersja		Wersja z 13:48, 20 maj 2015
Linia 48:		Linia 48:
	==Przeszłość. Kontekst historyczny==		==Przeszłość. Kontekst historyczny==

	Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: katowicki, lubliniecki, pszczyński,tarnogórski, rudzki, rybnicki, świętochłowicki, bielski i cieszyński oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski (Konwencja Genewska z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.		Ruch Autonomii Śląska w swojej nazwie oraz częściowo w swoich założeniach nawiązuje do idei autonomicznego Województwa Śląskiego istniejącego w latach 1922-1939 na obszarze obejmującym powiaty: [[Powiat katowicki\|katowicki]], [[Powiat lubliniecki\|lubliniecki]], [[Powiat pszczyński\|pszczyński]], {[Powiat tarnogórski\|tarnogórski]], [[Powiat rudzki\|rudzki]], [[Powiat rybnicki\|rybnicki]], [[Powiat świętochłowicki\|świętochłowicki]], [[Powiat bielski\|bielski]] i [[Powiat cieszyński\|cieszyński]] oraz powiaty miejskie: Bielsko, Katowice i Królewska Huta (Chorzów). Status autonomiczny został nadany województwu jeszcze przed jego ostatecznym włączeniem do Polski (Konwencja Genewska z dnia 15 maja 1922 roku) Ustawą konstytucyjną zawierającą Statut Organiczny Województwa Śląskiego z dnia 15 lipca 1920 roku<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego, Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494.</ref>. W założeniach twórców, a przede wszystkim ówczesnych działaczy na śląskiej scenie politycznej miała być ona jedynie tymczasowym rozwiązaniem obowiązującym do czasu uchwalenia Konstytucji dla regionu.
	Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na Sejm Śląski wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.		Statut przewidywał uprawnienia legislacyjne dla powołanego w nim Sejmu Śląskiego w zakresie spraw ustrojowych dotyczących zwłaszcza rozwinięcia założeń przyjętych w samej ustawie, administracyjnych oraz związanych z podziałem administracyjnym. Powstał w tym okresie także Dziennik Ustaw Śląskich. W kolejnej grupie kompetencji ustawodawczych mamy do czynienia z obszarem spraw społecznych, spraw związanych z zabezpieczeniem społecznym i emerytalnym, spraw kulturowych (w tym językowych). W tej grupie znajduje się także kwestia szkolnictwa wyższego i zawodowego. W związku z przekazaniem kompetencji dotyczących handlu i gospodarki także niektóre normy w zakresie ustawodawstwa antymonopolowego i dobrych praktyk handlowych znalazły się w gestii Województwa Śląskiego. Ostatnia grupa kompetencji związana jest z charakterem regionu, jest to ustawodawstwo przemysłowe, gospodarcze, a także związane z infrastrukturą publiczną, ponadto przekazano województwu część kompetencji finansowych (budżetowych i podatkowych). Ustawy śląskie w tych dziedzinach miały wyłączną moc obowiązującą, jednakże katalog uprawnień Sejmu Śląskiego jest katalogiem zamkniętym, zaś domniemanie kompetencji przypada na rzecz polskich organów centralnych. Praktyka ustrojowa pokazała szybko, iż na skutek ogromnej ilości spraw wymagających natychmiastowej regulacji często dochodziło do rozciągania mocy obowiązującej ustaw polskich na teren województwa autonomicznego. Mimo trzech prób uchwalenia konstytucji, żadna z nich nigdy nie nabrała mocy obowiązującej<ref>W. Marcoń, Autonomia śląska, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009, s. 67-69.</ref>. Liczba posłów na Sejm Śląski wahała się od 48 w 1922 roku do 24 w roku 1935.
	Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.		Władzę wykonawczą w województwie sprawować miała Rada Wojewódzka, mająca kompetencje zarówno administracji rządowej w terenie (jej Przewodniczącym był Wojewoda mianowany przez Prezydenta RP) jak i samorządowej (realizowała ona ustawodawstwo śląskie, a 5 jej członków było wybieranych przez Sejm Ślaski). Posiadała ona prawo tworzenia rozporządzeń wykonawczych, a także przepisów wprowadzających Statut i ustawy oraz posiadała pewne uprawnienia nadzorcze.
	W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.		W zakresie sądownictwa powszechnego powołany został śląski sąd apelacyjny. Pion sądownictwa administracyjnego w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny były organami ściśle wojewódzkimi, niepodlegającymi władzy centralnej. Jednakże sędziowie mianowani byli przez Prezydenta RP i sprawowali władzę w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej.
	Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został Skarb Śląskiego, którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Co, wg. Konstantego Wolnego, pozwalało na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.		Szczególe są także uprawnienia finansowe Województwa Autonomicznego. Powołany został Skarb Śląskiego, którego część dochodów przekazywana była do Skarbu Państwa w postaci tergety, która opierała się na wzorze c/2 – d/2 x a/b, w którym zmienne oznaczają - a: ludność Województwa, b: ludność RP w całości, c: dochód Skarbu Śląskiego, d: dochód całościowy Skarbu RP i Skarbu wojewódzkiego. Co, wg. Konstantego Wolnego, pozwalało na zatrzymanie około 3/4 dochodów w Województwie<ref>Ustawa Konstytucyjna zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 73, poz. 494),artykuły od 4 do 12, wraz z aneksem do art. 5; uzupełnione o uwagi z: Wyd. z objaśnieniami K. Wolny, Autonomja Śląska, nakładem K. Miarki, Mikołów 1920.</ref>. Sejm Ślaski uchwalał corocznie oddzielny budżet Skarbu Ślaskiego. W roku 1924 uchwalono ustawę regulującą kwestie podatków lokalnych oraz alokacji dochodów z nich uzyskiwanych. Ustawa ta uregulowała kwestię podatków: gruntowych, eksploatacyjnych związanych z górnictwem, od prowadzenia przedsiębiorstw i od towarów luksusowych<ref>Ustawa o finansach komunalnych Dz. U. ŚI. nr. 10, poz. 47 z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 17 maja 1926r. Dz. U. Śl. nr. 14, poz. 24.</ref>.
	Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz niezgodne z prawem, jednakże skuteczne zniesiona w roku 1945 Ustawą Konstytucyjną znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.		Dla niepodległej Polski województwo śląskie było swego rodzaju inkubatorem rozwiązań ustrojowych związanych z autonomią regionów. Instytucje oraz rozwiązania, które wtedy powstały miały stać się podstawą dla ewolucji nowego systemu politycznego. Na drodze jego rozwoju stanął jednak najpierw zamach stanu z roku 1926, a później konstytucja kwietniowa z roku 1935. Faktyczny koniec Autonomii Śląska przyniosła jednak II wojna światowa oraz niezgodne z prawem, jednakże skuteczne zniesiona w roku 1945 Ustawą Konstytucyjną znoszącą statut organiczny dla województwa śląskiego<ref>Ustawa Konstytucyjna z dn. 6 maja 1945 roku Dz. U. RP z 1945 r. nr 17, poz. 92 wydana przez Krajową Radę Narodową. </ref>.

	==Przyszłość. Inspiracja europejska==		==Przyszłość. Inspiracja europejska==

Garbaczm: /* Działalność */

2015-05-20T11:45:02Z

Działalność

← poprzednia wersja		Wersja z 13:45, 20 maj 2015
Linia 42:		Linia 42:
	Marsz Autonomii „jest największą w Polsce manifestacją obywatelskiej odpowiedzialności mieszkańców za własny region. Co roku gromadzi setki osób, dla których autonomia regionalna na wzór zachodnioeuropejski stanowi najlepszy model decentralizacji państwa”<ref>Strona internetowa Marszu Autonomii, http://marszautonomii.pl/ dostęp 27.03.2015</ref>. Co roku jest organizowany w okolicach 15 lipca, w rocznicę ustanowienia Ustawy Statut Organiczny dla Województwa Ślaskiego w 1920 roku. Marsz Autonomii w roku 2014 zgromadził 5 tysięcy osób, które wspólnie wyruszyły z pl. Wolności w Katowicach w kierunku pl. Sejmu Ślaskiego<ref>VIII Marsz Autonomii przeszedł 12 lipca ulicami Katowic, A. Sierak, "TVS", http://www.tvs.pl/informacje/viii-marsz-autonomii-przeszedl-12-lipca-ulicami-katowic-zdjecia-gorzelik- strzela-z-dziala-narodowcy-krzycza-wrzuc-rasioka-do-hasioka, dostęp: 20.04.2015.</ref>. Także inicjatywa „Porozmawiajmy o Śląsku” - cykl spotkań i debat publicznych poświęcony współczesnym problemom Górnego Śląska ma na celu wzbudzanie społecznej wrażliwości i budowanie społeczeństwa obywatelskiego<ref> http://www.autonomia.pl/nasze-projekty/#f64, dostęp 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku w czasie Marszu Autonomii podsumowana została akcja zbierania podpisów pod obywatelską inicjatywą zmiany ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, której celem jest uznanie Ślązaków za mniejszość etniczną. Pod inicjatywą zebrano 124 tysiące podpisów.		Marsz Autonomii „jest największą w Polsce manifestacją obywatelskiej odpowiedzialności mieszkańców za własny region. Co roku gromadzi setki osób, dla których autonomia regionalna na wzór zachodnioeuropejski stanowi najlepszy model decentralizacji państwa”<ref>Strona internetowa Marszu Autonomii, http://marszautonomii.pl/ dostęp 27.03.2015</ref>. Co roku jest organizowany w okolicach 15 lipca, w rocznicę ustanowienia Ustawy Statut Organiczny dla Województwa Ślaskiego w 1920 roku. Marsz Autonomii w roku 2014 zgromadził 5 tysięcy osób, które wspólnie wyruszyły z pl. Wolności w Katowicach w kierunku pl. Sejmu Ślaskiego<ref>VIII Marsz Autonomii przeszedł 12 lipca ulicami Katowic, A. Sierak, "TVS", http://www.tvs.pl/informacje/viii-marsz-autonomii-przeszedl-12-lipca-ulicami-katowic-zdjecia-gorzelik- strzela-z-dziala-narodowcy-krzycza-wrzuc-rasioka-do-hasioka, dostęp: 20.04.2015.</ref>. Także inicjatywa „Porozmawiajmy o Śląsku” - cykl spotkań i debat publicznych poświęcony współczesnym problemom Górnego Śląska ma na celu wzbudzanie społecznej wrażliwości i budowanie społeczeństwa obywatelskiego<ref> http://www.autonomia.pl/nasze-projekty/#f64, dostęp 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku w czasie Marszu Autonomii podsumowana została akcja zbierania podpisów pod obywatelską inicjatywą zmiany ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, której celem jest uznanie Ślązaków za mniejszość etniczną. Pod inicjatywą zebrano 124 tysiące podpisów.
	Ruch Autonomii Śląska w czasie Narodowego Spisu Powszechnego w latach 2002 i 2011 prowadził kampanię informacyjną i promującą określanie swojej narodowości jako „śląska” w spisie powszechnym, a także zapewniało swoje wsparcie dla osób, którym prawo zaznaczenia tejże narodowości zostało przez rachmistrzów odmówione<ref>Chcesz narodowości śląskiej? Zostań rachmistrzem spisowym, „Dziennik Zachodni”, 13.12.2011 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/344625,chcesz-narodowosci-slaskiej-zostan-rachmistrzem- spisowym,id,t.html: „Nowością będzie jednak utworzenie specjalnej Komisji Monitorującej, która ma czuwać nad prawidłowym przebiegiem spisu. W skład tej komisji mają wejść przedstawiciele Helsińskiej Komisji Praw Człowieka i niezależni obserwatorzy, w tym naukowcy.” „RAŚ w najbliższych tygodniach chce się skupić na przygotowaniu akcji, która uświadomi mieszkańcom województwa, że mogą deklarować narodowość śląską, bo polskie prawo tego nie zabrania.”</ref>. Wyniki spisu przyniosły zwrot w dyskursie politycznym na temat Górnego Śląska: w roku 2002 narodowość śląską 173 153 osoby, w roku 2012 było to już 817 tysięcy, przy czym 362 tysiące wskazywały deklarację śląską jako wyłączną<ref>Wyniki Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2002 w zakresie deklarowanej narodowości oraz języka używanego w domu, Główny Urząd Statystyczny: http://www.stat.gov.pl/gus/8185_PLK_HTML.htm Raport z wyników. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2012.</ref>.		Ruch Autonomii Śląska w czasie Narodowego Spisu Powszechnego w latach 2002 i 2011 prowadził kampanię informacyjną i promującą określanie swojej narodowości jako „śląska” w spisie powszechnym, a także zapewniało swoje wsparcie dla osób, którym prawo zaznaczenia tejże narodowości zostało przez rachmistrzów odmówione<ref>Chcesz narodowości śląskiej? Zostań rachmistrzem spisowym, „Dziennik Zachodni”, 13.12.2011 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/344625,chcesz-narodowosci-slaskiej-zostan-rachmistrzem- spisowym,id,t.html: „Nowością będzie jednak utworzenie specjalnej Komisji Monitorującej, która ma czuwać nad prawidłowym przebiegiem spisu. W skład tej komisji mają wejść przedstawiciele Helsińskiej Komisji Praw Człowieka i niezależni obserwatorzy, w tym naukowcy.” „RAŚ w najbliższych tygodniach chce się skupić na przygotowaniu akcji, która uświadomi mieszkańcom województwa, że mogą deklarować narodowość śląską, bo polskie prawo tego nie zabrania.”</ref>. Wyniki spisu przyniosły zwrot w dyskursie politycznym na temat Górnego Śląska: w roku 2002 narodowość śląską 173 153 osoby, w roku 2012 było to już 817 tysięcy, przy czym 362 tysiące wskazywały deklarację śląską jako wyłączną<ref>Wyniki Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2002 w zakresie deklarowanej narodowości oraz języka używanego w domu, Główny Urząd Statystyczny: http://www.stat.gov.pl/gus/8185_PLK_HTML.htm Raport z wyników. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2012.</ref>.
	Pierwszy raz w wyborach parlamentarnych RAŚ wystawiła swoją listę wyborczą w roku 1991, kiedy to posłami z ramienia tej partii zostali Paweł Musioł oraz Kazimierz Świtoń<ref>Oficjalna strona internetowa Sejmu RP. Archiwum danych, http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/Glowny1kad, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Od tego czasu Ruch nie posiada swojej reprezentacji w parlamencie. W roku 2009 w wyborach do Senatu po zmianie formuły wyborczej na większościową, powstał Komitet Wyborczy Autonomia dla Śląska, który zarejestrował swoich kandydatów w 6 okręgach wyborczych<ref>Strona internetowa Komitetu Wyborczego Autonomia dla Śląska, http://poradzymy.pl/p/nasi- kandydaci.poradzymy, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Wybory samorządowe z roku 2010 pozwoliły Komitetowi Wyborczemu Ruch Autonomii Śląska wprowadzić do sejmiku wojewódzkiego 3 radnych: Jerzego Gorzelika, Henryka Mercika i Janusza Wita<ref> http://www.slaskie.pl/strona_n.php?jezyk=pl&grupa=23&id_menu=27, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Po zawiązaniu koalicji z Platformą Obywatelską przewodniczący Ruchu został członkiem Zarządu Województwa Śląskiego<ref>AGA, Koalicja PO i RAŚ w Sejmiku, "Dziennik Zachodni ", dn. 29.11.2010 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/338815,koalicja-po-i-ras-w-sejmiku-slaskim,id,t.html </ref>. Klub radnych RAŚ powstał w roku 2012, kiedy to jeden z radnych niezrzeszonych – Andrzej Sławik – postanowił dołączyć do radnych Ruchu,ref> http://www.jaskolkaslaska.eu/987/powstal-klub-radnych-raS, dostęp: 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku wynik KW RAŚ w wyborach do Sejmiku Województwa Śląskiego został poprawiony, choć skład osobowy klubu nie uległ zmianie: z list KW RAŚ startował także Andrzej Sławik. W [[Chorzów\|Chorzowie]] i [[Katowice\|Katowicach]] RAŚ stało się czwartą siłą polityczną w radach miasta. Związanymi ze stowarzyszeniem są burmistrz [[Przyczyna\|Przyczyny]] oraz wójtowie gmin [[Świerklany\|Świerklan]], [[Godów\|Godowa]] i [[Lyski\|Lysek]]<ref>Oficjalna strona internetowa PKW dotycząca wyborów samorządowych 2014, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/4b85ded813729a34ec9ba956e5b5b1d5.pdf, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/8c1d6d9b50f9c8d7484e7454d4cbadd9.pdf.		Pierwszy raz w wyborach parlamentarnych RAŚ wystawiła swoją listę wyborczą w roku 1991, kiedy to posłami z ramienia tej partii zostali Paweł Musioł oraz Kazimierz Świtoń<ref>Oficjalna strona internetowa Sejmu RP. Archiwum danych, http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/Glowny1kad, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Od tego czasu Ruch nie posiada swojej reprezentacji w parlamencie. W roku 2009 w wyborach do Senatu po zmianie formuły wyborczej na większościową, powstał Komitet Wyborczy Autonomia dla Śląska, który zarejestrował swoich kandydatów w 6 okręgach wyborczych<ref>Strona internetowa Komitetu Wyborczego Autonomia dla Śląska, http://poradzymy.pl/p/nasi- kandydaci.poradzymy, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Wybory samorządowe z roku 2010 pozwoliły Komitetowi Wyborczemu Ruch Autonomii Śląska wprowadzić do sejmiku wojewódzkiego 3 radnych: Jerzego Gorzelika, Henryka Mercika i Janusza Wita<ref> http://www.slaskie.pl/strona_n.php?jezyk=pl&grupa=23&id_menu=27, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Po zawiązaniu koalicji z Platformą Obywatelską przewodniczący Ruchu został członkiem Zarządu Województwa Śląskiego<ref>AGA, Koalicja PO i RAŚ w Sejmiku, "Dziennik Zachodni ", dn. 29.11.2010 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/338815,koalicja-po-i-ras-w-sejmiku-slaskim,id,t.html </ref>. Klub radnych RAŚ powstał w roku 2012, kiedy to jeden z radnych niezrzeszonych – Andrzej Sławik – postanowił dołączyć do radnych Ruchu,<ref> http://www.jaskolkaslaska.eu/987/powstal-klub-radnych-raS, dostęp: 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku wynik KW RAŚ w wyborach do Sejmiku Województwa Śląskiego został poprawiony, choć skład osobowy klubu nie uległ zmianie: z list KW RAŚ startował także Andrzej Sławik. W [[Chorzów\|Chorzowie]] i [[Katowice\|Katowicach]] RAŚ stało się czwartą siłą polityczną w radach miasta. Związanymi ze stowarzyszeniem są burmistrz [[Przyczyna\|Przyczyny]] oraz wójtowie gmin [[Świerklany\|Świerklan]], [[Godów\|Godowa]] i [[Lyski\|Lysek]]<ref>Oficjalna strona internetowa PKW dotycząca wyborów samorządowych 2014, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/4b85ded813729a34ec9ba956e5b5b1d5.pdf, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/8c1d6d9b50f9c8d7484e7454d4cbadd9.pdf.
	Pogłoski o porażce RAŚ okazały się przedwczesne, Przemysław Jedlecki, „Wyborcza.pl” z dn. 23.11.2014 http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35063,17003949,Pogloski_o_porazce_RAS_okazaly_sie_przedwczesne.html		Pogłoski o porażce RAŚ okazały się przedwczesne, Przemysław Jedlecki, „Wyborcza.pl” z dn. 23.11.2014 http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35063,17003949,Pogloski_o_porazce_RAS_okazaly_sie_przedwczesne.html
	</ref>.		</ref>.

Garbaczm: /* Działalność */

2015-05-20T11:44:16Z

Działalność

← poprzednia wersja		Wersja z 13:44, 20 maj 2015
Linia 42:		Linia 42:
	Marsz Autonomii „jest największą w Polsce manifestacją obywatelskiej odpowiedzialności mieszkańców za własny region. Co roku gromadzi setki osób, dla których autonomia regionalna na wzór zachodnioeuropejski stanowi najlepszy model decentralizacji państwa”<ref>Strona internetowa Marszu Autonomii, http://marszautonomii.pl/ dostęp 27.03.2015</ref>. Co roku jest organizowany w okolicach 15 lipca, w rocznicę ustanowienia Ustawy Statut Organiczny dla Województwa Ślaskiego w 1920 roku. Marsz Autonomii w roku 2014 zgromadził 5 tysięcy osób, które wspólnie wyruszyły z pl. Wolności w Katowicach w kierunku pl. Sejmu Ślaskiego<ref>VIII Marsz Autonomii przeszedł 12 lipca ulicami Katowic, A. Sierak, "TVS", http://www.tvs.pl/informacje/viii-marsz-autonomii-przeszedl-12-lipca-ulicami-katowic-zdjecia-gorzelik- strzela-z-dziala-narodowcy-krzycza-wrzuc-rasioka-do-hasioka, dostęp: 20.04.2015.</ref>. Także inicjatywa „Porozmawiajmy o Śląsku” - cykl spotkań i debat publicznych poświęcony współczesnym problemom Górnego Śląska ma na celu wzbudzanie społecznej wrażliwości i budowanie społeczeństwa obywatelskiego<ref> http://www.autonomia.pl/nasze-projekty/#f64, dostęp 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku w czasie Marszu Autonomii podsumowana została akcja zbierania podpisów pod obywatelską inicjatywą zmiany ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, której celem jest uznanie Ślązaków za mniejszość etniczną. Pod inicjatywą zebrano 124 tysiące podpisów.		Marsz Autonomii „jest największą w Polsce manifestacją obywatelskiej odpowiedzialności mieszkańców za własny region. Co roku gromadzi setki osób, dla których autonomia regionalna na wzór zachodnioeuropejski stanowi najlepszy model decentralizacji państwa”<ref>Strona internetowa Marszu Autonomii, http://marszautonomii.pl/ dostęp 27.03.2015</ref>. Co roku jest organizowany w okolicach 15 lipca, w rocznicę ustanowienia Ustawy Statut Organiczny dla Województwa Ślaskiego w 1920 roku. Marsz Autonomii w roku 2014 zgromadził 5 tysięcy osób, które wspólnie wyruszyły z pl. Wolności w Katowicach w kierunku pl. Sejmu Ślaskiego<ref>VIII Marsz Autonomii przeszedł 12 lipca ulicami Katowic, A. Sierak, "TVS", http://www.tvs.pl/informacje/viii-marsz-autonomii-przeszedl-12-lipca-ulicami-katowic-zdjecia-gorzelik- strzela-z-dziala-narodowcy-krzycza-wrzuc-rasioka-do-hasioka, dostęp: 20.04.2015.</ref>. Także inicjatywa „Porozmawiajmy o Śląsku” - cykl spotkań i debat publicznych poświęcony współczesnym problemom Górnego Śląska ma na celu wzbudzanie społecznej wrażliwości i budowanie społeczeństwa obywatelskiego<ref> http://www.autonomia.pl/nasze-projekty/#f64, dostęp 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku w czasie Marszu Autonomii podsumowana została akcja zbierania podpisów pod obywatelską inicjatywą zmiany ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, której celem jest uznanie Ślązaków za mniejszość etniczną. Pod inicjatywą zebrano 124 tysiące podpisów.
	Ruch Autonomii Śląska w czasie Narodowego Spisu Powszechnego w latach 2002 i 2011 prowadził kampanię informacyjną i promującą określanie swojej narodowości jako „śląska” w spisie powszechnym, a także zapewniało swoje wsparcie dla osób, którym prawo zaznaczenia tejże narodowości zostało przez rachmistrzów odmówione<ref>Chcesz narodowości śląskiej? Zostań rachmistrzem spisowym, „Dziennik Zachodni”, 13.12.2011 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/344625,chcesz-narodowosci-slaskiej-zostan-rachmistrzem- spisowym,id,t.html: „Nowością będzie jednak utworzenie specjalnej Komisji Monitorującej, która ma czuwać nad prawidłowym przebiegiem spisu. W skład tej komisji mają wejść przedstawiciele Helsińskiej Komisji Praw Człowieka i niezależni obserwatorzy, w tym naukowcy.” „RAŚ w najbliższych tygodniach chce się skupić na przygotowaniu akcji, która uświadomi mieszkańcom województwa, że mogą deklarować narodowość śląską, bo polskie prawo tego nie zabrania.”</ref>. Wyniki spisu przyniosły zwrot w dyskursie politycznym na temat Górnego Śląska: w roku 2002 narodowość śląską 173 153 osoby, w roku 2012 było to już 817 tysięcy, przy czym 362 tysiące wskazywały deklarację śląską jako wyłączną<ref>Wyniki Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2002 w zakresie deklarowanej narodowości oraz języka używanego w domu, Główny Urząd Statystyczny: http://www.stat.gov.pl/gus/8185_PLK_HTML.htm Raport z wyników. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2012.</ref>.		Ruch Autonomii Śląska w czasie Narodowego Spisu Powszechnego w latach 2002 i 2011 prowadził kampanię informacyjną i promującą określanie swojej narodowości jako „śląska” w spisie powszechnym, a także zapewniało swoje wsparcie dla osób, którym prawo zaznaczenia tejże narodowości zostało przez rachmistrzów odmówione<ref>Chcesz narodowości śląskiej? Zostań rachmistrzem spisowym, „Dziennik Zachodni”, 13.12.2011 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/344625,chcesz-narodowosci-slaskiej-zostan-rachmistrzem- spisowym,id,t.html: „Nowością będzie jednak utworzenie specjalnej Komisji Monitorującej, która ma czuwać nad prawidłowym przebiegiem spisu. W skład tej komisji mają wejść przedstawiciele Helsińskiej Komisji Praw Człowieka i niezależni obserwatorzy, w tym naukowcy.” „RAŚ w najbliższych tygodniach chce się skupić na przygotowaniu akcji, która uświadomi mieszkańcom województwa, że mogą deklarować narodowość śląską, bo polskie prawo tego nie zabrania.”</ref>. Wyniki spisu przyniosły zwrot w dyskursie politycznym na temat Górnego Śląska: w roku 2002 narodowość śląską 173 153 osoby, w roku 2012 było to już 817 tysięcy, przy czym 362 tysiące wskazywały deklarację śląską jako wyłączną<ref>Wyniki Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2002 w zakresie deklarowanej narodowości oraz języka używanego w domu, Główny Urząd Statystyczny: http://www.stat.gov.pl/gus/8185_PLK_HTML.htm Raport z wyników. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2012.</ref>.
	Pierwszy raz w wyborach parlamentarnych RAŚ wystawiła swoją listę wyborczą w roku 1991, kiedy to posłami z ramienia tej partii zostali Paweł Musioł oraz Kazimierz Świtoń<ref>Oficjalna strona internetowa Sejmu RP. Archiwum danych, http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/Glowny1kad, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Od tego czasu Ruch nie posiada swojej reprezentacji w parlamencie. W roku 2009 w wyborach do Senatu po zmianie formuły wyborczej na większościową, powstał Komitet Wyborczy Autonomia dla Śląska, który zarejestrował swoich kandydatów w 6 okręgach wyborczych<ref>Strona internetowa Komitetu Wyborczego Autonomia dla Śląska, http://poradzymy.pl/p/nasi- kandydaci.poradzymy, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Wybory samorządowe z roku 2010 pozwoliły Komitetowi Wyborczemu Ruch Autonomii Śląska wprowadzić do sejmiku wojewódzkiego 3 radnych: Jerzego Gorzelika, Henryka Mercika i Janusza Wita<ref> http://www.slaskie.pl/strona_n.php?jezyk=pl&grupa=23&id_menu=27, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Po zawiązaniu koalicji z Platformą Obywatelską przewodniczący Ruchu został członkiem Zarządu Województwa Śląskiego<ref>AGA, Koalicja PO i RAŚ w Sejmiku, "Dziennik Zachodni ", dn. 29.11.2010 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/338815,koalicja-po-i-ras-w-sejmiku-slaskim,id,t.html</ref>. Klub radnych RAŚ powstał w roku 2012, kiedy to jeden z radnych niezrzeszonych – Andrzej Sławik – postanowił dołączyć do radnych Ruchu,ref> http://www.jaskolkaslaska.eu/987/powstal-klub-radnych-raS, dostęp: 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku wynik KW RAŚ w wyborach do Sejmiku Województwa Śląskiego został poprawiony, choć skład osobowy klubu nie uległ zmianie: z list KW RAŚ startował także Andrzej Sławik. W [[Chorzów\|Chorzowie]] i [[Katowice\|Katowicach]] RAŚ stało się czwartą siłą polityczną w radach miasta. Związanymi ze stowarzyszeniem są burmistrz [[Przyczyna\|Przyczyny]] oraz wójtowie gmin [[Świerklany\|Świerklan]], [[Godów\|Godowa]] i [[Lyski\|Lysek]]<ref>Oficjalna strona internetowa PKW dotycząca wyborów samorządowych 2014, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/4b85ded813729a34ec9ba956e5b5b1d5.pdf, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/8c1d6d9b50f9c8d7484e7454d4cbadd9.pdf.		Pierwszy raz w wyborach parlamentarnych RAŚ wystawiła swoją listę wyborczą w roku 1991, kiedy to posłami z ramienia tej partii zostali Paweł Musioł oraz Kazimierz Świtoń<ref>Oficjalna strona internetowa Sejmu RP. Archiwum danych, http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/Glowny1kad, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Od tego czasu Ruch nie posiada swojej reprezentacji w parlamencie. W roku 2009 w wyborach do Senatu po zmianie formuły wyborczej na większościową, powstał Komitet Wyborczy Autonomia dla Śląska, który zarejestrował swoich kandydatów w 6 okręgach wyborczych<ref>Strona internetowa Komitetu Wyborczego Autonomia dla Śląska, http://poradzymy.pl/p/nasi- kandydaci.poradzymy, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Wybory samorządowe z roku 2010 pozwoliły Komitetowi Wyborczemu Ruch Autonomii Śląska wprowadzić do sejmiku wojewódzkiego 3 radnych: Jerzego Gorzelika, Henryka Mercika i Janusza Wita<ref> http://www.slaskie.pl/strona_n.php?jezyk=pl&grupa=23&id_menu=27, dostęp: 27.03.2015.</ref>. Po zawiązaniu koalicji z Platformą Obywatelską przewodniczący Ruchu został członkiem Zarządu Województwa Śląskiego<ref>AGA, Koalicja PO i RAŚ w Sejmiku, "Dziennik Zachodni ", dn. 29.11.2010 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/338815,koalicja-po-i-ras-w-sejmiku-slaskim,id,t.html </ref>. Klub radnych RAŚ powstał w roku 2012, kiedy to jeden z radnych niezrzeszonych – Andrzej Sławik – postanowił dołączyć do radnych Ruchu,ref> http://www.jaskolkaslaska.eu/987/powstal-klub-radnych-raS, dostęp: 27.03.2015.</ref>. W 2014 roku wynik KW RAŚ w wyborach do Sejmiku Województwa Śląskiego został poprawiony, choć skład osobowy klubu nie uległ zmianie: z list KW RAŚ startował także Andrzej Sławik. W [[Chorzów\|Chorzowie]] i [[Katowice\|Katowicach]] RAŚ stało się czwartą siłą polityczną w radach miasta. Związanymi ze stowarzyszeniem są burmistrz [[Przyczyna\|Przyczyny]] oraz wójtowie gmin [[Świerklany\|Świerklan]], [[Godów\|Godowa]] i [[Lyski\|Lysek]]<ref>Oficjalna strona internetowa PKW dotycząca wyborów samorządowych 2014, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/4b85ded813729a34ec9ba956e5b5b1d5.pdf, http://katowice.pkw.gov.pl/g2/oryginal/2014_11/8c1d6d9b50f9c8d7484e7454d4cbadd9.pdf.
	Pogłoski o porażce RAŚ okazały się przedwczesne, Przemysław Jedlecki, „Wyborcza.pl” z dn. 23.11.2014 http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35063,17003949,Pogloski_o_porazce_RAS_okazaly_sie_przedwczesne.html		Pogłoski o porażce RAŚ okazały się przedwczesne, Przemysław Jedlecki, „Wyborcza.pl” z dn. 23.11.2014 http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35063,17003949,Pogloski_o_porazce_RAS_okazaly_sie_przedwczesne.html
	</ref>.		</ref>.