https://ibrbs.pl/index.php?action=history&feed=atom&title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy 2026-05-04T03:41:04Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.43.3 https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=7720&oldid=prev 2019-01-16T07:11:12Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 09:11, 16 sty 2019</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">Linia 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 2:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Tom 1 (2014)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Tom 1 (2014)]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(ang. Silesian Piasts,niem. Schlesische Piasten)</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Sperka]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Sperka]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO</div></td></tr> </table>

Praktykant https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=6304&oldid=prev 2016-11-29T10:10:10Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 12:10, 29 lis 2016</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l63">Linia 63:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 63:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Bolesława V (29 V 1460) jego brat Mikołaj I przejął po nim spuściznę, mimo, że król czeski, Jerzy z Podiebradów, chciał je zagarnąć, jako opuszczone lenno. Mikołaj prócz własności zmarłego przejął także trzymane tytułem zastawu: Byczynę i Kluczbork, przynależne do księstwa brzeskiego oraz biskupi Ujazd. Musiał jednak zrezygnować z pretensji do księstwa opawskiego, zamku Edelstein i miast Zlat&amp;eacute; Hory i Bilowiec. Mimo tego, księstwo opolskie, dotąd rozbite na kilka części, zostało zjednoczone. W latach 1463-1464 Mikołaj I usilnie działał, aby odrzucić pretensje księcia Henryka IX głogowsko-żagańskiego, który ponownie wystąpił z roszczeniami do spadku po dziadku, Władysławie Opolczyku; ostatecznie Henryk IX zrzekł się roszczeń za 14 tysięcy florenów. W 1472 roku odrzucił też pretensje księcia toszeckiego Przemysława do warowni i wsi Łabędy w ziemi sośnicowickiej; sędzia polubowny, biskup wrocławski Rudolf orzekł, że miejscowość należy do księstwa opolskiego.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Bolesława V (29 V 1460) jego brat Mikołaj I przejął po nim spuściznę, mimo, że król czeski, Jerzy z Podiebradów, chciał je zagarnąć, jako opuszczone lenno. Mikołaj prócz własności zmarłego przejął także trzymane tytułem zastawu: Byczynę i Kluczbork, przynależne do księstwa brzeskiego oraz biskupi Ujazd. Musiał jednak zrezygnować z pretensji do księstwa opawskiego, zamku Edelstein i miast Zlat&amp;eacute; Hory i Bilowiec. Mimo tego, księstwo opolskie, dotąd rozbite na kilka części, zostało zjednoczone. W latach 1463-1464 Mikołaj I usilnie działał, aby odrzucić pretensje księcia Henryka IX głogowsko-żagańskiego, który ponownie wystąpił z roszczeniami do spadku po dziadku, Władysławie Opolczyku; ostatecznie Henryk IX zrzekł się roszczeń za 14 tysięcy florenów. W 1472 roku odrzucił też pretensje księcia toszeckiego Przemysława do warowni i wsi Łabędy w ziemi sośnicowickiej; sędzia polubowny, biskup wrocławski Rudolf orzekł, że miejscowość należy do księstwa opolskiego.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Mikołaj I żonaty był z Magdaleną, córką [[Ludwik II Brzeski|Ludwika II brzeskiego]], z którą miał pięciu synów: Ludwika (zm. 1475-76), [[Jan II Dobry<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|</del>|Jan Dobrego]] (zm. 1532), [[Mikołaj II Niemodliński|Mikołaja II]] (zm. 1497), Bolesława i Bernarda (zm. przed 1477) oraz córki: [Machna Opolska|Małgorzatę]], żonę [[Przemysław Toszecki|Przemysława toszeckiego]], Elżbietę, klaryskę wrocławską, [[Magdalena Opolska|Magdalenę]], żonę [[Jan V Raciborski|Jana V raciborskiego]] i Katarzynę, klaryskę wrocławską.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Mikołaj I żonaty był z Magdaleną, córką [[Ludwik II Brzeski|Ludwika II brzeskiego]], z którą miał pięciu synów: Ludwika (zm. 1475-76), [[Jan II Dobry|Jan Dobrego]] (zm. 1532), [[Mikołaj II Niemodliński|Mikołaja II]] (zm. 1497), Bolesława i Bernarda (zm. przed 1477) oraz córki: [Machna Opolska|Małgorzatę]], żonę [[Przemysław Toszecki|Przemysława toszeckiego]], Elżbietę, klaryskę wrocławską, [[Magdalena Opolska|Magdalenę]], żonę [[Jan V Raciborski|Jana V raciborskiego]] i Katarzynę, klaryskę wrocławską.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Mikołaja I (3 VII 1476) księstwo opolskie przeszło na jego dwóch synów Mikołaja II i Jana II Dobrego, którzy rządzili wspólnie. W 1478 roku w układzie małżeńskim ich siostry Magdaleny z Janem V raciborskim zapewnili sobie perspektywy przejęcia tegoż księstwa w razie bezpotomnej śmierci ich szwagra. Dwa lata później (1480) utracili zastawiony Brzeg wskutek wykupienia go przez książąt brzeskich, ale udało im się utrzymać zastaw kluczborsko-byczyński. Swoje władztwo poszerzyli natomiast o Gliwice w 1492 roku (kupione od Wylema z Pern&amp;scaron;tejna), o [[Toszek]] w 1496 roku i Bytom w 1498 roku. Po bezpotomnej śmierci Mikołaja II (został ścięty w Nysie w 1497 roku, po tym, jak na zjeździe książąt zranił sztyletem księcia cieszyńskiego[[Kazimierz II Cieszyński| Kazimierza II]] i próbował zaatakować biskupa wrocławskiego [[Jan IV Roth|Jana Rotha]]), Jan Dobry nabył jeszcze Koźle (1509) i przejął Bohumin z 8 wsiami (1509), a po [[Karol I Podiebradowicz|Karolu ziębickim]] odziedziczył Ziębice. W 1511 roku uzyskał od króla [[Władysław II Jagiellończyk|Władysława Jagiellończyka]] prawo dysponowania swoim księstwem na wypadek bezpotomnej śmierci, wtedy też zwarł układ o przeżycie z [[Walentyn Raciborski|Walentynem]], księciem raciborskim. Rok później (1512) do układu przystąpił jeszcze [[Jerzy Hohenzollern]], książę karniowski, a król czeski potwierdził to w 1517 i 1519 roku. Po bezpotomnej śmierci Walentyna (13 XI 1521), Jan Dobry przejął jego księstwo raciborskie, przywracając tym samym do życia księstwo opolsko-raciborskie.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Mikołaja I (3 VII 1476) księstwo opolskie przeszło na jego dwóch synów Mikołaja II i Jana II Dobrego, którzy rządzili wspólnie. W 1478 roku w układzie małżeńskim ich siostry Magdaleny z Janem V raciborskim zapewnili sobie perspektywy przejęcia tegoż księstwa w razie bezpotomnej śmierci ich szwagra. Dwa lata później (1480) utracili zastawiony Brzeg wskutek wykupienia go przez książąt brzeskich, ale udało im się utrzymać zastaw kluczborsko-byczyński. Swoje władztwo poszerzyli natomiast o Gliwice w 1492 roku (kupione od Wylema z Pern&amp;scaron;tejna), o [[Toszek]] w 1496 roku i Bytom w 1498 roku. Po bezpotomnej śmierci Mikołaja II (został ścięty w Nysie w 1497 roku, po tym, jak na zjeździe książąt zranił sztyletem księcia cieszyńskiego[[Kazimierz II Cieszyński| Kazimierza II]] i próbował zaatakować biskupa wrocławskiego [[Jan IV Roth|Jana Rotha]]), Jan Dobry nabył jeszcze Koźle (1509) i przejął Bohumin z 8 wsiami (1509), a po [[Karol I Podiebradowicz|Karolu ziębickim]] odziedziczył Ziębice. W 1511 roku uzyskał od króla [[Władysław II Jagiellończyk|Władysława Jagiellończyka]] prawo dysponowania swoim księstwem na wypadek bezpotomnej śmierci, wtedy też zwarł układ o przeżycie z [[Walentyn Raciborski|Walentynem]], księciem raciborskim. Rok później (1512) do układu przystąpił jeszcze [[Jerzy Hohenzollern]], książę karniowski, a król czeski potwierdził to w 1517 i 1519 roku. Po bezpotomnej śmierci Walentyna (13 XI 1521), Jan Dobry przejął jego księstwo raciborskie, przywracając tym samym do życia księstwo opolsko-raciborskie.</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=4842&oldid=prev 2016-03-09T12:10:19Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 14:10, 9 mar 2016</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">Linia 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 1:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Historia]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Kategoria:Historia]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[Kategoria:Tom 1 (2014)]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Sperka]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Autor: [[prof. dr hab. Jerzy Sperka]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=4410&oldid=prev 2015-09-29T08:18:28Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 10:18, 29 wrz 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l124">Linia 124:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 124:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Linię Piastów oświęcimskich zapoczątkował [[Władysław I Oświęcimski|Władysław]], syn Mieszka cieszyńskiego, który przy podziale księstwa otrzymał Oświęcim, drugi z braci Kazimierz otrzymał Cieszyn. Władysław I oświęcimski, pozostawał w bliskich kontaktach z księciem, a następnie z królem polskim Władysławem Łokietkiem. W 1315 roku występował nawet, jako jego sojusznik przeciw Brandenburgii. Żoną księcia była [[Eufrozyna Mazowiecka|Eufrozyna]], córka Bolesława II płockiego z której pozostawił syna [[Jan I Scholastyk|Jana Scholastyka]], córkę [[Anna Oświęcimska (1308/25-po 1354)|Annę]], żonę możnowładcy węgierskiego Tomasza Szechenyego i nieznaną z imienia dominikankę raciborską. Po śmierci Władysława (zm. 1321/24), jego następca Jan Scholastyk nie cieszył się długo niezależnością, już bowiem 24 lutego 1327 w Bytomiu złożył hołd królowi Janowi Luksemburskiemu, otrzymując w lenno imiennie wymienione miasta: Oświęcim, <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Zator<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>, <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Kęty<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>, [[Żywiec]], <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Wadowice<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>i Spytkowice wraz z przynależnościami.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Linię Piastów oświęcimskich zapoczątkował [[Władysław I Oświęcimski|Władysław]], syn Mieszka cieszyńskiego, który przy podziale księstwa otrzymał Oświęcim, drugi z braci Kazimierz otrzymał Cieszyn. Władysław I oświęcimski, pozostawał w bliskich kontaktach z księciem, a następnie z królem polskim Władysławem Łokietkiem. W 1315 roku występował nawet, jako jego sojusznik przeciw Brandenburgii. Żoną księcia była [[Eufrozyna Mazowiecka|Eufrozyna]], córka Bolesława II płockiego z której pozostawił syna [[Jan I Scholastyk|Jana Scholastyka]], córkę [[Anna Oświęcimska (1308/25-po 1354)|Annę]], żonę możnowładcy węgierskiego Tomasza Szechenyego i nieznaną z imienia dominikankę raciborską. Po śmierci Władysława (zm. 1321/24), jego następca Jan Scholastyk nie cieszył się długo niezależnością, już bowiem 24 lutego 1327 w Bytomiu złożył hołd królowi Janowi Luksemburskiemu, otrzymując w lenno imiennie wymienione miasta: Oświęcim, Zator, Kęty, [[Żywiec]], Wadowice i Spytkowice wraz z przynależnościami.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Jana Scholastyka w 1372 roku, jego następca, [[Jan II Oświęcimski|Jana II]], tuż po objęciu rządów, w październiku tego roku, uzyskał od króla czeskiego Wacława IV zmianę warunków układu lennego. Dokument zawierał klauzulę, że w razie jego bezpotomnej śmierci księstwo przejdzie na Przemysława Noszaka, księcia cieszyńskiego, najbliższego krewnego. Panowanie Jana II trwało bardzo krótko, gdyż książę zmarł na początku 1376 roku. Z małżeństwa z [[Jadwiga Brzeska|Jadwigą]], córką [[Ludwik I Brzeski|Ludwika]], księcia legnicko-brzeskiego, pozostawił dwie córki: [[Anna Oświęcimska (1366/76-przed 1454)|Annę]] (żonę [[Puta II z Czastolowic|Puty z Častalowic]]) i [[Katarzyna Oświęcimska|Katarzynę]] oraz syna Jana III. Małoletniość tego ostatniego spowodowała, że początkowo rządy w księstwie oświęcimskim sprawował Przemysław I Noszak. Po dojściu do pełnoletniości (od ok. 1380 roku) Jan III prowadził w pełni samodzielną politykę, opierając ją na dobrych stosunkach z Królestwem Polskim. Jego żoną była siostra króla polskiego Władysława Jagiełły, Jadwiga, którą poślubił w 1394 roku. Małżeństwo było jednak bezdzietne i po śmierci Jana III w 1405 roku, zgodnie z wcześniejszymi układami, księstwo oświęcimskie przeszło na Przemysława I Noszaka (zm. 1410), który przekazał je synowi Przemysławowi II. Ten zapoczątkował drugą, młodszą linię książąt oświęcimskich, sam jednak panował bardzo krótko, gdyż 1 stycznia 1406 roku został zamordowany. Jak podawał [[Jan Długosz]], miało do tego dojść z podpuszczenia księcia raciborskiego Jana II Żelaznego, a zbrodni dokonał niejaki Marcin Czech, zwany Chrzanem, na trakcie z Gliwic do Cieszyna. Zabójcę wkrótce ujęto i zgładzono w Cieszynie, zadając mu tortury na tzw. spiżowym koniu.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Jana Scholastyka w 1372 roku, jego następca, [[Jan II Oświęcimski|Jana II]], tuż po objęciu rządów, w październiku tego roku, uzyskał od króla czeskiego Wacława IV zmianę warunków układu lennego. Dokument zawierał klauzulę, że w razie jego bezpotomnej śmierci księstwo przejdzie na Przemysława Noszaka, księcia cieszyńskiego, najbliższego krewnego. Panowanie Jana II trwało bardzo krótko, gdyż książę zmarł na początku 1376 roku. Z małżeństwa z [[Jadwiga Brzeska|Jadwigą]], córką [[Ludwik I Brzeski|Ludwika]], księcia legnicko-brzeskiego, pozostawił dwie córki: [[Anna Oświęcimska (1366/76-przed 1454)|Annę]] (żonę [[Puta II z Czastolowic|Puty z Častalowic]]) i [[Katarzyna Oświęcimska|Katarzynę]] oraz syna Jana III. Małoletniość tego ostatniego spowodowała, że początkowo rządy w księstwie oświęcimskim sprawował Przemysław I Noszak. Po dojściu do pełnoletniości (od ok. 1380 roku) Jan III prowadził w pełni samodzielną politykę, opierając ją na dobrych stosunkach z Królestwem Polskim. Jego żoną była siostra króla polskiego Władysława Jagiełły, Jadwiga, którą poślubił w 1394 roku. Małżeństwo było jednak bezdzietne i po śmierci Jana III w 1405 roku, zgodnie z wcześniejszymi układami, księstwo oświęcimskie przeszło na Przemysława I Noszaka (zm. 1410), który przekazał je synowi Przemysławowi II. Ten zapoczątkował drugą, młodszą linię książąt oświęcimskich, sam jednak panował bardzo krótko, gdyż 1 stycznia 1406 roku został zamordowany. Jak podawał [[Jan Długosz]], miało do tego dojść z podpuszczenia księcia raciborskiego Jana II Żelaznego, a zbrodni dokonał niejaki Marcin Czech, zwany Chrzanem, na trakcie z Gliwic do Cieszyna. Zabójcę wkrótce ujęto i zgładzono w Cieszynie, zadając mu tortury na tzw. spiżowym koniu.</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3954&oldid=prev 2015-06-03T11:09:44Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 13:09, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l43">Linia 43:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 43:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Władysław Opolczyk, który zrobił błyskotliwą karierę za sprawą króla Ludwika Węgierskiego, swoje władztwo powiększył już w 1370 roku otrzymując od niego w lenno spore terytoriom (przylegające do księstwa opolskiego), składające się z ziemi wieluńskiej, części krakowskiej i sieradzkiej. Nie zaliczało się ono jednak do księstwa opolskiego, będąc kreowanym na księstwo wieluńskie. Tam w 1382 roku fundował klasztor Paulinów w [[Częstochowa|Częstochowie]], a dwa lata później (1384) przekazał klasztorowi obraz Najświętszej Maryi Panny. Wcześniej, w 1375 roku, kupił od [[Jan I Raciborski|Jana raciborskiego]] wschodnią część księstwa raciborskiego, a mianowicie okręgi mikołowski i pszczyński, ale w ich posiadaniu utrzymał się tylko do początku lat 80-tych XIV wieku, po czym wróciły one do książąt raciborsko-opawskich. &amp;nbsp;Natomiast z łaski Ludwika Węgierskiego książę wcześniej pełnił urząd palatyna Węgier (1367-72), później zarządzał Rusią Czerwoną (1372-1379), a potem otrzymał w lenno Kujawy Inowrocławskie i ziemię dobrzyńską (1378), był także namiestnikiem w Królestwie Polskim (1377/78). Nie potrafił jednak ułożyć sobie dobrych stosunków z kolejnym królem polskim, [[Władysław II Jagiełło|Władysławem Jagiełłą]]. Po zastawieniu Krzyżakom zamku w Złotorii (1391), a następnie całej ziemi dobrzyńskiej (1392) stał się wrogiem Królestwa. W wyniku kilkuletniej wojny z Jagiełłą (1391-1396) stracił księstwo wieluńskie, Kujawy i część księstwa opolskiego (dystrykty oleski i lubliniecki). Władysław Opolczyk był dwukrotnie żonaty, pierwszą była Elżbieta, córka Aleksandra Basaraba wojewody wołoskiego, drugą Eufemia (Ofka), córka Siemowita III płockiego. Z obydwu małżeństw urodziły się tylko córki: z pierwszego prawdopodobnie Katarzyna, z drugiego Elżbieta, narzeczona Jodoka margrabiego Moraw, Jadwiga, żona [[Wigunt Aleksander|Wigunta Aleksandra]], księcia kiernowskiego i kujawskiego (brata Władysława Jagiełły), Katarzyna, żona [[Henryk VIII Wróbel|Henryka VIII Wróbla]], księcia głogowskiego i Eufemia.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Władysław Opolczyk, który zrobił błyskotliwą karierę za sprawą króla Ludwika Węgierskiego, swoje władztwo powiększył już w 1370 roku otrzymując od niego w lenno spore terytoriom (przylegające do księstwa opolskiego), składające się z ziemi wieluńskiej, części krakowskiej i sieradzkiej. Nie zaliczało się ono jednak do księstwa opolskiego, będąc kreowanym na księstwo wieluńskie. Tam w 1382 roku fundował klasztor Paulinów w [[Częstochowa|Częstochowie]], a dwa lata później (1384) przekazał klasztorowi obraz Najświętszej Maryi Panny. Wcześniej, w 1375 roku, kupił od [[Jan I Raciborski|Jana raciborskiego]] wschodnią część księstwa raciborskiego, a mianowicie okręgi mikołowski i pszczyński, ale w ich posiadaniu utrzymał się tylko do początku lat 80-tych XIV wieku, po czym wróciły one do książąt raciborsko-opawskich. &amp;nbsp;Natomiast z łaski Ludwika Węgierskiego książę wcześniej pełnił urząd palatyna Węgier (1367-72), później zarządzał Rusią Czerwoną (1372-1379), a potem otrzymał w lenno Kujawy Inowrocławskie i ziemię dobrzyńską (1378), był także namiestnikiem w Królestwie Polskim (1377/78). Nie potrafił jednak ułożyć sobie dobrych stosunków z kolejnym królem polskim, [[Władysław II Jagiełło|Władysławem Jagiełłą]]. Po zastawieniu Krzyżakom zamku w Złotorii (1391), a następnie całej ziemi dobrzyńskiej (1392) stał się wrogiem Królestwa. W wyniku kilkuletniej wojny z Jagiełłą (1391-1396) stracił księstwo wieluńskie, Kujawy i część księstwa opolskiego (dystrykty oleski i lubliniecki). Władysław Opolczyk był dwukrotnie żonaty, pierwszą była Elżbieta, córka Aleksandra Basaraba wojewody wołoskiego, drugą Eufemia (Ofka), córka Siemowita III płockiego. Z obydwu małżeństw urodziły się tylko córki: z pierwszego prawdopodobnie Katarzyna, z drugiego Elżbieta, narzeczona Jodoka margrabiego Moraw, Jadwiga, żona [[Wigunt Aleksander|Wigunta Aleksandra]], księcia kiernowskiego i kujawskiego (brata Władysława Jagiełły), Katarzyna, żona [[Henryk VIII Wróbel|Henryka VIII Wróbla]], księcia głogowskiego i Eufemia.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Jeśli natomiast chodzi o księstwo opolskie, to poważne zmiany terytorialne nastąpiły po śmierci Alberta strzeleckiego (zm. 1370/71), oraz ostatniego z książąt niemodlińskich, Henryka niemodlińskiego (zm. 1382). Jeszcze w 1359 roku Bolko III opolski zawarł ze stryjem Albertem umowę gwarantującą mu w sytuacji, gdyby ten nie miał syna, lub wnuka po córce, ziemię strzelecką zaczynającą się od rzeki Odry. Nie znamy podobnego układu między Władysławem Opolczykiem i Albertem, ale musiało do niego dojść, skoro w 1374 roku, po śmierci stryja, Władysław władał już pozostałą częścią jego spuścizny, a mianowicie, <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[Ziemia Lubliniecka|</del>ziemią lubliniecką<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>. Wiadomo natomiast, że Bolko III, podzielił się z Henrykiem niemodlińskim przypadłym mu okręgiem strzeleckim. Z tym ostatnim natomiast książęta opolscy mieli zawarte układy o wzajemnym dziedziczeniu od 1372 roku. Gwarantowały one każdej ze stron połowę wszystkich posiadłości kontrahenta, z wyłączeniem w przypadku księcia niemodlińskiego - Gliwic, [[Sośnicowice|Sośnicowic]] i Prudnika, którymi mógł swobodnie dysponować. Z tego powodu te dwa ostatnie miasta po śmierci Henryka przejął król czeski i traktując je, jako opuszczone lenno nadał [[Przemysław I Opawski|Przemkowi opawskiemu]]. Tak więc do podziału między książąt opolskich pozostały tylko Niemodlin i Głogówek z przynależnymi okręgami. Śmierć Henryka niemodlińskiego, zbiegła się jednak ze śmiercią Bolka III opolskiego (21 IX 1382), po którym z bliżej nieznanej Anny  pozostała córka Anna, cysterka w Trzebnicy i czterech synów: [[Jan Kropidło]], później kolejno biskup: poznański, kujawski, arcybiskup gnieźnieński, biskup kamieński, chełmiński i ponownie kujawski (zm. 1421), [[Bolesław IV Opolski|Bolko IV]] (zm. 1437), [[Bernard Świdnicki|Bernard]] (zm. 1455) i [[Henryk II Niemodliński|Henryk]] (zm. 1394). Do wspomnianego podziału między młodymi książętami opolskimi, a ich stryjem, Władysławem Opolczykiem doszło w wyniku losowania 10 listopada 1383 roku. Władysławowi przypadł Głogówek, natomiast jego bratankom Niemodlin; w akcie podziału szczegółowo określono też granice obu części. Głogówek książę przejął jednak dopiero w 1386 roku, po śmierci Eufemii, wdowy po stryju Bolesławie Pierworodnym niemodlińskim, gdyż księżna miała na nim zabezpieczone dożywocie.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Jeśli natomiast chodzi o księstwo opolskie, to poważne zmiany terytorialne nastąpiły po śmierci Alberta strzeleckiego (zm. 1370/71), oraz ostatniego z książąt niemodlińskich, Henryka niemodlińskiego (zm. 1382). Jeszcze w 1359 roku Bolko III opolski zawarł ze stryjem Albertem umowę gwarantującą mu w sytuacji, gdyby ten nie miał syna, lub wnuka po córce, ziemię strzelecką zaczynającą się od rzeki Odry. Nie znamy podobnego układu między Władysławem Opolczykiem i Albertem, ale musiało do niego dojść, skoro w 1374 roku, po śmierci stryja, Władysław władał już pozostałą częścią jego spuścizny, a mianowicie, ziemią lubliniecką. Wiadomo natomiast, że Bolko III, podzielił się z Henrykiem niemodlińskim przypadłym mu okręgiem strzeleckim. Z tym ostatnim natomiast książęta opolscy mieli zawarte układy o wzajemnym dziedziczeniu od 1372 roku. Gwarantowały one każdej ze stron połowę wszystkich posiadłości kontrahenta, z wyłączeniem w przypadku księcia niemodlińskiego - Gliwic, [[Sośnicowice|Sośnicowic]] i Prudnika, którymi mógł swobodnie dysponować. Z tego powodu te dwa ostatnie miasta po śmierci Henryka przejął król czeski i traktując je, jako opuszczone lenno nadał [[Przemysław I Opawski|Przemkowi opawskiemu]]. Tak więc do podziału między książąt opolskich pozostały tylko Niemodlin i Głogówek z przynależnymi okręgami. Śmierć Henryka niemodlińskiego, zbiegła się jednak ze śmiercią Bolka III opolskiego (21 IX 1382), po którym z bliżej nieznanej Anny  pozostała córka Anna, cysterka w Trzebnicy i czterech synów: [[Jan Kropidło]], później kolejno biskup: poznański, kujawski, arcybiskup gnieźnieński, biskup kamieński, chełmiński i ponownie kujawski (zm. 1421), [[Bolesław IV Opolski|Bolko IV]] (zm. 1437), [[Bernard Świdnicki|Bernard]] (zm. 1455) i [[Henryk II Niemodliński|Henryk]] (zm. 1394). Do wspomnianego podziału między młodymi książętami opolskimi, a ich stryjem, Władysławem Opolczykiem doszło w wyniku losowania 10 listopada 1383 roku. Władysławowi przypadł Głogówek, natomiast jego bratankom Niemodlin; w akcie podziału szczegółowo określono też granice obu części. Głogówek książę przejął jednak dopiero w 1386 roku, po śmierci Eufemii, wdowy po stryju Bolesławie Pierworodnym niemodlińskim, gdyż księżna miała na nim zabezpieczone dożywocie.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Plik:Monety.jpg|400px|thumb|left|Monety księcia Władysława Opolczyka (tzw. kwartniki ruskie)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Plik:Monety.jpg|400px|thumb|left|Monety księcia Władysława Opolczyka (tzw. kwartniki ruskie)]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l97">Linia 97:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 97:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Protoplastą Piastów cieszyńskich był Mieszko, najstarszy syn Władysława I opolskiego. Po śmierci ojca (1281) początkowo współrządził z najmłodszym z braci, Przemkiem, w dzielnicy raciborsko-cieszyńskiej. Do ostatecznego podziału między nimi doszło w końcu 1289 lub na początku 1290 roku i w jego wyniku Mieszko zatrzymał Cieszyn i Oświęcim, natomiast Przemysław przejął Racibórz. W rozgrywającym się wtedy na Śląsku głośnym sporze między Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim a tamtejszym biskupem [[Tomasz II Zaremba|Tomaszem II]], książę cieszyński poprał biskupa. Po śmierci Prawego związał się natomiast w 1291 roku sojuszem z władcą czeskim Wacławem II. Rok później złożył mu nawet hołd, kiedy ten wyprawiał się na Kraków przeciw Władysławowi Łokietkowi. Po śmierci Wacława II (1305) dochował wierności Wacławowi III, który poślubił córkę Mieszka [[Wiola Elżbieta Cieszyńska|Wiolę]] (1305); W polityce wewnętrznej książę wykazywał troskę o swoje władztwo; wybijał monetę, dokonał lokacji Zatora (1292), Oświęcim obdarował przywilejami ustanawiając tam skład soli i ołowiu (1291), a w [[Cieszyn|Cieszynie]] dokonał fundacji klasztoru dominikanów. Z nieznanej nam żony, pozostawił Władysława i Kazimierza. Przed śmiercią (zm. przed 27 VIII 1315) podzielił księstwo na dwie dzielnice: oświęcimską, którą otrzymał starszy Władysław (dał początek nowej linii Piastów oświęcimskich) i cieszyńską, którą przypadła młodszemu Kazimierzowi.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Protoplastą Piastów cieszyńskich był Mieszko, najstarszy syn Władysława I opolskiego. Po śmierci ojca (1281) początkowo współrządził z najmłodszym z braci, Przemkiem, w dzielnicy raciborsko-cieszyńskiej. Do ostatecznego podziału między nimi doszło w końcu 1289 lub na początku 1290 roku i w jego wyniku Mieszko zatrzymał Cieszyn i Oświęcim, natomiast Przemysław przejął Racibórz. W rozgrywającym się wtedy na Śląsku głośnym sporze między Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim a tamtejszym biskupem [[Tomasz II Zaremba|Tomaszem II]], książę cieszyński poprał biskupa. Po śmierci Prawego związał się natomiast w 1291 roku sojuszem z władcą czeskim Wacławem II. Rok później złożył mu nawet hołd, kiedy ten wyprawiał się na Kraków przeciw Władysławowi Łokietkowi. Po śmierci Wacława II (1305) dochował wierności Wacławowi III, który poślubił córkę Mieszka [[Wiola Elżbieta Cieszyńska|Wiolę]] (1305); W polityce wewnętrznej książę wykazywał troskę o swoje władztwo; wybijał monetę, dokonał lokacji Zatora (1292), Oświęcim obdarował przywilejami ustanawiając tam skład soli i ołowiu (1291), a w [[Cieszyn|Cieszynie]] dokonał fundacji klasztoru dominikanów. Z nieznanej nam żony, pozostawił Władysława i Kazimierza. Przed śmiercią (zm. przed 27 VIII 1315) podzielił księstwo na dwie dzielnice: oświęcimską, którą otrzymał starszy Władysław (dał początek nowej linii Piastów oświęcimskich) i cieszyńską, którą przypadła młodszemu Kazimierzowi.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Kazimierz początkowo pozostawał w dobrych stosunkach z królem polskim Władysławem Łokietkiem, później jednak zbliżył się do Czech, czego efektem był hołd złożony Janowi Luksemburskiemu w Opawie w lutym 1327 roku. Poszerzając terytorialnie swoje władztwo nabył za 720 grzywien od książąt bytomskich w 1337 roku <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[Ziemia Siewierska|</del>ziemię siewierską<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>, natomiast od księcia legnickiego Bolesława Rozrzutnego, wziął w zastaw Namysłów. Po wymarciu książąt bytomskich (1355), w związku z tym, że jego syn Przemysław był żonaty z [[Elżbieta Bytomska|Elżbietą]], córką Władysława bytomskiego, wysunął roszczenia do spadku; spór z sukcesem zakończył już jego syn. Kazimierzowi przypisuje się też lokację miejską [[Bielsko Biała|Bielska]] (przed 1327). Z małżeństwa z [[Eufemia Mazowiecka (1310-1373)|Eufemią mazowiecką]] pozostawił liczne potomstwo, a mianowicie 5 synów: Przemysława Noszaka, który przejął księstwo, [[Siemowit Cieszyński|Siemowita]] przeora joannitów (zm. 1391), [[Jan Cieszyński|Jana]], kleryka diecezji wrocławskiej (zm. ok. 1359), [[Bolesław Cieszyński|Bolesława]], kanonika krakowskiego i kapelana cesarza Karola IV (zm. 1356), [[Władysław Cieszyński|Władysława]] (zm. w 1355 roku we Włoszech w Venzone po zjedzeniu nieświeżego węgorza), oraz 4 córki: [[Agnieszka Cieszyńska|Agnieszkę]], żonę [[Konrad II Oleśnicki|Konrada II oleśnickiego]], [[Anna Cieszyńska (1324-1364)|Annę]], żonę [[Wacław I Legnicki|Wacława I legnickiego]], [[Elżbieta Cieszyńska|Elżbietę]], cysterkę w Trzebnicy i [[Jolanta Helena Cieszyńska|Jolantę]], klaryskę krakowską.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Kazimierz początkowo pozostawał w dobrych stosunkach z królem polskim Władysławem Łokietkiem, później jednak zbliżył się do Czech, czego efektem był hołd złożony Janowi Luksemburskiemu w Opawie w lutym 1327 roku. Poszerzając terytorialnie swoje władztwo nabył za 720 grzywien od książąt bytomskich w 1337 roku ziemię siewierską, natomiast od księcia legnickiego Bolesława Rozrzutnego, wziął w zastaw Namysłów. Po wymarciu książąt bytomskich (1355), w związku z tym, że jego syn Przemysław był żonaty z [[Elżbieta Bytomska|Elżbietą]], córką Władysława bytomskiego, wysunął roszczenia do spadku; spór z sukcesem zakończył już jego syn. Kazimierzowi przypisuje się też lokację miejską [[Bielsko Biała|Bielska]] (przed 1327). Z małżeństwa z [[Eufemia Mazowiecka (1310-1373)|Eufemią mazowiecką]] pozostawił liczne potomstwo, a mianowicie 5 synów: Przemysława Noszaka, który przejął księstwo, [[Siemowit Cieszyński|Siemowita]] przeora joannitów (zm. 1391), [[Jan Cieszyński|Jana]], kleryka diecezji wrocławskiej (zm. ok. 1359), [[Bolesław Cieszyński|Bolesława]], kanonika krakowskiego i kapelana cesarza Karola IV (zm. 1356), [[Władysław Cieszyński|Władysława]] (zm. w 1355 roku we Włoszech w Venzone po zjedzeniu nieświeżego węgorza), oraz 4 córki: [[Agnieszka Cieszyńska|Agnieszkę]], żonę [[Konrad II Oleśnicki|Konrada II oleśnickiego]], [[Anna Cieszyńska (1324-1364)|Annę]], żonę [[Wacław I Legnicki|Wacława I legnickiego]], [[Elżbieta Cieszyńska|Elżbietę]], cysterkę w Trzebnicy i [[Jolanta Helena Cieszyńska|Jolantę]], klaryskę krakowską.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3953&oldid=prev 2015-06-03T11:09:27Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 13:09, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l23">Linia 23:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 23:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==2. Piastowie opolscy==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==2. Piastowie opolscy==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław I, zwany także Bolkiem, protoplasta młodszej linii książąt opolskich, starał się prowadzić politykę samodzielnie, nie oglądając się na braci. Rządził księstwem, na które składały się: Opole, Strzelce, [[Lubliniec]], Olesno, Niemodlin i Głogówek wraz z przyległymi okręgami. Początkowo związał się z Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim (zm. 1290), a później z [[Wacław II Czeski|Wacławem II]] czeskim, któremu złożył nawet hołd w Opolu w 1292 roku. W latach 90-tych XIII wieku Bolesław opolski utrzymywał też bliskie kontakty z [[Henryk III Głogowski|Henrykiem głogowskim]] i wspierał go w walce z [[Władysław I Łokietek| Władysławem Łokietkiem]] o Wielkopolskę po śmierci Przemysła II (zm. 1296). Według postanowień ugody krzywińskiej z 10 marca 1296 roku, zawartej między wspomnianymi rywalami, partycypując w układzie, uzyskał połowę <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[Ziemia Kłobucka|</del>ziemi kłobuckiej<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>. Po śmierci króla Czech i Polski [[Wacław III|Wacława III]] (1306), w zamęcie politycznym związanym z walką o tron polski między Władysławem Łokietkiem i Henrykiem głogowskim najpewniej jesienią 1306 roku, Bolesławowi opolskiemu udało się jeszcze zagarnąć ziemię wieluńską, zwaną też w tym czasie rudzką. Natomiast żadnych korzyści nie wyniósł z zaangażowania się w konflikt (tzw. bunt wójta Alberta) między Władysławem Łokietkiem a mieszczanami Krakowa, którzy oddali mu władzę w 1312 roku. W polityce wewnętrznej Bolesław I kontynuował akcję osadniczą, prócz licznych wsi lokował na prawie niemieckim: Niemodlin (1283), Strzelce (około 1290), Krapkowice (1294), a na przełomie XIII i XIV wieku prawdopodobnie: Olesno, Lubliniec i [[Biała|Białą]]. Zainicjował też budowę zamku w Głogówku i rozbudował zamek opolski, wznosząc około 1300 roku cylindryczną wieżę.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław I, zwany także Bolkiem, protoplasta młodszej linii książąt opolskich, starał się prowadzić politykę samodzielnie, nie oglądając się na braci. Rządził księstwem, na które składały się: Opole, Strzelce, [[Lubliniec]], Olesno, Niemodlin i Głogówek wraz z przyległymi okręgami. Początkowo związał się z Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim (zm. 1290), a później z [[Wacław II Czeski|Wacławem II]] czeskim, któremu złożył nawet hołd w Opolu w 1292 roku. W latach 90-tych XIII wieku Bolesław opolski utrzymywał też bliskie kontakty z [[Henryk III Głogowski|Henrykiem głogowskim]] i wspierał go w walce z [[Władysław I Łokietek| Władysławem Łokietkiem]] o Wielkopolskę po śmierci Przemysła II (zm. 1296). Według postanowień ugody krzywińskiej z 10 marca 1296 roku, zawartej między wspomnianymi rywalami, partycypując w układzie, uzyskał połowę ziemi kłobuckiej. Po śmierci króla Czech i Polski [[Wacław III|Wacława III]] (1306), w zamęcie politycznym związanym z walką o tron polski między Władysławem Łokietkiem i Henrykiem głogowskim najpewniej jesienią 1306 roku, Bolesławowi opolskiemu udało się jeszcze zagarnąć ziemię wieluńską, zwaną też w tym czasie rudzką. Natomiast żadnych korzyści nie wyniósł z zaangażowania się w konflikt (tzw. bunt wójta Alberta) między Władysławem Łokietkiem a mieszczanami Krakowa, którzy oddali mu władzę w 1312 roku. W polityce wewnętrznej Bolesław I kontynuował akcję osadniczą, prócz licznych wsi lokował na prawie niemieckim: Niemodlin (1283), Strzelce (około 1290), Krapkowice (1294), a na przełomie XIII i XIV wieku prawdopodobnie: Olesno, Lubliniec i [[Biała|Białą]]. Zainicjował też budowę zamku w Głogówku i rozbudował zamek opolski, wznosząc około 1300 roku cylindryczną wieżę.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Żoną Bolka I była bliżej nam nieznana Agnieszka, z którą miał trzech synów: [[Bolesław Niemodliński|Bolesława Pierworodnego niemodlińskiego]] (zm. 1362-1365), [[Bolesław II Opolski|Bolesława II opolskiego]] (zm. 1356) i [[Albert Strzelecki|Alberta strzeleckiego]] (zm. 1370-1371). Niektórzy z historyków dopuszczali jednak ewentualność, że Bolesław był dwukrotnie żonaty, a pierwszą miała być Grzymisława, wymieniona w nekrologu opactwa św. Wincentego we Wrocławiu, może córka księcia bełskiego [[Wsiewołd III|Wsiewołoda III]].</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Żoną Bolka I była bliżej nam nieznana Agnieszka, z którą miał trzech synów: [[Bolesław Niemodliński|Bolesława Pierworodnego niemodlińskiego]] (zm. 1362-1365), [[Bolesław II Opolski|Bolesława II opolskiego]] (zm. 1356) i [[Albert Strzelecki|Alberta strzeleckiego]] (zm. 1370-1371). Niektórzy z historyków dopuszczali jednak ewentualność, że Bolesław był dwukrotnie żonaty, a pierwszą miała być Grzymisława, wymieniona w nekrologu opactwa św. Wincentego we Wrocławiu, może córka księcia bełskiego [[Wsiewołd III|Wsiewołoda III]].</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3945&oldid=prev 2015-06-03T10:44:22Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 12:44, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l23">Linia 23:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 23:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==2. Piastowie opolscy==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==2. Piastowie opolscy==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław I, zwany także Bolkiem, protoplasta młodszej linii książąt opolskich, starał się prowadzić politykę samodzielnie, nie oglądając się na braci. Rządził księstwem, na które składały się: Opole, <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Strzelce<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</del>, [[Lubliniec]], Olesno, Niemodlin i Głogówek wraz z przyległymi okręgami. Początkowo związał się z Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim (zm. 1290), a później z [[Wacław II Czeski|Wacławem II]] czeskim, któremu złożył nawet hołd w Opolu w 1292 roku. W latach 90-tych XIII wieku Bolesław opolski utrzymywał też bliskie kontakty z [[Henryk III Głogowski|Henrykiem głogowskim]] i wspierał go w walce z [[Władysław I Łokietek| Władysławem Łokietkiem]] o Wielkopolskę po śmierci Przemysła II (zm. 1296). Według postanowień ugody krzywińskiej z 10 marca 1296 roku, zawartej między wspomnianymi rywalami, partycypując w układzie, uzyskał połowę [[Ziemia Kłobucka|ziemi kłobuckiej]]. Po śmierci króla Czech i Polski [[Wacław III|Wacława III]] (1306), w zamęcie politycznym związanym z walką o tron polski między Władysławem Łokietkiem i Henrykiem głogowskim najpewniej jesienią 1306 roku, Bolesławowi opolskiemu udało się jeszcze zagarnąć ziemię wieluńską, zwaną też w tym czasie rudzką. Natomiast żadnych korzyści nie wyniósł z zaangażowania się w konflikt (tzw. bunt wójta Alberta) między Władysławem Łokietkiem a mieszczanami Krakowa, którzy oddali mu władzę w 1312 roku. W polityce wewnętrznej Bolesław I kontynuował akcję osadniczą, prócz licznych wsi lokował na prawie niemieckim: Niemodlin (1283), Strzelce (około 1290), Krapkowice (1294), a na przełomie XIII i XIV wieku prawdopodobnie: Olesno, Lubliniec i [[Biała|Białą]]. Zainicjował też budowę zamku w Głogówku i rozbudował zamek opolski, wznosząc około 1300 roku cylindryczną wieżę.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław I, zwany także Bolkiem, protoplasta młodszej linii książąt opolskich, starał się prowadzić politykę samodzielnie, nie oglądając się na braci. Rządził księstwem, na które składały się: Opole, Strzelce, [[Lubliniec]], Olesno, Niemodlin i Głogówek wraz z przyległymi okręgami. Początkowo związał się z Henrykiem IV Prawym, księciem wrocławskim (zm. 1290), a później z [[Wacław II Czeski|Wacławem II]] czeskim, któremu złożył nawet hołd w Opolu w 1292 roku. W latach 90-tych XIII wieku Bolesław opolski utrzymywał też bliskie kontakty z [[Henryk III Głogowski|Henrykiem głogowskim]] i wspierał go w walce z [[Władysław I Łokietek| Władysławem Łokietkiem]] o Wielkopolskę po śmierci Przemysła II (zm. 1296). Według postanowień ugody krzywińskiej z 10 marca 1296 roku, zawartej między wspomnianymi rywalami, partycypując w układzie, uzyskał połowę [[Ziemia Kłobucka|ziemi kłobuckiej]]. Po śmierci króla Czech i Polski [[Wacław III|Wacława III]] (1306), w zamęcie politycznym związanym z walką o tron polski między Władysławem Łokietkiem i Henrykiem głogowskim najpewniej jesienią 1306 roku, Bolesławowi opolskiemu udało się jeszcze zagarnąć ziemię wieluńską, zwaną też w tym czasie rudzką. Natomiast żadnych korzyści nie wyniósł z zaangażowania się w konflikt (tzw. bunt wójta Alberta) między Władysławem Łokietkiem a mieszczanami Krakowa, którzy oddali mu władzę w 1312 roku. W polityce wewnętrznej Bolesław I kontynuował akcję osadniczą, prócz licznych wsi lokował na prawie niemieckim: Niemodlin (1283), Strzelce (około 1290), Krapkowice (1294), a na przełomie XIII i XIV wieku prawdopodobnie: Olesno, Lubliniec i [[Biała|Białą]]. Zainicjował też budowę zamku w Głogówku i rozbudował zamek opolski, wznosząc około 1300 roku cylindryczną wieżę.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Żoną Bolka I była bliżej nam nieznana Agnieszka, z którą miał trzech synów: [[Bolesław Niemodliński|Bolesława Pierworodnego niemodlińskiego]] (zm. 1362-1365), [[Bolesław II Opolski|Bolesława II opolskiego]] (zm. 1356) i [[Albert Strzelecki|Alberta strzeleckiego]] (zm. 1370-1371). Niektórzy z historyków dopuszczali jednak ewentualność, że Bolesław był dwukrotnie żonaty, a pierwszą miała być Grzymisława, wymieniona w nekrologu opactwa św. Wincentego we Wrocławiu, może córka księcia bełskiego [[Wsiewołd III|Wsiewołoda III]].</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Żoną Bolka I była bliżej nam nieznana Agnieszka, z którą miał trzech synów: [[Bolesław Niemodliński|Bolesława Pierworodnego niemodlińskiego]] (zm. 1362-1365), [[Bolesław II Opolski|Bolesława II opolskiego]] (zm. 1356) i [[Albert Strzelecki|Alberta strzeleckiego]] (zm. 1370-1371). Niektórzy z historyków dopuszczali jednak ewentualność, że Bolesław był dwukrotnie żonaty, a pierwszą miała być Grzymisława, wymieniona w nekrologu opactwa św. Wincentego we Wrocławiu, może córka księcia bełskiego [[Wsiewołd III|Wsiewołoda III]].</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3942&oldid=prev 2015-06-03T10:28:19Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 12:28, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l124">Linia 124:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 124:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Linię Piastów oświęcimskich zapoczątkował [[Władysław I Oświęcimski|Władysław]], syn Mieszka cieszyńskiego, który przy podziale księstwa otrzymał Oświęcim, drugi z braci Kazimierz otrzymał Cieszyn. Władysław I oświęcimski, pozostawał w bliskich kontaktach z księciem, a następnie z królem polskim Władysławem Łokietkiem. W 1315 roku występował nawet, jako jego sojusznik przeciw Brandenburgii. Żoną księcia była [[Eufrozyna Mazowiecka|Eufrozyna]], córka Bolesława II płockiego z której pozostawił syna [[Jan I Scholastyk|Jana Scholastyka]], córkę [[Anna Oświęcimska (1308/25-po 1354)|Annę]], żonę możnowładcy węgierskiego Tomasza Szechenyego i nieznaną z imienia dominikankę raciborską. Po śmierci Władysława (zm. 1321/24), jego następca Jan Scholastyk nie cieszył się długo niezależnością, już bowiem 24 lutego 1327 w Bytomiu złożył hołd królowi Janowi Luksemburskiemu, otrzymując w lenno imiennie wymienione miasta: Oświęcim, [[Zator]], [[Kęty]], [[Żywiec]], [[Wadowice]] i <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Spytkowice<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>wraz z przynależnościami.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Linię Piastów oświęcimskich zapoczątkował [[Władysław I Oświęcimski|Władysław]], syn Mieszka cieszyńskiego, który przy podziale księstwa otrzymał Oświęcim, drugi z braci Kazimierz otrzymał Cieszyn. Władysław I oświęcimski, pozostawał w bliskich kontaktach z księciem, a następnie z królem polskim Władysławem Łokietkiem. W 1315 roku występował nawet, jako jego sojusznik przeciw Brandenburgii. Żoną księcia była [[Eufrozyna Mazowiecka|Eufrozyna]], córka Bolesława II płockiego z której pozostawił syna [[Jan I Scholastyk|Jana Scholastyka]], córkę [[Anna Oświęcimska (1308/25-po 1354)|Annę]], żonę możnowładcy węgierskiego Tomasza Szechenyego i nieznaną z imienia dominikankę raciborską. Po śmierci Władysława (zm. 1321/24), jego następca Jan Scholastyk nie cieszył się długo niezależnością, już bowiem 24 lutego 1327 w Bytomiu złożył hołd królowi Janowi Luksemburskiemu, otrzymując w lenno imiennie wymienione miasta: Oświęcim, [[Zator]], [[Kęty]], [[Żywiec]], [[Wadowice]] i Spytkowice wraz z przynależnościami.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Jana Scholastyka w 1372 roku, jego następca, [[Jan II Oświęcimski|Jana II]], tuż po objęciu rządów, w październiku tego roku, uzyskał od króla czeskiego Wacława IV zmianę warunków układu lennego. Dokument zawierał klauzulę, że w razie jego bezpotomnej śmierci księstwo przejdzie na Przemysława Noszaka, księcia cieszyńskiego, najbliższego krewnego. Panowanie Jana II trwało bardzo krótko, gdyż książę zmarł na początku 1376 roku. Z małżeństwa z [[Jadwiga Brzeska|Jadwigą]], córką [[Ludwik I Brzeski|Ludwika]], księcia legnicko-brzeskiego, pozostawił dwie córki: [[Anna Oświęcimska (1366/76-przed 1454)|Annę]] (żonę [[Puta II z Czastolowic|Puty z Častalowic]]) i [[Katarzyna Oświęcimska|Katarzynę]] oraz syna Jana III. Małoletniość tego ostatniego spowodowała, że początkowo rządy w księstwie oświęcimskim sprawował Przemysław I Noszak. Po dojściu do pełnoletniości (od ok. 1380 roku) Jan III prowadził w pełni samodzielną politykę, opierając ją na dobrych stosunkach z Królestwem Polskim. Jego żoną była siostra króla polskiego Władysława Jagiełły, Jadwiga, którą poślubił w 1394 roku. Małżeństwo było jednak bezdzietne i po śmierci Jana III w 1405 roku, zgodnie z wcześniejszymi układami, księstwo oświęcimskie przeszło na Przemysława I Noszaka (zm. 1410), który przekazał je synowi Przemysławowi II. Ten zapoczątkował drugą, młodszą linię książąt oświęcimskich, sam jednak panował bardzo krótko, gdyż 1 stycznia 1406 roku został zamordowany. Jak podawał [[Jan Długosz]], miało do tego dojść z podpuszczenia księcia raciborskiego Jana II Żelaznego, a zbrodni dokonał niejaki Marcin Czech, zwany Chrzanem, na trakcie z Gliwic do Cieszyna. Zabójcę wkrótce ujęto i zgładzono w Cieszynie, zadając mu tortury na tzw. spiżowym koniu.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Jana Scholastyka w 1372 roku, jego następca, [[Jan II Oświęcimski|Jana II]], tuż po objęciu rządów, w październiku tego roku, uzyskał od króla czeskiego Wacława IV zmianę warunków układu lennego. Dokument zawierał klauzulę, że w razie jego bezpotomnej śmierci księstwo przejdzie na Przemysława Noszaka, księcia cieszyńskiego, najbliższego krewnego. Panowanie Jana II trwało bardzo krótko, gdyż książę zmarł na początku 1376 roku. Z małżeństwa z [[Jadwiga Brzeska|Jadwigą]], córką [[Ludwik I Brzeski|Ludwika]], księcia legnicko-brzeskiego, pozostawił dwie córki: [[Anna Oświęcimska (1366/76-przed 1454)|Annę]] (żonę [[Puta II z Czastolowic|Puty z Častalowic]]) i [[Katarzyna Oświęcimska|Katarzynę]] oraz syna Jana III. Małoletniość tego ostatniego spowodowała, że początkowo rządy w księstwie oświęcimskim sprawował Przemysław I Noszak. Po dojściu do pełnoletniości (od ok. 1380 roku) Jan III prowadził w pełni samodzielną politykę, opierając ją na dobrych stosunkach z Królestwem Polskim. Jego żoną była siostra króla polskiego Władysława Jagiełły, Jadwiga, którą poślubił w 1394 roku. Małżeństwo było jednak bezdzietne i po śmierci Jana III w 1405 roku, zgodnie z wcześniejszymi układami, księstwo oświęcimskie przeszło na Przemysława I Noszaka (zm. 1410), który przekazał je synowi Przemysławowi II. Ten zapoczątkował drugą, młodszą linię książąt oświęcimskich, sam jednak panował bardzo krótko, gdyż 1 stycznia 1406 roku został zamordowany. Jak podawał [[Jan Długosz]], miało do tego dojść z podpuszczenia księcia raciborskiego Jana II Żelaznego, a zbrodni dokonał niejaki Marcin Czech, zwany Chrzanem, na trakcie z Gliwic do Cieszyna. Zabójcę wkrótce ujęto i zgładzono w Cieszynie, zadając mu tortury na tzw. spiżowym koniu.</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3934&oldid=prev 2015-06-03T10:04:42Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 12:04, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">Linia 29:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 29:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>W kilka miesięcy po śmierci Bolesława I (14 V 1313), na przełomie 1313 i 1314 roku doszło do podziału księstwa opolskiego między jego synów. Bolesław starszy, zwany Pierworodnym otrzymał Niemodlin, Głogówek oraz Wieluń, Bolesław II (używający też zdrobniałej formy imienia Bolko) przejął Opole i Olesno, natomiast najmłodszemu Albertowi przypadły Strzelce i Lubliniec. Nie wiadomo, czy bracia dokonali podziału w wyniku uzgodnień, czy w wyniku losowania, ale skutkowało to powstaniem kolejnych trzech niewielkich księstw: niemodlińskiego, strzeleckiego i opolskiego. Księstwa te po złożeniu hołdów przez wspomnianych książąt w 1327 roku stały się lennami Królestwa Czeskiego.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>W kilka miesięcy po śmierci Bolesława I (14 V 1313), na przełomie 1313 i 1314 roku doszło do podziału księstwa opolskiego między jego synów. Bolesław starszy, zwany Pierworodnym otrzymał Niemodlin, Głogówek oraz Wieluń, Bolesław II (używający też zdrobniałej formy imienia Bolko) przejął Opole i Olesno, natomiast najmłodszemu Albertowi przypadły Strzelce i Lubliniec. Nie wiadomo, czy bracia dokonali podziału w wyniku uzgodnień, czy w wyniku losowania, ale skutkowało to powstaniem kolejnych trzech niewielkich księstw: niemodlińskiego, strzeleckiego i opolskiego. Księstwa te po złożeniu hołdów przez wspomnianych książąt w 1327 roku stały się lennami Królestwa Czeskiego.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław Pierworodny był przez wiele lat blisko związany z dworem luksemburskim. Dzięki temu udało mu się powiększyć księstwo niemodlińskie o <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Prudnik<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>z okręgiem, który do tej pory był przynależny do Królestwa Czeskiego, a dokładnie do ziemi opawskiej. W 1337 roku król [[Jan Luksemburski|Jan Luksemburski]] sprzedał mu to terytorium za 2000 grzywien groszy praskich. Już jednak wcześniej, najpewniej w 1322 roku, książę stracił ziemię wieluńską na rzecz króla polskiego Władysława Łokietka. Książę żonaty był z [[Eufemia Wrocławska|Eufemią]], córką [[Henryk VI Dobry|Henryka VI wrocławskiego]], z która miał pięć córek: Annę, Jadwigę i Elżbietę, klaryski wrocławskie, Małgorzatę żonę Ulryka, landgrafa von Leuchtenberg i Jutę, trzecią żonę [[Mikołaj II Opawski|Mikołaja II opawsko-raciborskiego]] oraz trzech synów: [[Bolesław II Niemodliński|Bolesława]],[[Wacław Niemodliński| Wacława]] i [[Henryk I Niemodliński|Henryka]]. Najstarszy Bolesław, wzorem ojca, związał się z dworem praskim Karola IV, został nawet cesarskim sędzią nadwornym (1355), ale rozwijającą się karierę przerwała przedwczesna śmierć w 1367/1368 roku. O ile nam wiadomo wbrew poglądom starszej literatury przydającej mu za żonę córkę [[Karol I Robert|Karola Roberta]], króla węgierskiego zrodzoną z [[Maria Bytomska|Marii bytomskiej]] – nie był żonaty. W niedługi czas później, w czerwcu 1369 roku, zmarł kolejny z braci, Wacław. Nie pozostawił potomstwa, mimo, że ożeniony był z [[Eufemia Bytomska|Eufemią]], córką [[Bolesław Bytomski|Bolesława bytomskiego]]. Również bezdzietnie zmarł w 1382 roku (14 IX) trzeci z braci, Henryk, żonaty z Katarzyną, córką margrabiego morawskiego Jana Henryka. Henrykowi niemodlińskiemu miasto Głogówek zawdzięczało nadanie prawa magdeburskiego (1373), oraz fundację kolegiaty św. Bartłomieja.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Bolesław Pierworodny był przez wiele lat blisko związany z dworem luksemburskim. Dzięki temu udało mu się powiększyć księstwo niemodlińskie o Prudnik z okręgiem, który do tej pory był przynależny do Królestwa Czeskiego, a dokładnie do ziemi opawskiej. W 1337 roku król [[Jan Luksemburski|Jan Luksemburski]] sprzedał mu to terytorium za 2000 grzywien groszy praskich. Już jednak wcześniej, najpewniej w 1322 roku, książę stracił ziemię wieluńską na rzecz króla polskiego Władysława Łokietka. Książę żonaty był z [[Eufemia Wrocławska|Eufemią]], córką [[Henryk VI Dobry|Henryka VI wrocławskiego]], z która miał pięć córek: Annę, Jadwigę i Elżbietę, klaryski wrocławskie, Małgorzatę żonę Ulryka, landgrafa von Leuchtenberg i Jutę, trzecią żonę [[Mikołaj II Opawski|Mikołaja II opawsko-raciborskiego]] oraz trzech synów: [[Bolesław II Niemodliński|Bolesława]],[[Wacław Niemodliński| Wacława]] i [[Henryk I Niemodliński|Henryka]]. Najstarszy Bolesław, wzorem ojca, związał się z dworem praskim Karola IV, został nawet cesarskim sędzią nadwornym (1355), ale rozwijającą się karierę przerwała przedwczesna śmierć w 1367/1368 roku. O ile nam wiadomo wbrew poglądom starszej literatury przydającej mu za żonę córkę [[Karol I Robert|Karola Roberta]], króla węgierskiego zrodzoną z [[Maria Bytomska|Marii bytomskiej]] – nie był żonaty. W niedługi czas później, w czerwcu 1369 roku, zmarł kolejny z braci, Wacław. Nie pozostawił potomstwa, mimo, że ożeniony był z [[Eufemia Bytomska|Eufemią]], córką [[Bolesław Bytomski|Bolesława bytomskiego]]. Również bezdzietnie zmarł w 1382 roku (14 IX) trzeci z braci, Henryk, żonaty z Katarzyną, córką margrabiego morawskiego Jana Henryka. Henrykowi niemodlińskiemu miasto Głogówek zawdzięczało nadanie prawa magdeburskiego (1373), oraz fundację kolegiaty św. Bartłomieja.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Albert strzelecki też nie zapisał się niczym szczególnym, jeśli chodzi o wydarzenia politycznie. Utrzymywał natomiast dobre stosunki nie tylko z dworem czeskim, ale także z węgierskim. O tym drugim świadczy m.in. małżeństwo jedynej jego córki Elżbiety (zm. 1360/1361) z [[Władysław Biały|Władysławem Białym]], księciem gniewkowskim (zm. 1388), wujem [[Elżbieta Bośniaczka|Elżbiety bośniackiej]], żony króla węgierskiego [[Ludwik Węgierski|Ludwika]]. Albertowi przypisuje się też nadanie prawa miejskiego Strzelcom i dokończenie ojcowskiej fundacji klasztoru cysterskiego w Jemielnica. Ożeniony był z Agnieszką, córką Burcharda I, burgrabiego Magdeburga.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Albert strzelecki też nie zapisał się niczym szczególnym, jeśli chodzi o wydarzenia politycznie. Utrzymywał natomiast dobre stosunki nie tylko z dworem czeskim, ale także z węgierskim. O tym drugim świadczy m.in. małżeństwo jedynej jego córki Elżbiety (zm. 1360/1361) z [[Władysław Biały|Władysławem Białym]], księciem gniewkowskim (zm. 1388), wujem [[Elżbieta Bośniaczka|Elżbiety bośniackiej]], żony króla węgierskiego [[Ludwik Węgierski|Ludwika]]. Albertowi przypisuje się też nadanie prawa miejskiego Strzelcom i dokończenie ojcowskiej fundacji klasztoru cysterskiego w Jemielnica. Ożeniony był z Agnieszką, córką Burcharda I, burgrabiego Magdeburga.</div></td></tr> </table>

Garbaczm https://ibrbs.pl/index.php?title=Piastowie_%C5%9Bl%C4%85scy&diff=3922&oldid=prev 2015-06-03T09:35:44Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="pl"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">← poprzednia wersja</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">Wersja z 11:35, 3 cze 2015</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l63">Linia 63:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">Linia 63:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Mikołaj I żonaty był z Magdaleną, córką [[Ludwik II Brzeski|Ludwika II brzeskiego]], z którą miał pięciu synów: Ludwika (zm. 1475-76), [[Jan II Dobry||Jan Dobrego]] (zm. 1532), [[Mikołaj II Niemodliński|Mikołaja II]] (zm. 1497), Bolesława i Bernarda (zm. przed 1477) oraz córki: [Machna Opolska|Małgorzatę]], żonę [[Przemysław Toszecki|Przemysława toszeckiego]], Elżbietę, klaryskę wrocławską, [[Magdalena Opolska|Magdalenę]], żonę [[Jan V Raciborski|Jana V raciborskiego]] i Katarzynę, klaryskę wrocławską.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Mikołaj I żonaty był z Magdaleną, córką [[Ludwik II Brzeski|Ludwika II brzeskiego]], z którą miał pięciu synów: Ludwika (zm. 1475-76), [[Jan II Dobry||Jan Dobrego]] (zm. 1532), [[Mikołaj II Niemodliński|Mikołaja II]] (zm. 1497), Bolesława i Bernarda (zm. przed 1477) oraz córki: [Machna Opolska|Małgorzatę]], żonę [[Przemysław Toszecki|Przemysława toszeckiego]], Elżbietę, klaryskę wrocławską, [[Magdalena Opolska|Magdalenę]], żonę [[Jan V Raciborski|Jana V raciborskiego]] i Katarzynę, klaryskę wrocławską.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Mikołaja I (3 VII 1476) księstwo opolskie przeszło na jego dwóch synów Mikołaja II i Jana II Dobrego, którzy rządzili wspólnie. W 1478 roku w układzie małżeńskim ich siostry Magdaleny z Janem V raciborskim zapewnili sobie perspektywy przejęcia tegoż księstwa w razie bezpotomnej śmierci ich szwagra. Dwa lata później (1480) utracili zastawiony Brzeg wskutek wykupienia go przez książąt brzeskich, ale udało im się utrzymać zastaw kluczborsko-byczyński. Swoje władztwo poszerzyli natomiast o Gliwice w 1492 roku (kupione od Wylema z Pern&amp;scaron;tejna), o [[Toszek]] w 1496 roku i Bytom w 1498 roku. Po bezpotomnej śmierci Mikołaja II (został ścięty w Nysie w 1497 roku, po tym, jak na zjeździe książąt zranił sztyletem księcia cieszyńskiego[[Kazimierz II Cieszyński| Kazimierza II]] i próbował zaatakować biskupa wrocławskiego [[Jan IV Roth|Jana Rotha]]), Jan Dobry nabył jeszcze <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>Koźle<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>(1509) i przejął Bohumin z 8 wsiami (1509), a po [[Karol I Podiebradowicz|Karolu ziębickim]] odziedziczył Ziębice. W 1511 roku uzyskał od króla [[Władysław II Jagiellończyk|Władysława Jagiellończyka]] prawo dysponowania swoim księstwem na wypadek bezpotomnej śmierci, wtedy też zwarł układ o przeżycie z [[Walentyn Raciborski|Walentynem]], księciem raciborskim. Rok później (1512) do układu przystąpił jeszcze [[Jerzy Hohenzollern]], książę karniowski, a król czeski potwierdził to w 1517 i 1519 roku. Po bezpotomnej śmierci Walentyna (13 XI 1521), Jan Dobry przejął jego księstwo raciborskie, przywracając tym samym do życia księstwo opolsko-raciborskie.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Po śmierci Mikołaja I (3 VII 1476) księstwo opolskie przeszło na jego dwóch synów Mikołaja II i Jana II Dobrego, którzy rządzili wspólnie. W 1478 roku w układzie małżeńskim ich siostry Magdaleny z Janem V raciborskim zapewnili sobie perspektywy przejęcia tegoż księstwa w razie bezpotomnej śmierci ich szwagra. Dwa lata później (1480) utracili zastawiony Brzeg wskutek wykupienia go przez książąt brzeskich, ale udało im się utrzymać zastaw kluczborsko-byczyński. Swoje władztwo poszerzyli natomiast o Gliwice w 1492 roku (kupione od Wylema z Pern&amp;scaron;tejna), o [[Toszek]] w 1496 roku i Bytom w 1498 roku. Po bezpotomnej śmierci Mikołaja II (został ścięty w Nysie w 1497 roku, po tym, jak na zjeździe książąt zranił sztyletem księcia cieszyńskiego[[Kazimierz II Cieszyński| Kazimierza II]] i próbował zaatakować biskupa wrocławskiego [[Jan IV Roth|Jana Rotha]]), Jan Dobry nabył jeszcze Koźle (1509) i przejął Bohumin z 8 wsiami (1509), a po [[Karol I Podiebradowicz|Karolu ziębickim]] odziedziczył Ziębice. W 1511 roku uzyskał od króla [[Władysław II Jagiellończyk|Władysława Jagiellończyka]] prawo dysponowania swoim księstwem na wypadek bezpotomnej śmierci, wtedy też zwarł układ o przeżycie z [[Walentyn Raciborski|Walentynem]], księciem raciborskim. Rok później (1512) do układu przystąpił jeszcze [[Jerzy Hohenzollern]], książę karniowski, a król czeski potwierdził to w 1517 i 1519 roku. Po bezpotomnej śmierci Walentyna (13 XI 1521), Jan Dobry przejął jego księstwo raciborskie, przywracając tym samym do życia księstwo opolsko-raciborskie.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Jan II Dobry popierał rozwój miast i górnictwa; w 1524 roku wydał [[Ordunek Górny]] (72 artykuły prawa górniczego), a w 1531 roku tzw. [[Przywilej Hanuszowy]], tj. wielki przywilej ziemski dla księstwa, który normował stosunki między stanami. W zakresie sądownictwa odbierał miastom prawo karania szlachty za zbrodnie popełnione w mieście i oddawał takie sprawy sądom złożonym z 6 ławników wybranych spośród szlachty i 2 z mieszczan. Przywilej gwarantował, że księstwa, opolskie i raciborskie, są częścią Korony Czeskiej i nie mogą być rozdzielone. W razie zagrożenia ich przez wroga, każdy mieszkaniec zobowiązany jest do obrony granic pod karą utraty dóbr i przywilejów. Oba księstwa miały posługiwać się wspólnym herbem, złotym orłem z koroną na niebieskim polu. Po śmierci księcia najwyższą władzą w księstwie miał być sejmik, a króla reprezentować miał starosta krajowy mianowany przez niego spośród miejscowej szlachty. Najwyższą instancją sądową dla szlachty miał być natomiast sąd ziemski, a językiem urzędowym język czeski, w którym został spisany przywilej.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Jan II Dobry popierał rozwój miast i górnictwa; w 1524 roku wydał [[Ordunek Górny]] (72 artykuły prawa górniczego), a w 1531 roku tzw. [[Przywilej Hanuszowy]], tj. wielki przywilej ziemski dla księstwa, który normował stosunki między stanami. W zakresie sądownictwa odbierał miastom prawo karania szlachty za zbrodnie popełnione w mieście i oddawał takie sprawy sądom złożonym z 6 ławników wybranych spośród szlachty i 2 z mieszczan. Przywilej gwarantował, że księstwa, opolskie i raciborskie, są częścią Korony Czeskiej i nie mogą być rozdzielone. W razie zagrożenia ich przez wroga, każdy mieszkaniec zobowiązany jest do obrony granic pod karą utraty dóbr i przywilejów. Oba księstwa miały posługiwać się wspólnym herbem, złotym orłem z koroną na niebieskim polu. Po śmierci księcia najwyższą władzą w księstwie miał być sejmik, a króla reprezentować miał starosta krajowy mianowany przez niego spośród miejscowej szlachty. Najwyższą instancją sądową dla szlachty miał być natomiast sąd ziemski, a językiem urzędowym język czeski, w którym został spisany przywilej.</div></td></tr> </table>

Garbaczm