Kultura artystyczna na Górnym Śląsku - Historia wersji

Praktykant o 06:28, 26 maj 2020

2020-05-26T06:28:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:28, 26 maj 2020
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Kultura i sztuka]]		[[Kategoria:Kultura i sztuka]]
	[[Kategoria:~~socjologia~~]]		[[Kategoria:Nauki społeczne]]
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]		[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]

Praktykant o 09:01, 30 wrz 2019

2019-09-30T09:01:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:01, 30 wrz 2019
Linia 1:		Linia 1:
			[[Kategoria:Kultura i sztuka]]
	[[Kategoria:socjologia]]		[[Kategoria:socjologia]]
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]

Praktykant: /* Teatr */

2017-08-04T05:54:33Z

Teatr

← poprzednia wersja		Wersja z 07:54, 4 sie 2017
Linia 65:		Linia 65:

	==Teatr==		==Teatr==
			[[Plik:teatr slaslki.jpg\|400px\|thumb\|right\|Fotografia Teatru Śląskiego wykonana w 1930 r. (autor: H. Poddębski)]]
	Prężnie działa i wciąż się rozwija środowisko teatralne. Naczelną instytucją jest tu [[Teatr Śląski]], będący największą sceną dramatyczną w regionie. Od początku siedzibą Teatru Śląskiego jest oddany w 1907 roku, usytułowany przy rynku budynek utrzymany w stylu neoklasycystycznym. Od roku 1936 teatr nosi imię Stanisława Wyspiańskiego. Ze sceną katowickiego teatru związani byli tak znakomici aktorzy jak np.: Tadeusz Łomnicki, Gustaw Holoubek (w latach 1954–56 pełniący funkcję dyrektora artystycznego), Ignacy Gogolewski (będący dyrektorem w latach 1971–1974), tutaj debiutowała Ewa Dałkowska, a także Krzysztof Kolberger czy Marek Kondrat. Tu swoje spektakle realizowali reżyserzy tacy jak m.in. Jerzy Jarocki, Józef Szajna, Jerzy Kreczmar, Kazimierz Kutz, Maciej Wojtyszko czy Krzysztof Babicki. Deklarowaną misją Teatru Śląskiego jest m.in. pełnienie roli sceny narodowej na Śląsku. Warto zwrócić uwagę na przeprowadzone w ostatnich latach realizacje takich przedstawień jak np. oparta na prozie Kazimierza Kutza: „Piąta strona świata” (reż. Robert Talarczyk), na powieści Szczepana Twardocha – „Morfina” (reż. Ewelina Marciniak) czy „Ożenek” Gogolewskiego (reż. Nikołaj Kolada).		Prężnie działa i wciąż się rozwija środowisko teatralne. Naczelną instytucją jest tu [[Teatr Śląski]], będący największą sceną dramatyczną w regionie. Od początku siedzibą Teatru Śląskiego jest oddany w 1907 roku, usytułowany przy rynku budynek utrzymany w stylu neoklasycystycznym. Od roku 1936 teatr nosi imię Stanisława Wyspiańskiego. Ze sceną katowickiego teatru związani byli tak znakomici aktorzy jak np.: Tadeusz Łomnicki, Gustaw Holoubek (w latach 1954–56 pełniący funkcję dyrektora artystycznego), Ignacy Gogolewski (będący dyrektorem w latach 1971–1974), tutaj debiutowała Ewa Dałkowska, a także Krzysztof Kolberger czy Marek Kondrat. Tu swoje spektakle realizowali reżyserzy tacy jak m.in. Jerzy Jarocki, Józef Szajna, Jerzy Kreczmar, Kazimierz Kutz, Maciej Wojtyszko czy Krzysztof Babicki. Deklarowaną misją Teatru Śląskiego jest m.in. pełnienie roli sceny narodowej na Śląsku. Warto zwrócić uwagę na przeprowadzone w ostatnich latach realizacje takich przedstawień jak np. oparta na prozie Kazimierza Kutza: „Piąta strona świata” (reż. Robert Talarczyk), na powieści Szczepana Twardocha – „Morfina” (reż. Ewelina Marciniak) czy „Ożenek” Gogolewskiego (reż. Nikołaj Kolada).

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-04T05:51:44Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 07:51, 4 sie 2017
Linia 229:		Linia 229:

	[http://katowice.wyborcza.pl/nospr/ E. Niewiadomska, Końca świata nie będzie]		[http://katowice.wyborcza.pl/nospr/ E. Niewiadomska, Końca świata nie będzie]

			[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/106637/edition/100368 Kultura w województwie śląskim, Urząd Statystyczny w Katowicach, Katowice 2012]

	[http://magazynszum.pl/rozmowy/sztuka-na-gornym-slasku-jak-to-nie-dziala-zapis-spotkania-w-csw-kronika-w-bytomiu Sztuka na Górnym Śląsku – jak to (nie) działa?]		[http://magazynszum.pl/rozmowy/sztuka-na-gornym-slasku-jak-to-nie-dziala-zapis-spotkania-w-csw-kronika-w-bytomiu Sztuka na Górnym Śląsku – jak to (nie) działa?]

Praktykant o 05:48, 4 sie 2017

2017-08-04T05:48:17Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:48, 4 sie 2017
Linia 1:		Linia 1:
	Autor: [[Paweł Ćwikła]]		[[Kategoria:socjologia]]
			[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
			[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]
			Autor:[[Paweł Ćwikła]]

			::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO
			:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	Wielość dziedzin życia składających się na szeroki zakres rozumienia kultury skłania badaczy społeczeństwa do wyodrębniania poszczególnych jej typów. Pośród nich wskazać można m.in. kulturę polityczną, prawną, medyczną, rolną, gospodarczą, akademicką, a także artystyczną<ref>Zob. M. Golka, Socjologia kultury, wyd. Scholar, Warszawa 2007, s. 37.</ref>. Każda z powyższych kategorii obejmuje szereg innych, zawierających się w niej obszarów, każdą też można przedstawić jako element większej całości. Różnorodność zjawisk zachodzących na polu kultury, jak również zróżnicowanie dyscyplin, które je analizują, sprawia, że trudno zaproponować jakąś wspólną definicję kultury, która mogłaby zostać uznana za wyczerpującą. Jednak w przypadku wspomnianych węższych kategorii, próby ich pojęciowego doprecyzowania nie przedstawiają się lepiej. Podobnie rzecz się ma z kulturą artystyczną.		Wielość dziedzin życia składających się na szeroki zakres rozumienia kultury skłania badaczy społeczeństwa do wyodrębniania poszczególnych jej typów. Pośród nich wskazać można m.in. kulturę polityczną, prawną, medyczną, rolną, gospodarczą, akademicką, a także artystyczną<ref>Zob. M. Golka, Socjologia kultury, wyd. Scholar, Warszawa 2007, s. 37.</ref>. Każda z powyższych kategorii obejmuje szereg innych, zawierających się w niej obszarów, każdą też można przedstawić jako element większej całości. Różnorodność zjawisk zachodzących na polu kultury, jak również zróżnicowanie dyscyplin, które je analizują, sprawia, że trudno zaproponować jakąś wspólną definicję kultury, która mogłaby zostać uznana za wyczerpującą. Jednak w przypadku wspomnianych węższych kategorii, próby ich pojęciowego doprecyzowania nie przedstawiają się lepiej. Podobnie rzecz się ma z kulturą artystyczną.

Praktykant o 10:53, 3 sie 2017

2017-08-03T10:53:37Z

Podgląd zmian

Praktykant: /* Czasopisma kulturalne */

2017-03-07T07:13:02Z

Czasopisma kulturalne

← poprzednia wersja		Wersja z 09:13, 7 mar 2017
Linia 167:		Linia 167:

	==Czasopisma kulturalne==		==Czasopisma kulturalne==
	[[Plik:OpcjeKwartalnik.jpg\|400px\|thumb\|right\|~~setny~~ numer Kwartalnika Kulturalnego Opcje]]		[[Plik:OpcjeKwartalnik.jpg\|400px\|thumb\|right\|Setny numer Kwartalnika Kulturalnego Opcje]]
	Integralną część rzeczywistości kulturalnej stanowią czasopisma poświęcone tematyce artystycznej i społecznej. Górnośląskie Towarzystwo Literackie w Katowicach i [[Biblioteka Śląska]] są wydawcami ukazującego się od 1995 roku miesięcznika „Śląsk”, który oprócz prezentowania gospodarczych i społecznych aspektów życia regionu, wiele miejsca poświęca kulturze artystycznej. Od początku istnienia pisma wieloletnim jego redaktorem naczelnym (do 2012 roku) był Tadeusz Kijonka, założyciel i prezes Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego. Ostatnio (2016) miesięcznik został wyróżniony w konkursie Marka Śląskie w kategorii mediów. Można powiedzieć, że w pewnym sensie odpowiednikiem miesięcznika „Śląsk” w Zagłębiu jest wydawany w Sosnowcu dwumiesięcznik „Nowe Zagłębie”.		Integralną część rzeczywistości kulturalnej stanowią czasopisma poświęcone tematyce artystycznej i społecznej. Górnośląskie Towarzystwo Literackie w Katowicach i [[Biblioteka Śląska]] są wydawcami ukazującego się od 1995 roku miesięcznika „Śląsk”, który oprócz prezentowania gospodarczych i społecznych aspektów życia regionu, wiele miejsca poświęca kulturze artystycznej. Od początku istnienia pisma wieloletnim jego redaktorem naczelnym (do 2012 roku) był Tadeusz Kijonka, założyciel i prezes Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego. Ostatnio (2016) miesięcznik został wyróżniony w konkursie Marka Śląskie w kategorii mediów. Można powiedzieć, że w pewnym sensie odpowiednikiem miesięcznika „Śląsk” w Zagłębiu jest wydawany w Sosnowcu dwumiesięcznik „Nowe Zagłębie”.

Praktykant: /* Bibliografia */

2017-03-07T07:12:34Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 09:12, 7 mar 2017
Linia 198:		Linia 198:
	#Memmi A., Problemy socjologii literatury, w: Współczesna teoria badań literackich za granicą, red. H. Markiewicz, Kraków 1976.		#Memmi A., Problemy socjologii literatury, w: Współczesna teoria badań literackich za granicą, red. H. Markiewicz, Kraków 1976.
	#Ortega y Gasset J., Sztuka w czasie teraźniejszym i przeszłym, w tegoż: Dehumanizacja sztuki, tłum. P. Niklewicz, Warszawa 1980.		#Ortega y Gasset J., Sztuka w czasie teraźniejszym i przeszłym, w tegoż: Dehumanizacja sztuki, tłum. P. Niklewicz, Warszawa 1980.
	#Ossowski S., Wybór pism estetycznych, Kraków 2004#Wnuk-Lipiński E., Rozumienie kultury. Szkice socjologiczne, Warszawa 1979.		#Ossowski S., Wybór pism estetycznych, Kraków 2004
			#Wnuk-Lipiński E., Rozumienie kultury. Szkice socjologiczne, Warszawa 1979.
	#Pół wieku Opery Śląskiej: księga jubileuszowa teatru z lat 1945-2000, red. T. Kijonka, Bytom 2000.		#Pół wieku Opery Śląskiej: księga jubileuszowa teatru z lat 1945-2000, red. T. Kijonka, Bytom 2000.
	#Sułkowski B., Sztuka, Encyklopedia socjologii, t. 4, Warszawa 2002.		#Sułkowski B., Sztuka, Encyklopedia socjologii, t. 4, Warszawa 2002.

Praktykant: /* Czasopisma kulturalne */

2017-03-03T12:50:47Z

Czasopisma kulturalne

← poprzednia wersja		Wersja z 14:50, 3 mar 2017
Linia 174:		Linia 174:
	Kwartalnikiem mającym nieco dłuższą historię jest powstały w 1988 roku z inicjatywy grupy studentów Uniwersytetu Śląskiego „FA-art”. Wkrótce też obrał jednoznacznie literacki profil. „FA-art” uchodzi za pismo o „najwyrazistszym obliczu programowym”<ref>Zob.: internetowa strona kwartalnika: fa-art.pl (dostęp: 17.09.2016).</ref>, plasujące się w ścisłej czołówce polskich periodyków literackich powstałych po transformacji ustrojowej. Skupia się na prozie i poezji przede wszystkim autorów młodego pokolenia. Opisując i krytycznie analizując zjawiska literackie o zasięgu ogólnopolskim, redakcja „FA-artu” zaprzeczyła „stereotypom na temat Górnego Śląska, uważanego przez wiele lat za region o znikomym znaczeniu dla polskiego życia literackiego”<ref>Tamże.</ref>.		Kwartalnikiem mającym nieco dłuższą historię jest powstały w 1988 roku z inicjatywy grupy studentów Uniwersytetu Śląskiego „FA-art”. Wkrótce też obrał jednoznacznie literacki profil. „FA-art” uchodzi za pismo o „najwyrazistszym obliczu programowym”<ref>Zob.: internetowa strona kwartalnika: fa-art.pl (dostęp: 17.09.2016).</ref>, plasujące się w ścisłej czołówce polskich periodyków literackich powstałych po transformacji ustrojowej. Skupia się na prozie i poezji przede wszystkim autorów młodego pokolenia. Opisując i krytycznie analizując zjawiska literackie o zasięgu ogólnopolskim, redakcja „FA-artu” zaprzeczyła „stereotypom na temat Górnego Śląska, uważanego przez wiele lat za region o znikomym znaczeniu dla polskiego życia literackiego”<ref>Tamże.</ref>.

	Warto zwrócić również uwagę na dynamiczny rynek czasopism ukazujących się w ~~In-ternecie~~. Jako przykład tego typu inicjatywy można podać katowicki nieregularnik sieciowy pt. „Reflektor – rozświetlamy kulturę”. Jak czytamy w anonsie opublikowanym przez redakcję, „Reflektor” jest „miejscem, w którym teksty publikują pasjonaci filmu, literatury, sztuki, muzyki, teatru i tańca”<ref>Zob.: internetowa strona czasopisma: rozswietlamykulture.pl (dostęp: 01.09.2016).</ref>. Jak podkreślają jego twórcy, nie aspirują do miana profesjonalnych znawców kultury, jednak łączy ich potrzeba dzielenia się własnymi poglądami na poszczególne jej przejawy. Szczególnie bliski jest im świat sztuki regionu i lokalne inicjatywy kulturalne.		Warto zwrócić również uwagę na dynamiczny rynek czasopism ukazujących się w Internecie. Jako przykład tego typu inicjatywy można podać katowicki nieregularnik sieciowy pt. „Reflektor – rozświetlamy kulturę”. Jak czytamy w anonsie opublikowanym przez redakcję, „Reflektor” jest „miejscem, w którym teksty publikują pasjonaci filmu, literatury, sztuki, muzyki, teatru i tańca”<ref>Zob.: internetowa strona czasopisma: rozswietlamykulture.pl (dostęp: 01.09.2016).</ref>. Jak podkreślają jego twórcy, nie aspirują do miana profesjonalnych znawców kultury, jednak łączy ich potrzeba dzielenia się własnymi poglądami na poszczególne jej przejawy. Szczególnie bliski jest im świat sztuki regionu i lokalne inicjatywy kulturalne.

	==Nagrody==		==Nagrody==

Praktykant: /* Bibliografia */

2017-03-03T12:49:40Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 14:49, 3 mar 2017
Linia 184:		Linia 184:
	==Bibliografia==		==Bibliografia==
	#Ajschylos, Prōmytojs przibity, tłum. Z. Kadłubek, Kotórz Mały 2013.		#Ajschylos, Prōmytojs przibity, tłum. Z. Kadłubek, Kotórz Mały 2013.
	#Ćwikła P., Boksowanie świata – Wizje ładu społecznego na podstawie twórczości Janusza A.Zajdla, ~~Kato-wice~~ 2006.		#Ćwikła P., Boksowanie świata – Wizje ładu społecznego na podstawie twórczości Janusza A.Zajdla, Katowice 2006.
	#Ćwikła P., Socjologia w literaturze. Casus ‘Wojny końca świata’ Mario Vargasa Llosy, „Studia Socjologiczne” 2012, nr 2.		#Ćwikła P., Socjologia w literaturze. Casus ‘Wojny końca świata’ Mario Vargasa Llosy, „Studia Socjologiczne” 2012, nr 2.
	#„Fabryka Silesia” 2012, nr 1.		#„Fabryka Silesia” 2012, nr 1.