Industrializacja Górnego Śląska do 1922 roku - Historia wersji

Praktykant o 09:11, 15 sty 2019

2019-01-15T09:11:36Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:11, 15 sty 2019
Linia 3:		Linia 3:
	[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]		[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]
	(ang. Industrialisation of Upper Silesia before 1922,niem. Industrialisierung in Oberschlesien bis 1922)		(ang. Industrialisation of Upper Silesia before 1922,niem. Industrialisierung in Oberschlesien bis 1922)

	Autor: [[Adam Frużyński]]		Autor: [[Adam Frużyński]]

Praktykant o 09:11, 15 sty 2019

2019-01-15T09:11:21Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:11, 15 sty 2019
Linia 2:		Linia 2:
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]		[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]
			(ang. Industrialisation of Upper Silesia before 1922,niem. Industrialisierung in Oberschlesien bis 1922)
	Autor: [[Adam Frużyński]]		Autor: [[Adam Frużyński]]

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-04T06:27:53Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 08:27, 4 sie 2017
Linia 123:		Linia 123:

	[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/29615/edition/26594 Rewolucja przemysłowa na Górnym Śląsku. Reden-Baildon-Godula, red. J. Mańka, Z. Nowak, Katowice 2011]		[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/29615/edition/26594 Rewolucja przemysłowa na Górnym Śląsku. Reden-Baildon-Godula, red. J. Mańka, Z. Nowak, Katowice 2011]


	[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/65240/edition/63211 Swadźba U., Śląski etos pracy: studium socjologiczne, Katowice 2007]		[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/65240/edition/63211 Swadźba U., Śląski etos pracy: studium socjologiczne, Katowice 2007]

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-08-04T06:27:40Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 08:27, 4 sie 2017
Linia 119:		Linia 119:

	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	~~[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/65240/edition/63211 Swadźba U., Śląski etos pracy: studium socjologiczne, Katowice 2007]~~

	[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/161048/edition/151340 Olszewicz W., Z dziejów hutnictwa żelaznego na Śląsku, Katowice 1935]		[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/161048/edition/151340 Olszewicz W., Z dziejów hutnictwa żelaznego na Śląsku, Katowice 1935]

	[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/29615/edition/26594 Rewolucja przemysłowa na Górnym Śląsku. Reden-Baildon-Godula, red. J. Mańka, Z. Nowak, Katowice 2011]		[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/29615/edition/26594 Rewolucja przemysłowa na Górnym Śląsku. Reden-Baildon-Godula, red. J. Mańka, Z. Nowak, Katowice 2011]


			[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/65240/edition/63211 Swadźba U., Śląski etos pracy: studium socjologiczne, Katowice 2007]

Praktykant o 06:26, 4 sie 2017

2017-08-04T06:26:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:26, 4 sie 2017
Linia 117:		Linia 117:

	<references/>		<references/>

			==Źródła on-line==

			[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/65240/edition/63211 Swadźba U., Śląski etos pracy: studium socjologiczne, Katowice 2007]

			[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/161048/edition/151340 Olszewicz W., Z dziejów hutnictwa żelaznego na Śląsku, Katowice 1935]

			[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/29615/edition/26594 Rewolucja przemysłowa na Górnym Śląsku. Reden-Baildon-Godula, red. J. Mańka, Z. Nowak, Katowice 2011]

Praktykant: /* Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku */

2017-05-11T11:53:36Z

Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku

← poprzednia wersja		Wersja z 13:53, 11 maj 2017
Linia 10:		Linia 10:

	==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==		==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==
			[[Plik:XIX-wieczna litografia przedstawiająca Hutę Kluczborską założoną w 1755 roku.png\|400px\|thumb\|right\|XIX-wieczna litografia przedstawiająca Hutę Kluczborską założoną w 1755 roku]]
	Industrializacja [[Górny Śląsk\|Górnego Śląska]] jest wynikiem długotrwałego procesu historycznego, mającego swój początek w drugiej połowie XVIII wieku i trwającego do dnia dzisiejszego. W ciągu jednego stulecia porośnięty gęstymi lasami region stał się jednym z największych europejskich ośrodków przemysłowych, dzięki zastosowaniu osiągnięć XVIII-wiecznej rewolucji przemysłowej (maszyna parowa, koks, węgiel kamienny, piec pudlingowy, walcarki). Przemiana ta stała się możliwa przede wszystkim dzięki uruchomieniu indywidualnej pomysłowości, inicjatywy i przedsiębiorczości. Na Górnym Śląsku pojawiło się w tym czasie wiele wybitnych osobowości, które dzięki posiadanej wiedzy, umiejętnościom organizacyjnym, nowatorskiemu podejściu do napotkanych problemów i zdobytemu autorytetowi, zmieniły bieg dziejów. Przemiany gospodarcze, techniczne i społeczne zostały zainicjowane bezpośrednio przez państwo pruskie. Było to też dziełem wielu wybitnych specjalistów i organizatorów, piastujących stanowiska w administracji rządowej, będącej inicjatorem przemian ekonomicznych w tym okresie. W proces uprzemysłowienia Górnego Śląska bardzo szybko włączyli się również właściciele majątków ziemskich, znajdujących się na tym obszarze. Posiadali oni odpowiednie zasoby taniej siły roboczej, a na terenie ich posiadłości znajdowały się pokłady węgla kamiennego, rudy żelaza i metali nieżelaznych<ref> Uprzemysłowienie ziem polskich w XIX i XX wieku. Studia i Materiały, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 112-113.</ref> .		Industrializacja [[Górny Śląsk\|Górnego Śląska]] jest wynikiem długotrwałego procesu historycznego, mającego swój początek w drugiej połowie XVIII wieku i trwającego do dnia dzisiejszego. W ciągu jednego stulecia porośnięty gęstymi lasami region stał się jednym z największych europejskich ośrodków przemysłowych, dzięki zastosowaniu osiągnięć XVIII-wiecznej rewolucji przemysłowej (maszyna parowa, koks, węgiel kamienny, piec pudlingowy, walcarki). Przemiana ta stała się możliwa przede wszystkim dzięki uruchomieniu indywidualnej pomysłowości, inicjatywy i przedsiębiorczości. Na Górnym Śląsku pojawiło się w tym czasie wiele wybitnych osobowości, które dzięki posiadanej wiedzy, umiejętnościom organizacyjnym, nowatorskiemu podejściu do napotkanych problemów i zdobytemu autorytetowi, zmieniły bieg dziejów. Przemiany gospodarcze, techniczne i społeczne zostały zainicjowane bezpośrednio przez państwo pruskie. Było to też dziełem wielu wybitnych specjalistów i organizatorów, piastujących stanowiska w administracji rządowej, będącej inicjatorem przemian ekonomicznych w tym okresie. W proces uprzemysłowienia Górnego Śląska bardzo szybko włączyli się również właściciele majątków ziemskich, znajdujących się na tym obszarze. Posiadali oni odpowiednie zasoby taniej siły roboczej, a na terenie ich posiadłości znajdowały się pokłady węgla kamiennego, rudy żelaza i metali nieżelaznych<ref> Uprzemysłowienie ziem polskich w XIX i XX wieku. Studia i Materiały, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 112-113.</ref> .

Praktykant: /* Zmiany prawne i organizacyjne w czasie wstępnej industrializacji (protoindustrializacji) */

2017-05-11T11:50:05Z

Zmiany prawne i organizacyjne w czasie wstępnej industrializacji (protoindustrializacji)

← poprzednia wersja		Wersja z 13:50, 11 maj 2017
Linia 18:		Linia 18:

	==Zmiany prawne i organizacyjne w czasie wstępnej industrializacji (protoindustrializacji)==		==Zmiany prawne i organizacyjne w czasie wstępnej industrializacji (protoindustrializacji)==
			[[Plik:Friedrich Wilhelm von Reden - jeden z dyrektorów Wyższego Urzędu Górniczego.jpg\|400px\|thumb\|right\|Friedrich Wilhelm von Reden - jeden z dyrektorów Wyższego Urzędu Górniczego.]]
	Proces industrializacji Górnego Śląska był planowo realizowany dopiero po 1763 roku, gdy po zakończeniu wojny siedmioletniej przynależność Śląska do Prus została ostatecznie utrwalona, a król Fryderyk II przy pomocy sprawdzonych metod administracyjno-finansowych przystąpił do odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych<ref>S. Salmonowicz, Prusy-dzieje…, s. 145; s. 158-159.</ref>. W 1767 roku rządowa komisja wysłana z Berlina stwierdziła, że Górny Śląsk posiada duże złoża surowców mineralnych: węgla kamiennego, rudy żelaza, srebra, ołowiu, galmanu. Ich eksploatacja miała zwiększyć dochody państwa, ograniczyć import i przyczynić się do ogólnego wzrostu uprzemysłowienia kraju. Prowadząca badania Komisja stwierdziła jednocześnie całkowitą ruinę górnictwa, w którym zatrudnionych było zaledwie kilkunastu pracowników<ref>Zarys dziejów górnictwa na ziemiach Polskich, t. 2, Katowice 1961, s. 34.</ref>. Wydobycie węgla kamiennego było symboliczne (200-300 ton rocznie) i prowadzone w kilku niewielkich kopalniach, zlokalizowanych w rejonie [[Murcki\|Murcek]] i [[Ruda Śląska\|Rudy Śląskiej]]<ref>E. Piątek, Początki górnictwa węglowego w rejonie Zabrza, w: Górnik Polski, nr 5, red. J. Jurkiewicz, Zabrze 2011, s. 136.</ref>. W nieco lepszej sytuacji znajdowało się górnośląskie hutnictwo żelaza, które posiadało wtedy: 20 wielkich pieców, 43 fryszerki, kilkanaście archaicznych już dymarek i kuźnic<ref>Z. Kwaśny, Hutnictwo żelaza na Śląsku w drugiej połowie XVIII i na początki XIX wieku, w: Friedrich Wilhelm von Reden i jego czasy, red. Z. Kapała, Chorzów 2002, s. 33.</ref>. Dostarczały one wyroby żelazne, przeznaczone głównie na potrzeby lokalnego rynku śląskiego.		Proces industrializacji Górnego Śląska był planowo realizowany dopiero po 1763 roku, gdy po zakończeniu wojny siedmioletniej przynależność Śląska do Prus została ostatecznie utrwalona, a król Fryderyk II przy pomocy sprawdzonych metod administracyjno-finansowych przystąpił do odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych<ref>S. Salmonowicz, Prusy-dzieje…, s. 145; s. 158-159.</ref>. W 1767 roku rządowa komisja wysłana z Berlina stwierdziła, że Górny Śląsk posiada duże złoża surowców mineralnych: węgla kamiennego, rudy żelaza, srebra, ołowiu, galmanu. Ich eksploatacja miała zwiększyć dochody państwa, ograniczyć import i przyczynić się do ogólnego wzrostu uprzemysłowienia kraju. Prowadząca badania Komisja stwierdziła jednocześnie całkowitą ruinę górnictwa, w którym zatrudnionych było zaledwie kilkunastu pracowników<ref>Zarys dziejów górnictwa na ziemiach Polskich, t. 2, Katowice 1961, s. 34.</ref>. Wydobycie węgla kamiennego było symboliczne (200-300 ton rocznie) i prowadzone w kilku niewielkich kopalniach, zlokalizowanych w rejonie [[Murcki\|Murcek]] i [[Ruda Śląska\|Rudy Śląskiej]]<ref>E. Piątek, Początki górnictwa węglowego w rejonie Zabrza, w: Górnik Polski, nr 5, red. J. Jurkiewicz, Zabrze 2011, s. 136.</ref>. W nieco lepszej sytuacji znajdowało się górnośląskie hutnictwo żelaza, które posiadało wtedy: 20 wielkich pieców, 43 fryszerki, kilkanaście archaicznych już dymarek i kuźnic<ref>Z. Kwaśny, Hutnictwo żelaza na Śląsku w drugiej połowie XVIII i na początki XIX wieku, w: Friedrich Wilhelm von Reden i jego czasy, red. Z. Kapała, Chorzów 2002, s. 33.</ref>. Dostarczały one wyroby żelazne, przeznaczone głównie na potrzeby lokalnego rynku śląskiego.

Linia 26:		Linia 26:

	W 1779 roku wprowadzono cło na żelazo sprowadzane ze Szwecji, co zwiększyło zapotrzebowanie na rudę z Górnego Śląska. Zezwolono również na sprzedaż śląskiego żelaza na terenie całych Prus (1779), a rok później nakazano wszystkim odbiorcom na zaopatrywanie się jedynie w hutach krajowych (1780)<ref>W. Zalewski, Dzieje górnictwa i hutnictwa na Górnym Śląsku do 1806 roku. Madryt 1967, s. 177 ; Z. Kwaśny, Hutnictwo żelaza na Górnym Śląsku w pierwszej połowie XIX wieku, Wrocław 1968, s. 43.</ref>. Działania te bardzo szybko przyniosły pozytywne efekty. Rozbudowano i zmodernizowano huty państwowe, a w 1785 roku w górnośląskim hutnictwie pracowały już 44 wielkie piece dostarczające 9 tys. ton surówki, którą przerabiano następnie w 145 fryszerkach<ref>Historia Śląska, t. 2 cz. 1, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966, s. 189.</ref>. Powstały państwowe fryszerki w Budkowicach (1765), Krasiejowie (1767), Jedlicach (1775), Dębskiej Kuźni (1784), Murowie (1788). W Jedlicach i Dębskiej Kuźni wybudowano wytwórnie drutu, gwoździ i blachy<ref>MGW/TG/A: 1619 fryszerka w Budkowicach, budynki, kanał wodny, piece, dmuchawy, 1808, rys. C. Dietrich, OBB 2014; L. Wachler, Die Eisen – Erzeugung Oberschlesiens, Oppeln 1847, s. 2, s. 6, s. 8; H. Fechner, Die Koniglichen…, s. 86; MGW/TG/A: 2870 zabudowania urządzenia fryszerki w Jedlicach, 1810, rys. J. G. Gartner, OBB 2150; MGW/TG/A: 2513, fryszerka w Dębskiej Kuźni, XIX wiek, rys. C. Schottelius, OBB 2831.</ref>.		W 1779 roku wprowadzono cło na żelazo sprowadzane ze Szwecji, co zwiększyło zapotrzebowanie na rudę z Górnego Śląska. Zezwolono również na sprzedaż śląskiego żelaza na terenie całych Prus (1779), a rok później nakazano wszystkim odbiorcom na zaopatrywanie się jedynie w hutach krajowych (1780)<ref>W. Zalewski, Dzieje górnictwa i hutnictwa na Górnym Śląsku do 1806 roku. Madryt 1967, s. 177 ; Z. Kwaśny, Hutnictwo żelaza na Górnym Śląsku w pierwszej połowie XIX wieku, Wrocław 1968, s. 43.</ref>. Działania te bardzo szybko przyniosły pozytywne efekty. Rozbudowano i zmodernizowano huty państwowe, a w 1785 roku w górnośląskim hutnictwie pracowały już 44 wielkie piece dostarczające 9 tys. ton surówki, którą przerabiano następnie w 145 fryszerkach<ref>Historia Śląska, t. 2 cz. 1, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966, s. 189.</ref>. Powstały państwowe fryszerki w Budkowicach (1765), Krasiejowie (1767), Jedlicach (1775), Dębskiej Kuźni (1784), Murowie (1788). W Jedlicach i Dębskiej Kuźni wybudowano wytwórnie drutu, gwoździ i blachy<ref>MGW/TG/A: 1619 fryszerka w Budkowicach, budynki, kanał wodny, piece, dmuchawy, 1808, rys. C. Dietrich, OBB 2014; L. Wachler, Die Eisen – Erzeugung Oberschlesiens, Oppeln 1847, s. 2, s. 6, s. 8; H. Fechner, Die Koniglichen…, s. 86; MGW/TG/A: 2870 zabudowania urządzenia fryszerki w Jedlicach, 1810, rys. J. G. Gartner, OBB 2150; MGW/TG/A: 2513, fryszerka w Dębskiej Kuźni, XIX wiek, rys. C. Schottelius, OBB 2831.</ref>.

	==Rozbudowa i modernizacja przemysłu w czasie wstępnej industrializacji==		==Rozbudowa i modernizacja przemysłu w czasie wstępnej industrializacji==

Garbaczm o 07:47, 24 sty 2017

2017-01-24T07:47:53Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:47, 24 sty 2017
Linia 2:		Linia 2:
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]		[[Kategoria:Tom 3 (2016)]]
	Autor:[[Adam Frużyński]]		Autor: [[Adam Frużyński]]

	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

Praktykant o 07:37, 24 sty 2017

2017-01-24T07:37:54Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:37, 24 sty 2017
Linia 7:		Linia 7:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	[[Industrializacja\|~~industrializacja~~]] (inaczej uprzemysłowienie) – to proces przekształcania tradycyjnego rolniczego społeczeństwa w przemysłowe, dzięki rozwojowi gospodarki opartej na przemyśle i mechanizacji produkcji przy wykorzystaniu określonych metod zarządzania. Charakteryzuje się: zwiększaniem odsetka osób zatrudnionych w przemyśle, standaryzacją czasu pracy, wyraźnym podziałem pracy. Rozwój przemysłu i techniki wielkoprzemysłowej pociąga za sobą wzrost wydajności pracy, przyspiesza rozwój innych dziedzin gospodarki i decyduje o modernizacji rolnictwa. Zapewnia wyższy poziom dochodu narodowego i umożliwia osiągniecie wyższej stopy życiowej ludności. W wyniku industrializacji następują istotne zmiany w strukturze gospodarczej. Na czołowe miejsce wysuwa się przemysł ciężki, a zwłaszcza takie jego gałęzie, jak: górnictwo, hutnictwo, przemysł maszynowy, elektrotechniczny itp., które dostarczają pozostałym gałęziom nowoczesnych pod względem technicznym maszyn i urządzeń produkcyjnych. Procesowi temu towarzyszy przyspieszona [[Urbanizacja\|urbanizacja]].		[[Industrializacja\|Industrializacja]] (inaczej uprzemysłowienie) – to proces przekształcania tradycyjnego rolniczego społeczeństwa w przemysłowe, dzięki rozwojowi gospodarki opartej na przemyśle i mechanizacji produkcji przy wykorzystaniu określonych metod zarządzania. Charakteryzuje się: zwiększaniem odsetka osób zatrudnionych w przemyśle, standaryzacją czasu pracy, wyraźnym podziałem pracy. Rozwój przemysłu i techniki wielkoprzemysłowej pociąga za sobą wzrost wydajności pracy, przyspiesza rozwój innych dziedzin gospodarki i decyduje o modernizacji rolnictwa. Zapewnia wyższy poziom dochodu narodowego i umożliwia osiągniecie wyższej stopy życiowej ludności. W wyniku industrializacji następują istotne zmiany w strukturze gospodarczej. Na czołowe miejsce wysuwa się przemysł ciężki, a zwłaszcza takie jego gałęzie, jak: górnictwo, hutnictwo, przemysł maszynowy, elektrotechniczny itp., które dostarczają pozostałym gałęziom nowoczesnych pod względem technicznym maszyn i urządzeń produkcyjnych. Procesowi temu towarzyszy przyspieszona [[Urbanizacja\|urbanizacja]].

	==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==		==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==

Praktykant o 07:37, 24 sty 2017

2017-01-24T07:37:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:37, 24 sty 2017
Linia 7:		Linia 7:
	:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]		:::::::::::::::::::::::::[[ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Tom 3 (2016)\|TOM: 3 (2016)]]

	Industrializacja (inaczej uprzemysłowienie) – to proces przekształcania tradycyjnego rolniczego społeczeństwa w przemysłowe, dzięki rozwojowi gospodarki opartej na przemyśle i mechanizacji produkcji przy wykorzystaniu określonych metod zarządzania. Charakteryzuje się: zwiększaniem odsetka osób zatrudnionych w przemyśle, standaryzacją czasu pracy, wyraźnym podziałem pracy. Rozwój przemysłu i techniki wielkoprzemysłowej pociąga za sobą wzrost wydajności pracy, przyspiesza rozwój innych dziedzin gospodarki i decyduje o modernizacji rolnictwa. Zapewnia wyższy poziom dochodu narodowego i umożliwia osiągniecie wyższej stopy życiowej ludności. W wyniku industrializacji następują istotne zmiany w strukturze gospodarczej. Na czołowe miejsce wysuwa się przemysł ciężki, a zwłaszcza takie jego gałęzie, jak: górnictwo, hutnictwo, przemysł maszynowy, elektrotechniczny itp., które dostarczają pozostałym gałęziom nowoczesnych pod względem technicznym maszyn i urządzeń produkcyjnych. Procesowi temu towarzyszy przyspieszona [[Urbanizacja\|urbanizacja]].		[[Industrializacja\|industrializacja]] (inaczej uprzemysłowienie) – to proces przekształcania tradycyjnego rolniczego społeczeństwa w przemysłowe, dzięki rozwojowi gospodarki opartej na przemyśle i mechanizacji produkcji przy wykorzystaniu określonych metod zarządzania. Charakteryzuje się: zwiększaniem odsetka osób zatrudnionych w przemyśle, standaryzacją czasu pracy, wyraźnym podziałem pracy. Rozwój przemysłu i techniki wielkoprzemysłowej pociąga za sobą wzrost wydajności pracy, przyspiesza rozwój innych dziedzin gospodarki i decyduje o modernizacji rolnictwa. Zapewnia wyższy poziom dochodu narodowego i umożliwia osiągniecie wyższej stopy życiowej ludności. W wyniku industrializacji następują istotne zmiany w strukturze gospodarczej. Na czołowe miejsce wysuwa się przemysł ciężki, a zwłaszcza takie jego gałęzie, jak: górnictwo, hutnictwo, przemysł maszynowy, elektrotechniczny itp., które dostarczają pozostałym gałęziom nowoczesnych pod względem technicznym maszyn i urządzeń produkcyjnych. Procesowi temu towarzyszy przyspieszona [[Urbanizacja\|urbanizacja]].

	==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==		==Sytuacja ekonomiczna Górnego Śląska i polityka gospodarcza Królestwa Pruskiego w XVIII wieku==