Choroby zakaźne na pruskim Górnym Śląsku 1871-1918 - Historia wersji

Praktykant o 11:59, 10 cze 2020

2020-06-10T11:59:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:59, 10 cze 2020
Linia 9:		Linia 9:


	[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa dotycząca śmiertelności spowodowanej cholerą w powiatach rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]		[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa dotycząca śmiertelności spowodowanej cholerą w powiatach rejencji opolskiej(1831 rok). Ze zbiorów ŚBC]]

	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

Praktykant o 11:59, 10 cze 2020

2020-06-10T11:59:00Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:59, 10 cze 2020
Linia 9:		Linia 9:


	[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa śmiertelności spowodowanej cholerą ~~na terenie powiatów~~ rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]		[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa dotycząca śmiertelności spowodowanej cholerą w powiatach rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]

	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

Praktykant o 11:57, 10 cze 2020

2020-06-10T11:57:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:57, 10 cze 2020
Linia 9:		Linia 9:


	[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa śmiertelności ~~spowodowane~~ cholerą na terenie powiatów rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]		[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa śmiertelności spowodowanej cholerą na terenie powiatów rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]

	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

Praktykant o 11:57, 10 cze 2020

2020-06-10T11:57:33Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:57, 10 cze 2020
Linia 9:		Linia 9:


	[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|~~Epidemia cholery~~. Ze zbiorów ŚBC]]		[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Mapa przeglądowa śmiertelności spowodowane cholerą na terenie powiatów rejencji opolskiej. Ze zbiorów ŚBC]]

	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

Praktykant o 11:53, 10 cze 2020

2020-06-10T11:53:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:53, 10 cze 2020
Linia 9:		Linia 9:


			[[Plik:Choroby.jpg\|400px\|thumb\|right\|Epidemia cholery. Ze zbiorów ŚBC]]

	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

Praktykant o 11:37, 10 cze 2020

2020-06-10T11:37:32Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:37, 10 cze 2020
Linia 218:		Linia 218:
	*https://sbc.org.pl/dlibra/publication/382576/edition/360493/content		*https://sbc.org.pl/dlibra/publication/382576/edition/360493/content
	*https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/316298/edition/298954#structure		*https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/316298/edition/298954#structure


	==Zobacz też==		==Zobacz też==
	[[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku]]		[[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku]]

Praktykant o 11:37, 10 cze 2020

2020-06-10T11:37:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:37, 10 cze 2020
Linia 214:		Linia 214:

	<references/>		<references/>

			==Źródła on-line==
			*https://sbc.org.pl/dlibra/publication/382576/edition/360493/content
			*https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/316298/edition/298954#structure


	==Zobacz też==		==Zobacz też==
	[[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku]]		[[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku]]

Praktykant o 08:43, 17 mar 2020

2020-03-17T08:43:43Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:43, 17 mar 2020
Linia 203:		Linia 203:
	Przed wybuchem I wojny światowej ospa praktycznie już nie występowała na terenie Rzeszy Niemieckiej. W latach 1886-1916 umierało na tę chorobę średnio zaledwie 1,06 osoby na 1 mln mieszkańców. W 1917 roku liczba ta jednak wzrosła gwałtownie. W 1916 roku było to jeszcze tylko 1,33 na 1 mln (w liczbach bezwzględnych tylko 93 osoby), ale w 1917 roku odnotowano aż 3028 przypadków ospy, z czego zmarło 456 osób. Współczynnik śmiertelności na tę chorobę gwałtownie więc wzrósł do 7,47 osoby. Występowanie choroby nie było równomierne. Na 175 miejscowości, gdzie odnotowano przypadki ospy, aż 135 usytuowanych było w Prusach, głównie na ich terenach wschodnich, aczkolwiek w rejencji opolskiej przypadki zachorowań były sporadyczne<ref> APKat., OP, Kreisarzt Pszcz., sygn. 236, Ergebnisse der Pockenstatistik im Deutschen Reiche vom Jahre 1917, k.81.</ref>. Przy braku skutecznych lekarstw podejmowano wtedy tylko rutynowe działania: separacja i dezynfekcja. Ostatecznie do wielkiej epidemii ospy szczęśliwie na Górnym Śląsku nie doszło, możliwe że również dzięki tym na szeroko zakrojoną skalę podjętym działaniom profilaktycznym.		Przed wybuchem I wojny światowej ospa praktycznie już nie występowała na terenie Rzeszy Niemieckiej. W latach 1886-1916 umierało na tę chorobę średnio zaledwie 1,06 osoby na 1 mln mieszkańców. W 1917 roku liczba ta jednak wzrosła gwałtownie. W 1916 roku było to jeszcze tylko 1,33 na 1 mln (w liczbach bezwzględnych tylko 93 osoby), ale w 1917 roku odnotowano aż 3028 przypadków ospy, z czego zmarło 456 osób. Współczynnik śmiertelności na tę chorobę gwałtownie więc wzrósł do 7,47 osoby. Występowanie choroby nie było równomierne. Na 175 miejscowości, gdzie odnotowano przypadki ospy, aż 135 usytuowanych było w Prusach, głównie na ich terenach wschodnich, aczkolwiek w rejencji opolskiej przypadki zachorowań były sporadyczne<ref> APKat., OP, Kreisarzt Pszcz., sygn. 236, Ergebnisse der Pockenstatistik im Deutschen Reiche vom Jahre 1917, k.81.</ref>. Przy braku skutecznych lekarstw podejmowano wtedy tylko rutynowe działania: separacja i dezynfekcja. Ostatecznie do wielkiej epidemii ospy szczęśliwie na Górnym Śląsku nie doszło, możliwe że również dzięki tym na szeroko zakrojoną skalę podjętym działaniom profilaktycznym.

	Prawdziwa epidemia na Górnym Śląsku wybuchła dopiero wraz z dotarciem do rejencji opolskiej latem 1918 roku grypy (hiszpanki). Władze pruskie nie były, tak jak na całym świecie, powstrzymać tej pandemii trwającej z przerwami do 1920 roku.		Prawdziwa epidemia na Górnym Śląsku wybuchła dopiero wraz z dotarciem do rejencji opolskiej latem 1918 roku grypy ([[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku\|hiszpanki]]). Władze pruskie nie były, tak jak na całym świecie, powstrzymać tej pandemii trwającej z przerwami do 1920 roku.

	==Bibliografia==		==Bibliografia==
Linia 214:		Linia 214:

	<references/>		<references/>

			==Zobacz też==
			[[Epidemia „hiszpanki“ na Górnym Śląsku w 1918 roku]]

Praktykant: /* Liczba zachorowań na choroby zakaźne w Prusach i na Śląsku na przełomie wieków XIX i XX */

2020-03-16T21:25:04Z

Liczba zachorowań na choroby zakaźne w Prusach i na Śląsku na przełomie wieków XIX i XX

← poprzednia wersja		Wersja z 23:25, 16 mar 2020
Linia 177:		Linia 177:
	Źródło: APKat., OP, Kreisarzt Pszcz., sygn. 219, Liczba notowanych wypadków chorobowych w 1909 w rejencji opolskiej w porównaniu do Prus i Wrocławia, k. 24.		Źródło: APKat., OP, Kreisarzt Pszcz., sygn. 219, Liczba notowanych wypadków chorobowych w 1909 w rejencji opolskiej w porównaniu do Prus i Wrocławia, k. 24.

	W świetle tej statystyki widać, że prawie zanikło przed I wojną światową zagrożenie tak groźnymi chorobami zakaźnymi jak: cholera ospa i czerwonka, które pustoszyły jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku i w poprzednim stuleciu Prusy. Również wypadki tyfusu były sporadyczne, a ogniska tej choroby potrafiono sprawnie izolować i tłumić wybuchające epidemie (stąd między innymi tylko jednostkowy wzrost przypadków tej choroby w 1909 roku w rejencji wrocławskiej, chociaż we wcześniejszych latach liczba tych zachorowań była niewielka i nie przekraczała 3-4 przypadków na 1 tys. mieszkańców). Dalej największym zagrożeniem pozostawały zakaźne choroby dziecięce, przede wszystkim szkarlatyna oraz gruźlica (ta ostatnia dotykała także dzieci).		W świetle tej statystyki widać, że prawie zanikło przed [[Pierwsza wojna światowa\|I wojną światową]] zagrożenie tak groźnymi chorobami zakaźnymi jak: cholera ospa i czerwonka, które pustoszyły jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku i w poprzednim stuleciu Prusy. Również wypadki tyfusu były sporadyczne, a ogniska tej choroby potrafiono sprawnie izolować i tłumić wybuchające epidemie (stąd między innymi tylko jednostkowy wzrost przypadków tej choroby w 1909 roku w rejencji wrocławskiej, chociaż we wcześniejszych latach liczba tych zachorowań była niewielka i nie przekraczała 3-4 przypadków na 1 tys. mieszkańców). Dalej największym zagrożeniem pozostawały zakaźne choroby dziecięce, przede wszystkim szkarlatyna oraz gruźlica (ta ostatnia dotykała także dzieci).

	==Zwalczanie chorób zakaźnych na pruskim Górnym Śląsku przed I wojną światową==		==Zwalczanie chorób zakaźnych na pruskim Górnym Śląsku przed I wojną światową==

Praktykant: /* Klasyfikacja chorób zakaźnych w Prusach przed I wojną światową */

2020-03-16T21:24:00Z

Klasyfikacja chorób zakaźnych w Prusach przed I wojną światową

← poprzednia wersja		Wersja z 23:24, 16 mar 2020
Linia 12:		Linia 12:
	Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.		Zagrożenia epidemiami dla społeczeństw europejskich po odkryciach dziewiętnastowiecznych z dziedziny mikrobiologii w Europie na przełomie XIX i XX wieku osłabły. Po wielkich epidemiach z lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku, szczególnie tragicznie przebiegających na [[Górny Śląsk\|Górnym Śląsku]], w nowe stulecie lekarze i ich pacjenci wchodzili z mocno ugruntowanym przekonaniem o zarówno możliwości skutecznego zapobiegania rozwijaniu się epidemii, dzięki dobrze zorganizowanej służbie medycznej i podejmowanym przez nią skutecznych działań profilaktycznych, a także nawet w wypadku pojawienia się chorób zakaźnych dysponowaniu skutecznymi szczepionkami, które prawie zupełnie wyeliminowały występowanie: ospy, tyfusu czy cholery. W drugiej połowie 19. stulecia przypadki zachorowań na choroby zakaźne należały już w Prusach i w Cesarstwie Niemieckim do rzadkości.

	==Klasyfikacja chorób zakaźnych w Prusach przed ~~[[Pierwsza wojna światowa\|~~I wojną światową]]==		==Klasyfikacja chorób zakaźnych w Prusach przed I wojną światową==

	Według oficjalnej klasyfikacji pruskiej choroby, które odnotowywano i ewidencjonowano, podzielone były na 6 grup:		Według oficjalnej klasyfikacji pruskiej choroby, które odnotowywano i ewidencjonowano, podzielone były na 6 grup: