Budowa geologiczna - Historia wersji

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-10-24T06:09:34Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 08:09, 24 paź 2017
Linia 68:		Linia 68:
	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	Budowa geologiczna województwa śląskiego - z uwzględnieniem stratygrafii, petrografii, tektoniki, a także genezy utworów - przedstawiona jest na 6 arkuszach Mapy geologicznej Polski w skali 1 : 200 000 oraz 58 arkuszach Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1:50 000 wraz z objaśnieniami tekstowymi. Ich głównym wykonawcą i wydawcą jest [http://www.pgi.gov.pl/ ~~Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie~~], a sprzedaż map prowadzi [https://www.pgi.gov.pl/kontakt/narodowe-archiwum-geologiczne.html?id=6287 Sekcja Dystrybucji Wydawnictw PIG-PIB].		Budowa geologiczna województwa śląskiego - z uwzględnieniem stratygrafii, petrografii, tektoniki, a także genezy utworów - przedstawiona jest na 6 arkuszach Mapy geologicznej Polski w skali 1 : 200 000 oraz 58 arkuszach Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1:50 000 wraz z objaśnieniami tekstowymi. Ich głównym wykonawcą i wydawcą jest [http://www.pgi.gov.pl/], a sprzedaż map prowadzi [https://www.pgi.gov.pl/kontakt/narodowe-archiwum-geologiczne.html?id=6287 Sekcja Dystrybucji Wydawnictw PIG-PIB].

	Synteza wiedzy geologiczno-stratygraficznej o występowaniu, wieku i rozprzestrzenieniu jednostek litostratygraficznych w Polsce przedstawiona jest w publikacji [http://www.pgi.gov.pl/pl/wydawnictwa-geologiczne-pig-pib/tabele-stratygraficzne/1982-tabela-stratygraficzna-polski.html Tabela stratygraficzna Polski], składającej się z dwóch arkuszy: Polska pozakarpacka i Karpaty.		Synteza wiedzy geologiczno-stratygraficznej o występowaniu, wieku i rozprzestrzenieniu jednostek litostratygraficznych w Polsce przedstawiona jest w publikacji [http://www.pgi.gov.pl/pl/wydawnictwa-geologiczne-pig-pib/tabele-stratygraficzne/1982-tabela-stratygraficzna-polski.html Tabela stratygraficzna Polski], składającej się z dwóch arkuszy: Polska pozakarpacka i Karpaty.

	[http://ikar2.pgi.gov.pl/cms/ IKAR Geoportal Państwowego Instytutu Geologicznego ].		[http://ikar2.pgi.gov.pl/cms/ IKAR Geoportal Państwowego Instytutu Geologicznego ].

Praktykant: /* Źródła on-line */

2017-10-24T06:08:32Z

Źródła on-line

← poprzednia wersja		Wersja z 08:08, 24 paź 2017
Linia 68:		Linia 68:
	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

	Budowa geologiczna województwa śląskiego - z uwzględnieniem stratygrafii, petrografii, tektoniki, a także genezy utworów - przedstawiona jest na 6 arkuszach Mapy geologicznej Polski w skali 1 : 200 000 oraz 58 arkuszach Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1:50 000 wraz z objaśnieniami tekstowymi. Ich głównym wykonawcą i wydawcą jest [http://www.pgi.gov.pl/ Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie], a sprzedaż map prowadzi [~~http~~://www.pgi.gov.pl/pl/~~wydawnictwa~~-geologiczne~~-pig-pib/atlasy-i-mapy/3415-sprzeda-map~~.html Sekcja Dystrybucji Wydawnictw PIG-PIB].		Budowa geologiczna województwa śląskiego - z uwzględnieniem stratygrafii, petrografii, tektoniki, a także genezy utworów - przedstawiona jest na 6 arkuszach Mapy geologicznej Polski w skali 1 : 200 000 oraz 58 arkuszach Szczegółowej mapy geologicznej Polski w skali 1:50 000 wraz z objaśnieniami tekstowymi. Ich głównym wykonawcą i wydawcą jest [http://www.pgi.gov.pl/ Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie], a sprzedaż map prowadzi [https://www.pgi.gov.pl/kontakt/narodowe-archiwum-geologiczne.html?id=6287 Sekcja Dystrybucji Wydawnictw PIG-PIB].

	Synteza wiedzy geologiczno-stratygraficznej o występowaniu, wieku i rozprzestrzenieniu jednostek litostratygraficznych w Polsce przedstawiona jest w publikacji [http://www.pgi.gov.pl/pl/wydawnictwa-geologiczne-pig-pib/tabele-stratygraficzne/1982-tabela-stratygraficzna-polski.html Tabela stratygraficzna Polski], składającej się z dwóch arkuszy: Polska pozakarpacka i Karpaty.		Synteza wiedzy geologiczno-stratygraficznej o występowaniu, wieku i rozprzestrzenieniu jednostek litostratygraficznych w Polsce przedstawiona jest w publikacji [http://www.pgi.gov.pl/pl/wydawnictwa-geologiczne-pig-pib/tabele-stratygraficzne/1982-tabela-stratygraficzna-polski.html Tabela stratygraficzna Polski], składającej się z dwóch arkuszy: Polska pozakarpacka i Karpaty.

	[http://ikar2.pgi.gov.pl/cms/ IKAR Geoportal Państwowego Instytutu Geologicznego ].		[http://ikar2.pgi.gov.pl/cms/ IKAR Geoportal Państwowego Instytutu Geologicznego ].

Garbaczm o 13:57, 9 mar 2016

2016-03-09T13:57:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:57, 9 mar 2016
Linia 8:		Linia 8:

	[[Plik:Synklinorium.jpg\|300px\|thumb\|right\|Rys. 1. Mapa głównych jednostek tektonicznych Polski na powierzchni podkenozoicznej. Mapa pokazuje płytkie struktury tektoniczne pierwszego rzędu powstałe w pokrywie platform wschodnioeuropejskiej i zachodnioeuropejskiej oraz struktury istniejące w podłożu platformy zachodnioeuropejskiej w południowej Polsce (Żelaźniewicz i in. 2011).]]		[[Plik:Synklinorium.jpg\|300px\|thumb\|right\|Rys. 1. Mapa głównych jednostek tektonicznych Polski na powierzchni podkenozoicznej. Mapa pokazuje płytkie struktury tektoniczne pierwszego rzędu powstałe w pokrywie platform wschodnioeuropejskiej i zachodnioeuropejskiej oraz struktury istniejące w podłożu platformy zachodnioeuropejskiej w południowej Polsce (Żelaźniewicz i in. 2011).]]
	[[Województwo śląskie ~~(III RP)~~\|Województwo śląskie]] obejmuje swoim zasięgiem fragmenty kilku ważnych jednostek geologicznych. Na powierzchni podkenozoicznej (bez utworów kenozoiku: paleogenu, neogenu i czwartorzędu) występują następujące główne jednostki tektoniczne: w zachodniej części - morawsko-śląskie pasmo fałdowe, w centralnej części - [[Monoklina śląsko-krakowska\|monoklina śląsko-krakowska]] i [[Niecka górnośląska\|zapadlisko górnośląskie]] (niecka górnośląska), a w północno-wschodniej części - [[Elewacja radomszczańska\|elewacja radomszczańska]] i [[Synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskie\|synklinorium miechowskie]]. Południowa granica monokliny śląsko-krakowskiej i zapadliska górnośląskiego chowa się pod mioceńskie utwory [[Zapadlisko przedkarpackie\|zapadliska przedkarpackiego]] i pod [[Karpaty Zewnętrzne]] (Rys. 1).		[[Województwo śląskie\|Województwo śląskie]] obejmuje swoim zasięgiem fragmenty kilku ważnych jednostek geologicznych. Na powierzchni podkenozoicznej (bez utworów kenozoiku: paleogenu, neogenu i czwartorzędu) występują następujące główne jednostki tektoniczne: w zachodniej części - morawsko-śląskie pasmo fałdowe, w centralnej części - [[Monoklina śląsko-krakowska\|monoklina śląsko-krakowska]] i [[Niecka górnośląska\|zapadlisko górnośląskie]] (niecka górnośląska), a w północno-wschodniej części - [[Elewacja radomszczańska\|elewacja radomszczańska]] i [[Synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskie\|synklinorium miechowskie]]. Południowa granica monokliny śląsko-krakowskiej i zapadliska górnośląskiego chowa się pod mioceńskie utwory [[Zapadlisko przedkarpackie\|zapadliska przedkarpackiego]] i pod [[Karpaty Zewnętrzne]] (Rys. 1).

	Najstarszymi skałami występującymi na obszarze województwa śląskiego są utwory prekambryjskie bloku górnośląskiego i bloku małopolskiego.		Najstarszymi skałami występującymi na obszarze województwa śląskiego są utwory prekambryjskie bloku górnośląskiego i bloku małopolskiego.

Garbaczm o 12:38, 9 mar 2016

2016-03-09T12:38:06Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:38, 9 mar 2016
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Geografia]]		[[Kategoria:Geografia]]
			[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
			[[Kategoria:Tom 1 (2014)]]
	Autor: [[dr hab. Jolanta Burda]]		Autor: [[dr hab. Jolanta Burda]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

Garbaczm o 09:33, 9 mar 2016

2016-03-09T09:33:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:33, 9 mar 2016
Linia 15:		Linia 15:
	Blok górnośląski jest częścią większej jednostki tektonicznej - Brunovistulicum, który tworzy wraz z blokiem Brna (Buła i Żaba 2005, 2008). Granica pomiędzy tymi blokami przebiega wzdłuż uskoku Hána, który jest południowo-wschodnim przedłużeniem uskoku Łaby (Buła i Żaba 2008). Na północnym-wschodzie blok górnośląski oddzielony jest od bloku małopolskiego strefą uskokową Kraków – [[Lubliniec]] (Buła i in. 1997; Żaba 1999), natomiast jego południowa część zalega w podłożu Karpat Zewnętrznych.		Blok górnośląski jest częścią większej jednostki tektonicznej - Brunovistulicum, który tworzy wraz z blokiem Brna (Buła i Żaba 2005, 2008). Granica pomiędzy tymi blokami przebiega wzdłuż uskoku Hána, który jest południowo-wschodnim przedłużeniem uskoku Łaby (Buła i Żaba 2008). Na północnym-wschodzie blok górnośląski oddzielony jest od bloku małopolskiego strefą uskokową Kraków – [[Lubliniec]] (Buła i in. 1997; Żaba 1999), natomiast jego południowa część zalega w podłożu Karpat Zewnętrznych.

	Najstarsze skały bloku górnośląskiego, występujące w obrębie województwa śląskiego, rozpoznano w obrębie ~~[[Kopuła~~ Bielska-Białej-Andrychowa~~\|kopuły Bielska-Białej – Andrychowa]]~~. Są to głównie skały metamorficzne (paragnejsy, łupki łyszczykowe, lokalnie zmigamtytyzowane) o wieku 660 – 600 mln lat. Prekambryjskie skały magmowe stwierdzono tylko w centralnej części kopuły. Są to głównie granitoidy, które intrudowały około 590-545 mln lat temu (Żelaźniewicz i in., 2004). Na północ i wschód od Bielska-Białej stwierdzono występowanie słabo zmetamorfizowanych (anchimetamorficznych) skał klastycznych, takich jak (meta)iłowce, mułowce i piaskowce z niewielkim udziałem zlepieńców, reprezentujących ediakarański flisz (Cebulak i Kotas 1982; Żelaźniewicz i in., 2004; Buła i Żaba 2005, 2008). Niezgodnie na skałach anchimetamorficznych zalega kompleks zlepieńców polimiktycznych, również reprezentujących ediakar (Buła i Habryn 2008).		Najstarsze skały bloku górnośląskiego, występujące w obrębie województwa śląskiego, rozpoznano w obrębie kopuły Bielska-Białej-Andrychowa. Są to głównie skały metamorficzne (paragnejsy, łupki łyszczykowe, lokalnie zmigamtytyzowane) o wieku 660 – 600 mln lat. Prekambryjskie skały magmowe stwierdzono tylko w centralnej części kopuły. Są to głównie granitoidy, które intrudowały około 590-545 mln lat temu (Żelaźniewicz i in., 2004). Na północ i wschód od Bielska-Białej stwierdzono występowanie słabo zmetamorfizowanych (anchimetamorficznych) skał klastycznych, takich jak (meta)iłowce, mułowce i piaskowce z niewielkim udziałem zlepieńców, reprezentujących ediakarański flisz (Cebulak i Kotas 1982; Żelaźniewicz i in., 2004; Buła i Żaba 2005, 2008). Niezgodnie na skałach anchimetamorficznych zalega kompleks zlepieńców polimiktycznych, również reprezentujących ediakar (Buła i Habryn 2008).

	===Blok małopolski===		===Blok małopolski===

Garbaczm o 09:42, 22 wrz 2015

2015-09-22T09:42:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:42, 22 wrz 2015
Linia 6:		Linia 6:

	[[Plik:Synklinorium.jpg\|300px\|thumb\|right\|Rys. 1. Mapa głównych jednostek tektonicznych Polski na powierzchni podkenozoicznej. Mapa pokazuje płytkie struktury tektoniczne pierwszego rzędu powstałe w pokrywie platform wschodnioeuropejskiej i zachodnioeuropejskiej oraz struktury istniejące w podłożu platformy zachodnioeuropejskiej w południowej Polsce (Żelaźniewicz i in. 2011).]]		[[Plik:Synklinorium.jpg\|300px\|thumb\|right\|Rys. 1. Mapa głównych jednostek tektonicznych Polski na powierzchni podkenozoicznej. Mapa pokazuje płytkie struktury tektoniczne pierwszego rzędu powstałe w pokrywie platform wschodnioeuropejskiej i zachodnioeuropejskiej oraz struktury istniejące w podłożu platformy zachodnioeuropejskiej w południowej Polsce (Żelaźniewicz i in. 2011).]]
	[[Województwo śląskie (III RP)\|Województwo śląskie]] obejmuje swoim zasięgiem fragmenty kilku ważnych jednostek geologicznych. Na powierzchni podkenozoicznej (bez utworów kenozoiku: paleogenu, neogenu i czwartorzędu) występują następujące główne jednostki tektoniczne: w zachodniej części - morawsko-śląskie pasmo fałdowe, w centralnej części - [[Monoklina śląsko-krakowska\|monoklina śląsko-krakowska]] i [[Niecka górnośląska\|zapadlisko górnośląskie]] (niecka górnośląska), a w północno-wschodniej części - [[Elewacja radomszczańska\|elewacja radomszczańska]] i [[Synklinorium miechowskie\|synklinorium miechowskie]]. Południowa granica monokliny śląsko-krakowskiej i zapadliska górnośląskiego chowa się pod mioceńskie utwory [[Zapadlisko przedkarpackie\|zapadliska przedkarpackiego]] i pod [[Karpaty Zewnętrzne]] (Rys. 1).		[[Województwo śląskie (III RP)\|Województwo śląskie]] obejmuje swoim zasięgiem fragmenty kilku ważnych jednostek geologicznych. Na powierzchni podkenozoicznej (bez utworów kenozoiku: paleogenu, neogenu i czwartorzędu) występują następujące główne jednostki tektoniczne: w zachodniej części - morawsko-śląskie pasmo fałdowe, w centralnej części - [[Monoklina śląsko-krakowska\|monoklina śląsko-krakowska]] i [[Niecka górnośląska\|zapadlisko górnośląskie]] (niecka górnośląska), a w północno-wschodniej części - [[Elewacja radomszczańska\|elewacja radomszczańska]] i [[Synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskie\|synklinorium miechowskie]]. Południowa granica monokliny śląsko-krakowskiej i zapadliska górnośląskiego chowa się pod mioceńskie utwory [[Zapadlisko przedkarpackie\|zapadliska przedkarpackiego]] i pod [[Karpaty Zewnętrzne]] (Rys. 1).

	Najstarszymi skałami występującymi na obszarze województwa śląskiego są utwory prekambryjskie bloku górnośląskiego i bloku małopolskiego.		Najstarszymi skałami występującymi na obszarze województwa śląskiego są utwory prekambryjskie bloku górnośląskiego i bloku małopolskiego.

Garbaczm: /* Bibliografia */

2015-06-29T11:18:30Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 13:18, 29 cze 2015
Linia 54:		Linia 54:
	#Buła Z., Żaba J., Struktura prekambryjskiego podłoża wschodniej części bloku górnośląskiego (Brunovistulicum), "Przegląd Geologiczny" 2008, nr 56/6.		#Buła Z., Żaba J., Struktura prekambryjskiego podłoża wschodniej części bloku górnośląskiego (Brunovistulicum), "Przegląd Geologiczny" 2008, nr 56/6.
	#Buła Z., Jachowicz M., Żaba J., Principal characteristics of the Upper Silesian Block and Małopolska Blockborder zone (Southern Poland), "Geol. Mag" 1997, nr 134/5, s. 669-677.		#Buła Z., Jachowicz M., Żaba J., Principal characteristics of the Upper Silesian Block and Małopolska Blockborder zone (Southern Poland), "Geol. Mag" 1997, nr 134/5, s. 669-677.
	#Cebulak S., Kotas A., Profil utworów intruzywnych i prekambryjskich w utworze Goczałkowice IG-1. w: Przewodnik 54 Zjazdu Polskiego Towarzystwa Geologicznego, wyd. Geologiczne, Warszawa 1997, s. 205-210.		#Cebulak S., Kotas A., Profil utworów intruzywnych i prekambryjskich w utworze Goczałkowice IG-1, w: Przewodnik 54 Zjazdu Polskiego Towarzystwa Geologicznego, wyd. Geologiczne, Warszawa 1997, s. 205-210.
	#Gabzdyl W., Gorol M., Geologia i bogactwa mineralne Górnego Śląska i obszarów przyległych. wyd. Politechniki Śląskiej, Gliwice 2008.		#Gabzdyl W., Gorol M., Geologia i bogactwa mineralne Górnego Śląska i obszarów przyległych, wyd. Politechniki Śląskiej, Gliwice 2008.
	#Jachowicz M., Żelaźniewicz A., Buła Z., Bobiński W., Habryn R., Markowiak M., Żaba J., Geneza i pozycja stratygraficzna podkambryjskich i podordowickich anchimetamorficznych skał w południowej Polsce – przedpole orogenu neoproterozoicznego?, wyd. Archiwum Państwowego Instytutu Geologicznego, Sosnowiec–Warszawa 2002.		#Jachowicz M., Żelaźniewicz A., Buła Z., Bobiński W., Habryn R., Markowiak M., Żaba J., Geneza i pozycja stratygraficzna podkambryjskich i podordowickich anchimetamorficznych skał w południowej Polsce – przedpole orogenu neoproterozoicznego?, wyd. Archiwum Państwowego Instytutu Geologicznego, Sosnowiec–Warszawa 2002.
	#Mizerski W., Geologia Polski dla geografów, wyd. PWN, 2005.		#Mizerski W., Geologia Polski dla geografów, wyd. PWN, 2005.
	#Mizerski W., Geologia Polski, wyd. PWN, 2009.		#Mizerski W., Geologia Polski, wyd. PWN, 2009.
	#Stupnicka E., Geologia regionalna Polski. wyd. Geologiczne, Warszawa 1997.		#Stupnicka E., Geologia regionalna Polski, wyd. Geologiczne, Warszawa 1997.
	#Żelaźniewicz A., Biernacka A., Bobiński W., Buła Z., Dymna K., Dziadzio P., Florek R., Fanning M., Habryn R., Jachowicz M., Kowalska S., Kozłowski W., Krzemiński L., Markiewicz J., Nowak I., Trela W., Woźniak P., Żaba J., Paleozoiczna akrecja Polski – Zadanie 1: Budowa geologiczna bloku górnośląskiego i południowej części bloku małopolskiego – model tektogenezy przedwaryscyjskiej, Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, Sosnowiec-Warszawa 2004.		#Żelaźniewicz A., Biernacka A., Bobiński W., Buła Z., Dymna K., Dziadzio P., Florek R., Fanning M., Habryn R., Jachowicz M., Kowalska S., Kozłowski W., Krzemiński L., Markiewicz J., Nowak I., Trela W., Woźniak P., Żaba J., Paleozoiczna akrecja Polski – Zadanie 1: Budowa geologiczna bloku górnośląskiego i południowej części bloku małopolskiego – model tektogenezy przedwaryscyjskiej, Prace Państwowego Instytutu Geologicznego, Sosnowiec-Warszawa 2004.
	#Żaba J., Ewolucja strukturalna utworów dolnopaleozoicznych w strefie granicznej bloków Górnośląskiego i Małopolskiego, wyd. Państwowy Instytut Geologiczny, nr 166, 1999, s. 1-162.		#Żaba J., Ewolucja strukturalna utworów dolnopaleozoicznych w strefie granicznej bloków Górnośląskiego i Małopolskiego, wyd. Państwowy Instytut Geologiczny, nr 166, 1999, s. 1-162.

Garbaczm: /* Skały nadkładu karbonu produktywnego */

2015-06-29T11:06:14Z

Skały nadkładu karbonu produktywnego

← poprzednia wersja		Wersja z 13:06, 29 cze 2015
Linia 40:		Linia 40:
	Pod koniec ery mezozoicznej na obszarze stanowiącym obecnie południową część województwa śląskiego istniało głębokie morze (ocean Tetydy), w którym tworzyły się osady fliszowe (opis w części dotyczącej Karpat zewnętrznych). Obszar będący obecnie północną częścią województwa został wydźwignięty i od początku paleogenu jest lądem. W warunkach ciepłego i wilgotnego klimatu zachodziły tu procesy erozji, denudacji i krasowienia skał węglanowych, które doprowadziły do częściowego zdarcia pokrywy osadów mezozoicznych, a w środkowej części województwa do odsłonięcia podłoża karbońskiego.		Pod koniec ery mezozoicznej na obszarze stanowiącym obecnie południową część województwa śląskiego istniało głębokie morze (ocean Tetydy), w którym tworzyły się osady fliszowe (opis w części dotyczącej Karpat zewnętrznych). Obszar będący obecnie północną częścią województwa został wydźwignięty i od początku paleogenu jest lądem. W warunkach ciepłego i wilgotnego klimatu zachodziły tu procesy erozji, denudacji i krasowienia skał węglanowych, które doprowadziły do częściowego zdarcia pokrywy osadów mezozoicznych, a w środkowej części województwa do odsłonięcia podłoża karbońskiego.

	W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne], przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.		W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne, przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.

	W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do [[Pogórze Śląskie\|Pogórza Śląskiego]]. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.		W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do [[Pogórze Śląskie\|Pogórza Śląskiego]]. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.

Garbaczm: /* Skały nadkładu karbonu produktywnego */

2015-06-29T11:04:59Z

Skały nadkładu karbonu produktywnego

← poprzednia wersja		Wersja z 13:04, 29 cze 2015
Linia 42:		Linia 42:
	W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne], przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.		W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne], przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.

	W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do [[Pogórze ~~Sląskie~~\|Pogórza Śląskiego]]. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.		W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do [[Pogórze Śląskie\|Pogórza Śląskiego]]. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.

	W holocenie w obrębie den dolin rzecznych erozja i akumulacja rzeczna prowadzi do osadzania utworów korytowych i powodziowych oraz ich lokalnego usuwania. Lokalnie, w zawodnionych obniżeniach, powstają torfy. W dalszym ciągu zachodzą, mniej intensywnie, powierzchniowe ruchy masowe na stokach. Wietrzejący, nie przemieszczany materiał skalny buduje pokrywy zwietrzelinowe.		W holocenie w obrębie den dolin rzecznych erozja i akumulacja rzeczna prowadzi do osadzania utworów korytowych i powodziowych oraz ich lokalnego usuwania. Lokalnie, w zawodnionych obniżeniach, powstają torfy. W dalszym ciągu zachodzą, mniej intensywnie, powierzchniowe ruchy masowe na stokach. Wietrzejący, nie przemieszczany materiał skalny buduje pokrywy zwietrzelinowe.

Garbaczm: /* Skały nadkładu karbonu produktywnego */

2015-06-29T10:54:17Z

Skały nadkładu karbonu produktywnego

← poprzednia wersja		Wersja z 12:54, 29 cze 2015
Linia 42:		Linia 42:
	W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne], przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.		W wyniku orogenezy alpejskiej, na przełomie paleogenu i neogenu, osady wypełniające ocean Tetydy zostały sfałdowane i w postaci płaszczowin, budujących obecnie Karpaty Zewnętrzne], przemieszczone w kierunku północnym. Na przedpolu wypiętrzanego górotworu powstało zapadlisko przedkarpackie, wypełnione osadami miocenu.

	W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do Pogórza Śląskiego. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.		W plejstocenie na opisywany obszar kilkakrotnie wkraczał lądolód. Zasięg zlodowaceń był zróżnicowany – Beskidy i większa część [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska\|Wyżyny Częstochowskiej]] nie były zlodowacone, inne obszary – raz lub dwa razy. Podczas zlodowacenia Sanu (południowopolskiego) lądolód dotarł do [[Pogórze Sląskie\|Pogórza Śląskiego]]. Zlodowacenie [[Odra\|Odry]] (stadiał maksymalny zlodowacenia środkowopolskiego) objęło północną i zachodnią część województwa. Lądolód wkroczył daleko na południe doliną Odry, na wyżynach oparł się o wyniosłości starszej rzeźby. Osady zlodowacenia Odry mają największy udział w budowie pokrywy czwartorzędowej województwa śląskiego. Lądolód zlodowacenia warty (młodszy stadiał zlodowacenia środkowopolskiego) dotarł kilka kilometrów od północnej granicy województwa. Na obszarze objętym zlodowaceniami obniżenia terenu zostały zasypane osadami lodowcowymi i rzecznolodowcowymi. Są to różnego rodzaju gliny, piaski i żwiry z głazami narzutowymi. Po ustąpieniu lodowca osady te podlegały intensywnej erozji.

	W holocenie w obrębie den dolin rzecznych erozja i akumulacja rzeczna prowadzi do osadzania utworów korytowych i powodziowych oraz ich lokalnego usuwania. Lokalnie, w zawodnionych obniżeniach, powstają torfy. W dalszym ciągu zachodzą, mniej intensywnie, powierzchniowe ruchy masowe na stokach. Wietrzejący, nie przemieszczany materiał skalny buduje pokrywy zwietrzelinowe.		W holocenie w obrębie den dolin rzecznych erozja i akumulacja rzeczna prowadzi do osadzania utworów korytowych i powodziowych oraz ich lokalnego usuwania. Lokalnie, w zawodnionych obniżeniach, powstają torfy. W dalszym ciągu zachodzą, mniej intensywnie, powierzchniowe ruchy masowe na stokach. Wietrzejący, nie przemieszczany materiał skalny buduje pokrywy zwietrzelinowe.