Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach - Historia wersji

Praktykant o 07:18, 30 wrz 2019

2019-09-30T07:18:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:18, 30 wrz 2019
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Historia]]		[[Kategoria:Historia]]
	[[Kultura i sztuka]]		[[Kategoria:Kultura i sztuka]]
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]		[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]

Praktykant o 07:18, 30 wrz 2019

2019-09-30T07:18:36Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:18, 30 wrz 2019
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Historia]]		[[Kategoria:Historia]]
			[[Kultura i sztuka]]
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]		[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]

Praktykant o 08:52, 15 sty 2019

2019-01-15T08:52:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:52, 15 sty 2019
Linia 2:		Linia 2:
	[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]		[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]
			(ang. Karol Szymanowski Academy of Music in Katowice,niem. Karol-Szymanowski-Musikakademie Katowice)
	Autor: [[Mateusz Ściążko]]		Autor: [[Mateusz Ściążko]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

Garbaczm o 05:28, 2 paź 2017

2017-10-02T05:28:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:28, 2 paź 2017
Linia 78:		Linia 78:
	# Julian Gembalski (1996-2002)		# Julian Gembalski (1996-2002)
	# Eugeniusz Knapik (2002-2008)		# Eugeniusz Knapik (2002-2008)
	# Tomasz Miczka (2008-)		# Tomasz Miczka (2008-2016)
			# Władysław Szymański (od 2016)

	==Doktorzy honoris causa==		==Doktorzy honoris causa==

Garbaczm o 09:52, 30 mar 2016

2016-03-30T09:52:34Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:52, 30 mar 2016
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:]]		[[Kategoria:Historia]]
	[[Kategoria:]]		[[Kategoria:Indeks haseł – alfabetyczny]]
	[[Kategoria:]]		[[Kategoria:Tom 2 (2015)]]
	~~[[Kategoria:~~]]
	Autor: [[Mateusz Ściążko]]		Autor: [[Mateusz Ściążko]]
	::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO		::::::::::::::::::::::::: ENCYKLOPEDIA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

Garbaczm o 12:23, 21 mar 2016

2016-03-21T12:23:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:23, 21 mar 2016
Linia 90:		Linia 90:
	==Wybitni absolwenci==		==Wybitni absolwenci==

	Do wybitnych absolwentów Akademii należą m.in.: Renard Czajkowski, Henryk ~~Mi-kołaj~~ Górecki, Jan Wincenty Hawel, Wojciech Kilar, Krystyna Prońko, Stanisław Sojka, ~~Karo-la~~ Stryja, Lora Szafran, Witold Szalonek, Zdzisław Szostak, Krystian Zimerman i inni.		Do wybitnych absolwentów Akademii należą m.in.: Renard Czajkowski, Henryk Mikołaj Górecki, Jan Wincenty Hawel, Wojciech Kilar, Krystyna Prońko, Stanisław Sojka, Karola Stryja, Lora Szafran, Witold Szalonek, Zdzisław Szostak, Krystian Zimerman i inni.

	==Struktura Akademii==		==Struktura Akademii==

	===Wydział Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu===		===Wydział Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu===
	Instytut Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki		Instytut Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki
Linia 101:		Linia 102:
	* Zakład Muzykoterapii		* Zakład Muzykoterapii
	Instytut Jazzu		Instytut Jazzu

	===Wydział Wokalno-Instrumentalny===		===Wydział Wokalno-Instrumentalny===
	# Katedra Fortepianu		# Katedra Fortepianu
Linia 112:		Linia 114:
	# Katedra Gitary i Harfy		# Katedra Gitary i Harfy
	Instytut Wokalno-Aktorski		Instytut Wokalno-Aktorski








Linia 129:		Linia 125:
	*XXXV lat Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, Katowice 1965.		*XXXV lat Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, Katowice 1965.
	*The Karol Szymanowski Academy of Music in Katowice, red. I. Bias, M. Wołczek, Katowice 2003.		*The Karol Szymanowski Academy of Music in Katowice, red. I. Bias, M. Wołczek, Katowice 2003.

	~~==Przypisy==~~
	~~<references/>~~

	==Źródła on-line==		==Źródła on-line==

Garbaczm o 12:22, 21 mar 2016

2016-03-21T12:22:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:22, 21 mar 2016
Linia 89:		Linia 89:

	==Wybitni absolwenci==		==Wybitni absolwenci==

			Do wybitnych absolwentów Akademii należą m.in.: Renard Czajkowski, Henryk Mi-kołaj Górecki, Jan Wincenty Hawel, Wojciech Kilar, Krystyna Prońko, Stanisław Sojka, Karo-la Stryja, Lora Szafran, Witold Szalonek, Zdzisław Szostak, Krystian Zimerman i inni.

			==Struktura Akademii==
			===Wydział Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu===
			Instytut Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki
			# Katedra Dyrygentury Symfoniczno-Operowej
			# Katedra Dyrygentury Chóralnej
			# Katedra Pedagogiki Muzyki
			* Zakład Edukacji Muzycznej
			* Zakład Muzykoterapii
			Instytut Jazzu
			===Wydział Wokalno-Instrumentalny===
			# Katedra Fortepianu
			# Katedra Instrumentów Smyczkowych
			* Zakład Skrzypiec
			# Katedra Kameralistyki
			# Katedra Organów i Muzyki Kościelnej
			# Katedra Klawesynu i Historycznych Praktyk Wykonawczych
			# Katedra Instrumentów Dętych i Perkusji
			# Katedra Akordeonu
			# Katedra Gitary i Harfy
			Instytut Wokalno-Aktorski

Garbaczm o 11:37, 21 mar 2016

2016-03-21T11:37:38Z

@@ Linia 20: / Linia 20: @@
 W roku szkolnym 1936/1937, podczas 22 występów, 200 solistów wykonało 255 utworów. W popisach brali udział zarówno wokaliści jak i chóry (męski i mieszany) oraz orkiestra symfoniczna i dęta. Liczne koncerty profesorów uczelni, szczególnie w miastach po stronie niemieckiej (takich jak [[Bytom]], czy [[Gliwice]]). Po wojnie działalność artystyczna i kulturalna uczelni w dalszym ciągu się rozwijała.
-	Od 1937 roku przy Śląskim Konserwatorium Muzycznym prowadzono eksperymentalne kursy licealne, mające przygotowywać młodzież do dalszych studiów muzycznych. Stały się one podstawą do utworzenia w 1938 roku Liceum Muzycznego. Zajęcia w Konserwatorium trwały aż do wybuchu II wojny światowej. W budynku szkoły rząd niemiecki zorganizował Höhere Landesmusikschule (Okręgową Śląską Szkołę Muzyczną), w której funkcję dyrektora pełnił Fritz Lubrich. Co godne podkreślenia, żaden z przedwojennych profesorów Konserwatorium nie podjął w niej pracy.
+Od 1937 roku przy Śląskim Konserwatorium Muzycznym prowadzono eksperymentalne kursy licealne, mające przygotowywać młodzież do dalszych studiów muzycznych. Stały się one podstawą do utworzenia w 1938 roku Liceum Muzycznego. Zajęcia w Konserwatorium trwały aż do wybuchu II wojny światowej. W budynku szkoły rząd niemiecki zorganizował Höhere Landesmusikschule (Okręgową Śląską Szkołę Muzyczną), w której funkcję dyrektora pełnił Fritz Lubrich. Co godne podkreślenia, żaden z przedwojennych profesorów Konserwatorium nie podjął w niej pracy.
-	Po wojnie pierwsi organizatorzy reaktywujący działalność Konserwatorium stanęli przed trudnym zadaniem. Należało wyremontować zniszczony budynek, dokonać inwentaryzacji pozostałego sprzętu muzycznego, na nowo zgromadzić nuty i podręczniki muzyczne. Trzon grona pedagogicznego tworzyli dawni profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści, m.in.: [[Bolesław Woytowicz]], [[Ludomir Różycki]], [[Adam Didur]], [[Grzegorz Fitelberg]] oraz [[Irena Fryaszewska]].
+Po wojnie pierwsi organizatorzy reaktywujący działalność Konserwatorium stanęli przed trudnym zadaniem. Należało wyremontować zniszczony budynek, dokonać inwentaryzacji pozostałego sprzętu muzycznego, na nowo zgromadzić nuty i podręczniki muzyczne. Trzon grona pedagogicznego tworzyli dawni profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści, m.in.: [[Bolesław Woytowicz]], [[Ludomir Różycki]], [[Adam Didur]], [[Grzegorz Fitelberg]] oraz [[Irena Fryaszewska]].
 Zapisy do Konserwatorium ogłoszono 11 lutego 1945 roku. Do 1 marca zgłosiło się 735 kandydatów, z których do egzaminów wstępnych dopuszczono 482. Przyjęto 269 osób, które rozpoczęły naukę 26 marca. Spośród siedmiu wydziałów przedwojennych uruchomiono wszystkie, oprócz Wojskowej Szkoły Muzycznej.
@@ Linia 37: / Linia 37: @@
 ==Biblioteka==
 ==Bibliografia==

Garbaczm o 11:14, 21 mar 2016

2016-03-21T11:14:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:14, 21 mar 2016
Linia 24:		Linia 24:
	Po wojnie pierwsi organizatorzy reaktywujący działalność Konserwatorium stanęli przed trudnym zadaniem. Należało wyremontować zniszczony budynek, dokonać inwentaryzacji pozostałego sprzętu muzycznego, na nowo zgromadzić nuty i podręczniki muzyczne. Trzon grona pedagogicznego tworzyli dawni profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści, m.in.: [[Bolesław Woytowicz]], [[Ludomir Różycki]], [[Adam Didur]], [[Grzegorz Fitelberg]] oraz [[Irena Fryaszewska]].		Po wojnie pierwsi organizatorzy reaktywujący działalność Konserwatorium stanęli przed trudnym zadaniem. Należało wyremontować zniszczony budynek, dokonać inwentaryzacji pozostałego sprzętu muzycznego, na nowo zgromadzić nuty i podręczniki muzyczne. Trzon grona pedagogicznego tworzyli dawni profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści, m.in.: [[Bolesław Woytowicz]], [[Ludomir Różycki]], [[Adam Didur]], [[Grzegorz Fitelberg]] oraz [[Irena Fryaszewska]].

	Zapisy do Konserwatorium ogłoszono 11 lutego 1945 roku. Do 1 marca zgłosiło się 735 kandydatów, z których do egzaminów wstępnych dopuszczono 482. Przyjęto 269 osób, które rozpoczęły naukę 26 marca. Spośród siedmiu wydziałów przedwojennych uruchomiono wszystkie, oprócz Wojskowej Szkoły Muzycznej.		Zapisy do Konserwatorium ogłoszono 11 lutego 1945 roku. Do 1 marca zgłosiło się 735 kandydatów, z których do egzaminów wstępnych dopuszczono 482. Przyjęto 269 osób, które rozpoczęły naukę 26 marca. Spośród siedmiu wydziałów przedwojennych uruchomiono wszystkie, oprócz Wojskowej Szkoły Muzycznej.

	1 września 1945 roku, dekretem Ministra Kultury i Sztuki, szkołę przemianowano na Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną. Spowodowało to zmianę struktury organizacyjnej Szkoły oraz ustanowienie urzędu Rektora. Utworzono cztery wydziały: I – Teorii, ~~Kompozy-cji~~ i Dyrygentury, II – Instrumentalny, III – Wokalny, IV – Pedagogiczny. Na studia mogły być przyjmowane jedynie osoby posiadające świadectwo maturalne. Z tego powodu w roku akademickim 1945/46 podzielono studentów na słuchaczy zwyczajnych (posiadających ~~od-powiednie~~ wykształcenie muzyczne i świadectwo dojrzałości) oraz nadzwyczajnych, (~~niespeł-niających~~ jednego z wymaganych warunków). Dla nich utworzono dwuletnie Kursy Zerowe dla nadrobienia braków wykształcenia. W roku szkolnym 1948-1949 profesorowie i studenci wzięli udział w akcji koncertowej z okazji Roku Chopinowskiego, podczas której dali 330 koncertów dla 150 tys. słuchaczy. W 1951 r. PWSM zorganizowała przesłuchania na V ~~Mię-dzynarodowy~~ Konkurs Chopinowski.		1 września 1945 roku, dekretem Ministra Kultury i Sztuki, szkołę przemianowano na Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną. Spowodowało to zmianę struktury organizacyjnej Szkoły oraz ustanowienie urzędu Rektora. Utworzono cztery wydziały: I – Teorii, Kompozycji i Dyrygentury, II – Instrumentalny, III – Wokalny, IV – Pedagogiczny. Na studia mogły być przyjmowane jedynie osoby posiadające świadectwo maturalne. Z tego powodu w roku akademickim 1945/46 podzielono studentów na słuchaczy zwyczajnych (posiadających odpowiednie wykształcenie muzyczne i świadectwo dojrzałości) oraz nadzwyczajnych, (niespełniających jednego z wymaganych warunków). Dla nich utworzono dwuletnie Kursy Zerowe dla nadrobienia braków wykształcenia. W roku szkolnym 1948-1949 profesorowie i studenci wzięli udział w akcji koncertowej z okazji Roku Chopinowskiego, podczas której dali 330 koncertów dla 150 tys. słuchaczy. W 1951 r. PWSM zorganizowała przesłuchania na V Międzynarodowy Konkurs Chopinowski.

			W roku 1953 utworzono Studium Wojskowe, Studium Wychowania Fizycznego oraz Katedrę Marksizmu-Leninizmu (działała do roku 1956). W 1957 roku chór, soliści oraz orkiestra uczelni wystąpili w Państwowej [[Filharmonia Śląska\|Filharmonii Śląskiej]]. Podczas koncertu zaprezentowano operę "Orfeusz i Eurydyka", Christopha Willibalda Glucka. Na początku roku akademickiego 1957/1958 powstało pięć katedr: Kompozycji, Teorii, Pianistyki, Instrumentów Smyczkowych i Instrumentów Dętych. W 1960 roku studenci PWSM uczestniczyli w Festiwalu Młodzieży w Bayreutyh. W 1961 roku utworzono Katedrę Problematyki Wychowania Muzycznego, a rok później Katedrę Kontrabasu (Katedrę Instrumentów Smyczkowych przemianowano na Katedrę Wiolinistyki). W tym samym roku, z okazji 200 rocznicy prapremiery, wystawiono operę Glucka "Oszukany Kadi". W 1964 roku zainicjowano cykl koncertów Muzyka XX-lecia. W 1968 roku powołano do życia Studium Zawodowe Muzyki Rozrywkowej (od 1970 – V. Wydział Muzyki Rozrywkowej, od 1984 – Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej).

			12 listopada 1979 roku uczelnia zmieniła status na Akademię Muzyczną i otrzymała imię [[Karol Szymanowski\|Karola Szymanowskiego]]. Na strukturę uczelni składało się pięć Wydziałów: I – Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, II – Instrumentalny, III – Wokalno-Aktorski, IV – Wychowania Muzycznego, V – Jazzu i Muzyki Rozrywkowej.

			Uchwałą z 18 czerwca 1998 roku, z wydziałów Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki oraz Wychowania Muzycznego, utworzono Wydział Kompozycji, Teorii i Edukacji Muzycznej. W 2004 roku wydziały Wokalno-Aktorski oraz Jazzu i Muzyki Rozrywkowej prze-kształcono w Instytuty. Pierwszy przyłączono do Wydziału Instrumentalnego, drugi do Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki.

			Przy Akademii działają: Akademicka Orkiestra Symfoniczna im. Karola Szymanowskiego (od 2002 roku), Akademicka Orkiestra Dęta (założona w 2006 roku), Akademicka Orkiestra Barokowa (od października 2008 roku), Chór Akademii Muzycznej, Chór Kameralny (od 1998 roku), Chór Instytutu Wokalno-Aktorskiego, Big-Band Instytutu Jazzu (od 1972 roku) oraz Orkiestra „SINFONIETTA SONORA” (od 2003 roku).

			==Biblioteka==

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Garbaczm o 10:50, 21 mar 2016

2016-03-21T10:50:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:50, 21 mar 2016
Linia 16:		Linia 16:
	W 1931 roku Konserwatorium utraciło dotacje oraz prawa uczelni państwowej i przekazane zostało pod opiekę Towarzystwa Muzycznego w Katowicach. 16 maja 1934 roku, wydana została ustawa o utworzeniu Śląskiego Konserwatorium Muzycznego. Jego struktura obejmowała siedem wydziałów: I –Teorii, Kompozycji i Dyrygentury, II – Fortepianu, Organów i Harfy, III – Instrumentów Smyczkowych, IV – Instrumentów Dętych, V – Śpiewu Solowego, VI – Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu, VII – Samodzielny Wydział Wojskowy (Wojskowa Szkoła Muzyczna, która jako jedyna w Polsce kształciła kapelmistrzów i instrumentalistów dla orkiestr wojskowych). Pierwszym dyrektorem został pianista i kompozytor Witold Frieman. Organizował on bazę materialną oraz dbał o zapewnienie wysoko wykwalifikowanego personelu pedagogicznego. Gromadził instrumenty muzyczne, nuty, oraz książki. Dyrektorem konserwatorium był do roku 1934, a po nim funkcję tę pełnił działacz muzyczny, dyrygent, kompozytor oraz pierwszy komendant Wojskowej Szkoły Muzycznej [[Faustyn Kulczycki]] (do 1939).		W 1931 roku Konserwatorium utraciło dotacje oraz prawa uczelni państwowej i przekazane zostało pod opiekę Towarzystwa Muzycznego w Katowicach. 16 maja 1934 roku, wydana została ustawa o utworzeniu Śląskiego Konserwatorium Muzycznego. Jego struktura obejmowała siedem wydziałów: I –Teorii, Kompozycji i Dyrygentury, II – Fortepianu, Organów i Harfy, III – Instrumentów Smyczkowych, IV – Instrumentów Dętych, V – Śpiewu Solowego, VI – Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu, VII – Samodzielny Wydział Wojskowy (Wojskowa Szkoła Muzyczna, która jako jedyna w Polsce kształciła kapelmistrzów i instrumentalistów dla orkiestr wojskowych). Pierwszym dyrektorem został pianista i kompozytor Witold Frieman. Organizował on bazę materialną oraz dbał o zapewnienie wysoko wykwalifikowanego personelu pedagogicznego. Gromadził instrumenty muzyczne, nuty, oraz książki. Dyrektorem konserwatorium był do roku 1934, a po nim funkcję tę pełnił działacz muzyczny, dyrygent, kompozytor oraz pierwszy komendant Wojskowej Szkoły Muzycznej [[Faustyn Kulczycki]] (do 1939).

	Do 1939 r. od kandydatów do Konserwatorium nie wymagano posiadania świadectwa dojrzałości (poza kandydatami na Wydział VI). Absolwenci Wydziału Kształcenia ~~Nauczycie-li~~ Muzyki i Śpiewu, po trzech latach uzyskiwali absolutorium oraz możliwość zdawania ~~egza-minu~~ państwowego, dającego prawo do uczenia śpiewu w ogólnokształcących szkołach ~~śred-nich~~ i seminariach nauczycielskich. Ponieważ dyplom nauczyciela dawał szansę na poprawę pozycji społecznej, stąd 60% kandydatów stanowiły osoby ze sfery robotniczej i chłopskiej.		Do 1939 roku od kandydatów do Konserwatorium nie wymagano posiadania świadectwa dojrzałości (poza kandydatami na Wydział VI). Absolwenci Wydziału Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu, po trzech latach uzyskiwali absolutorium oraz możliwość zdawania egzaminu państwowego, dającego prawo do uczenia śpiewu w ogólnokształcących szkołach średnich i seminariach nauczycielskich. Ponieważ dyplom nauczyciela dawał szansę na poprawę pozycji społecznej, stąd 60% kandydatów stanowiły osoby ze sfery robotniczej i chłopskiej.

			W roku szkolnym 1936/1937, podczas 22 występów, 200 solistów wykonało 255 utworów. W popisach brali udział zarówno wokaliści jak i chóry (męski i mieszany) oraz orkiestra symfoniczna i dęta. Liczne koncerty profesorów uczelni, szczególnie w miastach po stronie niemieckiej (takich jak [[Bytom]], czy [[Gliwice]]). Po wojnie działalność artystyczna i kulturalna uczelni w dalszym ciągu się rozwijała.

			Od 1937 roku przy Śląskim Konserwatorium Muzycznym prowadzono eksperymentalne kursy licealne, mające przygotowywać młodzież do dalszych studiów muzycznych. Stały się one podstawą do utworzenia w 1938 roku Liceum Muzycznego. Zajęcia w Konserwatorium trwały aż do wybuchu II wojny światowej. W budynku szkoły rząd niemiecki zorganizował Höhere Landesmusikschule (Okręgową Śląską Szkołę Muzyczną), w której funkcję dyrektora pełnił Fritz Lubrich. Co godne podkreślenia, żaden z przedwojennych profesorów Konserwatorium nie podjął w niej pracy.

			Po wojnie pierwsi organizatorzy reaktywujący działalność Konserwatorium stanęli przed trudnym zadaniem. Należało wyremontować zniszczony budynek, dokonać inwentaryzacji pozostałego sprzętu muzycznego, na nowo zgromadzić nuty i podręczniki muzyczne. Trzon grona pedagogicznego tworzyli dawni profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści, m.in.: [[Bolesław Woytowicz]], [[Ludomir Różycki]], [[Adam Didur]], [[Grzegorz Fitelberg]] oraz [[Irena Fryaszewska]].

			Zapisy do Konserwatorium ogłoszono 11 lutego 1945 roku. Do 1 marca zgłosiło się 735 kandydatów, z których do egzaminów wstępnych dopuszczono 482. Przyjęto 269 osób, które rozpoczęły naukę 26 marca. Spośród siedmiu wydziałów przedwojennych uruchomiono wszystkie, oprócz Wojskowej Szkoły Muzycznej.

			1 września 1945 roku, dekretem Ministra Kultury i Sztuki, szkołę przemianowano na Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną. Spowodowało to zmianę struktury organizacyjnej Szkoły oraz ustanowienie urzędu Rektora. Utworzono cztery wydziały: I – Teorii, Kompozy-cji i Dyrygentury, II – Instrumentalny, III – Wokalny, IV – Pedagogiczny. Na studia mogły być przyjmowane jedynie osoby posiadające świadectwo maturalne. Z tego powodu w roku akademickim 1945/46 podzielono studentów na słuchaczy zwyczajnych (posiadających od-powiednie wykształcenie muzyczne i świadectwo dojrzałości) oraz nadzwyczajnych, (niespeł-niających jednego z wymaganych warunków). Dla nich utworzono dwuletnie Kursy Zerowe dla nadrobienia braków wykształcenia. W roku szkolnym 1948-1949 profesorowie i studenci wzięli udział w akcji koncertowej z okazji Roku Chopinowskiego, podczas której dali 330 koncertów dla 150 tys. słuchaczy. W 1951 r. PWSM zorganizowała przesłuchania na V Mię-dzynarodowy Konkurs Chopinowski.